http://www.worldlingo.com/ma/enwiki/el/Responsible_Fatherhood/1
Αρμόδια πατρότητα
Η άνοδος των με ένα γονέα σπιτιών
Ο αριθμός παιδιών που ζουν μέσα με ένα γονέα οικογένειες έχει αυξηθεί εντυπωσιακά από τη δεκαετία του '60. Περίπου 9% των παιδιών κάτω από 18 έζησε με έναν ενιαίο γονέα το 1960 μέχρι το 2000 αυτό το ποσοστό που αυξάνεται σε σχεδόν 27%.[1] Η μεγαλύτερη αύξηση εμφανίστηκε μεταξύ 1970 και 1985, όταν ισοπέδωσε μακριά η αύξηση των οικογενειών ενιαίος-μητέρων.[2]Σήμερα, τα περισσότερα αμερικανικά παιδιά θα ξοδεψουν μέρος του τους παιδική ηλικία σε μια με ένα γονέα οικογένεια.[3] Αυτή η μετατόπιση αποδίδεται σε ποικίλες ευρέως αναγνωρισμένες κοινωνικές αλλαγές που εμφανίστηκαν στην αμερικανική κοινωνία στη δεκαετία του '60 και τη δεκαετία του '70: τα μεταβαλλόμενα σεξουαλικά mores αύξησαν την επικράτηση της εξωγαμιαιής σεξουαλικής δραστηριότητας και μείωσαν τις περιβάλλουσες γεννήσεις έξω--γάμου στίγματος Αμερικανικές τοποθετήσεις περίπουγάμος και διαζύγιο αλλαγμένος και οι γυναίκες έκαναν τα οικονομικά κέρδη που αύξησαν την ανεξαρτησία και τη δυνατότητά τους να αφήσουν τους δυστυχισμένους γάμους. Ενώ η κοινότητα κοινωνικών επιστημών των οικογενειών ενιαίος-μητέρων της δεκαετίας του '60 και της δεκαετίας του '70 αρχικά θεωρημένων ως «ακριβώς μια άλλη εναλλακτική οικογενειακή μορφή,» στοιχεία άρχισε στην επιφάνεια προς το τέλος της δεκαετίας του '70 που καταδεικνύει ότι τα παιδιά που ανατράφηκαν στις οικογένειες όπου ο πατέρας ήταν απών αδικήθηκαν σχετικά με άλλα παιδιά.[4]
Η άνοδος της αρμόδιας μετακίνησης πατρότητας στις ΗΠΑ.
Μαζί με τις αλλαγές στον οικογενειακό σχηματισμό στο τελευταίο μέρος του εικοστού αιώνα, το ζήτημα υγιούς, αρμόδιοπατρότητα επίσης άρχισε να κερδίζει την προσοχή. Το 1975, ο Δρ. James A. Levine που δημοσιεύεται Το cWho θα αναθρέψει τα παιδιά; Νέες επιλογές για τους πατέρες (και τις μητέρες). [5] Σε αυτήν την έκθεση, «Levine πρότεινε ότι ο μακροπρόθεσμος στόχος της ίσης ευκαιρίας για τις γυναίκες στην αμερικανική κοινωνία δεν θα επιτυγχανόταν ποτέ χωρίς σοβαρή και σημαντική αναγνώριση της σημασίας, του ενδιαφέροντος, και αρμοδιότητας των πατέρων για τις ζωές των παιδιών. Το Levine απαίτησε τις αλλαγές σε σημαντικά κοινωνικά όργανα, τις αλλαγές στο πώς οι οικογένειες ανατρέφουν τα αγόρια και τα κορίτσια, και τις αλλαγές στις αμοιβαίες προσδοκίες των ανδρών και των γυναικών δεδομένου ότι διαμορφώνουν τις οικογένειες. «[6]
Καθ' όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του '80 και της δεκαετίας του '90, μια εθνική αρμόδια μετακίνηση πατρότητας άρχισε να λαμβάνει μορφή στις Ηνωμένες Πολιτείες. «Μέσα σε αυτήν την «μετακίνηση,» κάποια μπορεί να διακρίνει μια σειρά των ομάδων με τους ανταγωνιστικές ανδροπρέπειες και τις αξιώσεις και τις διαμαρτυρίες αμφισβήτησης….[Τ] Κίνημα ευθύνης πατρότητας επιδιώκει να υπερνικήσει τα εμπόδια του εισοδήματος, της φυλής και της πολιτικής. «[7]
Δεδομένου ότι η αρμόδια μετακίνηση πατρότητας έχει ωριμάσει, τα εκπαιδευτικά και κοινωνικά προγράμματα υπηρεσιών έχουν τείνει να ικανοποιήσουν τις ανάγκες των πατέρων σε ολόκληρη τη χώρα. Παραδείγματος χάριν, το 1981, το ίδρυμα διάβασης ημπότισε τις πρώτες μεγάλης κλίμακας ΗΠΑ. χρηματοδοτώντας για την αρμόδια πατρότητα τον προγραμματισμό μέσω του προγράμματος πατρότητας, αρχικά στο κολλέγιο οδών τράπεζας της εκπαίδευσης στη Νέα Υόρκη και να επεκταθεί σε ολόκληρο το έθνος επί των διάφορων άλλων τόπων.[8] Το 1985, η εθνική αστική ένωση άρχισε το αρσενικό πρόγραμμα ευθύνης της, που εστιάζει στην πατρότητα μεταξύ των γονέων εφήβων.[9] Μέχρι το 1988 οι ΗΠΑ. ο ομοσπονδιακός νόμος οικογενειακής υποστήριξης περιέλαβε μια διάταξη ότι κράτη για να χρησιμοποιήσει τα κεφάλαια ευημερία--εργασίας, που προορίστηκαν για να βοηθήσουν τις ανύπαντρες μητέρες στην ευημερία, για να αυξήσει την επαφή μεταξύ των noncustodial πατέρων και των παιδιών τους.[10] Το 1991, το κέντρο των πόρων των πρώτων πατέρων του έθνους προωθήθηκε στη Μινεάπολη, Μινεσότα. Ο αριθμός υπηρεσιών και υποστηρίξεων για τους πατέρες συνεχίζει να επεκτείνεται.
Στα πρώτα έτη του εικοστού πρώτου αιώνα, έχει υπάρξει μια αυξανόμενη συνειδητοποίηση για τη σημασία των υγιών σχέσεων πατέρας-παιδιών. «Μεταξύ αυτών των οφελών είναι πιό υψηλά επίπεδα σχολικών απόδοσης και αυξήσεων στις υγιείς συμπεριφορές… Παραδείγματος χάριν, τα παιδιά που ανατράφηκαν με το σημαντικό θετικό μεγαλύτερο ενσυναίσθημα επίδειξης συμμετοχής πατέρων, υψηλότερος αυτοσεβασμός, αύξησαν την περιέργεια, τις υψηλότερες λεκτικές δεξιότητες, και τα υψηλότερα αποτελέσματα της γνωστικής ικανότητας. «[11] Όλο και περισσότερο, η αρμόδια μετακίνηση πατρότητας έχει καθοριστεί με την εστίαση στην ανάπτυξη των υγιών σχέσεων πατέρας-παιδιών. Ένας χωριστός κλάδος της μετακίνησης των ατόμων είναι αυτός σχετικός με δικαιώματα πατέρων. Η αρμόδια μετακίνηση πατρότητας αγκαλιάζει την υγιή μητρότητα και επιδιώκει να ενθαρρύνει τις ισχυρότερες υποστηρίξεις για τις μητέρες και τους πατέρες για να αυξηθεί ως υγιείς γονείς.
Αναφορές
- ^ Sigle-Rushton, W. και McLanahan, S. «Απουσία πατέρων και ευημερία παιδιών: Μια κρίσιμη αναθεώρηση " (Οκτωβρίου 2002), σελ. 2. On-line. Διαθέσιμος: http://www-cpr.maxwell.syr.edu/moynihan-smeedingconference/mclanahan-siglerushton.pdf. Προσεγγισμένος: 7 Ιουνίου 2004.
- ^ Sigle-Rushton, W. και McLanahan, S. «Απουσία πατέρων και ευημερία παιδιών: Μια κρίσιμη αναθεώρηση " (Οκτωβρίου 2002).
- ^ Legler, Σελ. «Χαμηλού εισοδήματος υποστήριξη πατέρων και παιδιών: Αρχίζοντας στη σωστή διαδρομή " (πολιτικές μελέτες, Α.Ε., 2003), σελ. 1. On-line. Διαθέσιμος: http://www.aecf.org/publications/data/right_track.pdf. Προσεγγισμένος: 7 Ιουνίου 2004.
- ^ Dafoe Whitehead, Β. «Dan Quayle Was σωστή,» ατλαντικές μηνιαίες εντάσεις. 271, αριθ. 4 (Απριλίου 1993) Sigle-Rushton και McLanahan, «χαμηλού εισοδήματος υποστήριξη πατέρων και παιδιών», Σ. 1-2.
- ^ Levine, James A., Το cWho θα αναθρέψει τα παιδιά;: Νέες επιλογές για τους πατέρες (και τις μητέρες), 1976 ISBN 978-0397011209
- ^ Sylvester, Κ. και Ράιχ, Κ. Κάνοντας οι πατέρες μετρούν. (Ουάσιγκτον, συνεχές ρεύμα: Annie E. Ίδρυμα Casey, 2002): 4. [1]
- ^ Gavanas, Α. «Το Κίνημα ευθύνης πατρότητας: Η κεντρικότητα του γάμου, της εργασίας και της αρσενικής σεξουαλικότητας στα resconstructions του ανδροπρέπειας και της πατρότητας " μέσα Παραγωγή των ατόμων στους πατέρες. Συντάκτης Barbara Hobson. (Πανεπιστημιακός Τύπος του Καίμπριτζ, 2002).
- ^ Sylvester, Κ. και Ράιχ, Κ. Κάνοντας οι πατέρες μετρούν. (Ουάσιγκτον, συνεχές ρεύμα: Annie E. Ίδρυμα Casey, 2002): 5.
- ^ Sylvester, Κ. και Ράιχ, Κ. Κάνοντας οι πατέρες μετρούν. (Ουάσιγκτον, συνεχές ρεύμα: Annie E. Ίδρυμα Casey, 2002): 6. [2]
- ^ Garfinkel, Ι. και McLanahan, S. «Τα αποτελέσματα του παιδιού υποστηρίζουν τις διατάξεις του νόμου οικογενειακής υποστήριξης του 1988 στην ευημερία παιδιών». Έρευνα πληθυσμού και πολιτική αναθεώρηση. (Τόμος 9, αριθμός 3 Σεπτεμβρίου 1990)
- ^ Pruett, Κ. Fatherneed: Γιατί η προσοχή πατέρων είναι τόσο ουσιαστική όσο την προσοχή μητέρες για το παιδί σας. (Νέα Υόρκη: Βιβλία Broadway, 2000): 40-54 στο δίκτυο πατέρων & οικογενειών Μινεσότας. Μετράμε τους πατέρες σε Μινεσότα; (Άγιος Paul, Μινεσότα: Συντάκτης, 2007): 7. [3]
