ΣΥΓΑΠΑ ΔΡΑΜΑΣ

Διαζύγιο χωρίς δικαστική απόφαση;

2012-02-12T02:47:00.000-08:00

και πάλι, αποπροσανατολίζουν την κοινωνία, μιλώντας για οικονομικά συμφέροντα ενώ το πρόβλημα είναι τα παιδιά. Διαβάστε με τι ασχολείται η καθηγήτρια: 'Με το υπό ψήφιση σχέδιο νόμου «για τη δίκαιη δίκη και την εύλογη διάρκεια αυτής» (ΣχΝ για λόγους συντομίας), επέρχονται σημαντικές αλλαγές και στο οικογενειακό δίκαιο. Αρκετές υποθέσεις θα εκδικάζονται πλέον από το Μονομελές Πρωτοδικείο και όχι από το Πολυμελές, ενώ άλλες υποθέσεις του Μονομελούς Πρωτοδικείου μεταφέρονται στο εξής στην αρμοδιότητα του Ειρηνοδικείου.

Ειδικώς για το συναινετικό διαζύγιο, αυτό δεν θα εκδίδεται πλέον με δικαστική απόφαση που εκδίδεται μέχρι τώρα μετά από κοινή αίτηση των συζύγων, η οποία εκδικάζεται κατά την εκούσια (χωρίς αντιδικία) δικαιοδοσία. Το συναινετικό διαζύγιο θα απαγγέλλεται κατά το άρθρο 3 ΣχΝ με διάταξη του προέδρου πρωτοδικών, στον οποίο θα υποβάλλεται η έγγραφη συμφωνία των συζύγων ότι λύουν το γάμο τους. Σε σχέση με το προηγούμενο δίκαιο, δεν θα απαιτείται πλέον να δηλώσουν και πάλι οι σύζυγοι τη συμφωνία τους στο δικαστήριο μετά από διάστημα τουλάχιστον έξι μηνών.

Κατά την αιτιολογική έκθεση του ΣχΝ και τα σχόλια στο άρθρο 3 «Τροποποιείται το άρθρο 1438 ΑΚ και αναγνωρίζεται ως τρόπος επέλευσης του διαζυγίου, εκτός από την δικαστική απόφαση, και η κοινή συμφωνία των συζύγων. Με την προτεινόμενη τροποποίηση του άρθρου 1441 ΑΚ επιδιώκεται η έκδοση συναινετικού διαζυγίου με το ίδιο τρόπο που συστήθηκε ο γάμος, δηλαδή, με συμφωνία των συζύγων. Η σχετική συμφωνία, για την οποία είναι υποχρεωτική η παράσταση του ή των πληρεξουσίων δικηγόρων, υποβάλλεται στον πρόεδρο πρωτοδικών, ο οποίος αφού ελέγξει τη νομιμότητα των προϋποθέσεων επικυρώνει τις συμφωνίες-γονέων και κηρύσσει τη λύση του γάμου. Με τον τρόπο αυτόν επιπλέον καταργείται η χρονοβόρα έκδοση απόφασης συναινετικού διαζυγίου για την οποία απαιτούντο δύο (2) συζητήσεις που απείχαν τουλάχιστον έξι (6) μήνες μεταξύ τους, ενώ, όπως είναι γνωστό, σπανιότατα οι σύζυγοι δεν επιθυμούσαν τη δεύτερη συζήτηση, δηλαδή, τη διάζευξη».
Αξίζει να σημειωθεί ότι με την ίδια αιτιολογική έκθεση, στο γενικό της μέρος, αναφέρεται ότι «Ο γάμος προστατεύεται ως θεσμός, η δικαιοπολιτική του όμως βάση είναι η θέληση των συζύγων για συμβίωση και συνυπευθυνότητα. Επομένως, η συναινετική του λύση μπορεί να επιτευχθεί με κοινή δήλωση και συμφωνία των συζύγων προς το αρμόδιο ληξιαρχείο, αφού προηγουμένως ο Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου βεβαιώσει τις υπογραφές των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων τους».
Η αντινομία στην αιτιολογική έκθεση (πρόεδρος πρωτοδικών/ληξίαρχος) εξηγείται από το ότι στο προηγούμενο Σχέδιο Νόμου που είχε ανακοινωθεί επίσης πρόσφατα με τίτλο, Σχέδιο Νόμου «για την δίκαιη δίκη και την αντιμετώπιση φαινομένων αρνησιδικίας», δεν υπήρχε καθόλου ανάμιξη του Προέδρου Πρωτοδικών, αλλά προβλεπόταν μόνον η κοινή (υπάρχει συμφωνία που δεν είναι κοινή;) συμφωνία των συζύγων ως λόγος απαγγελίας του συναινετικού διαζυγίου, η οποία προφανώς έπρεπε να καταχωρηθεί στη συνέχεια στο ληξιαρχείο για την αλλαγή της οικογενειακής καταστάσεως.
Για το λόγο αυτό η αντίστοιχη αιτιολογική έκθεση προέβλεπε στο γενικό μέρος ότι "η συναινετική λυìση μπορεί να επιτευχθεί με κοινή δηìλωση και συμφωνìα των συζύγων προς το αρμόδιο ληξιαρχεìο, αφού προηγουμένως ο Πρόεεδρος του ∆ικηγορικού Συλλόγου βεβαιώσει τις υπογραφές των διαδìκων και των πληρεξουσìων δικηγόρων τους". Πάντως δεν δικαιολογείται προχειρότητα σε τόσο σοβαρά ζητήματα.
Η όλη ρύθμιση του τελικού ΣχΝ προξενεί εύλογες απορίες και δικαιολογεί ανησυχίες. Ας μου επιτραπεί καταρχάς να χρησιμοποιήσω δύο απλά παραδείγματα :
Οι σύζυγοι Α και Β αποφασίζουν να χωρίσουν και το ζητούν από το δικαστήριο στο οποίο υποβάλλουν τη συμφωνία τους. Το δικαστήριο αναβάλλει την έκδοση της αποφάσεως και τους ζητεί να το ξανασκεφτούν. Πράγματι, ο ένας από τους δύο μετανιώνει και δεν παρουσιάζεται ξανά στο δικαστήριο. Με το ισχύον δίκαιο, διαζύγιο δεν εκδίδεται. Με το υπό ψήφιση, εκδίδεται αμέσως. Δεύτερο παράδειγμα: Οι σύζυγοι Α και Β παρουσιάζονται δύο φορές στο δικαστήριο, όπου και δηλώνουν την πρόθεσή τους να χωρίσουν. Το διαζύγιο εκδίδεται με δικαστική απόφαση. Στη συνέχεια όμως ο ένας από τους δύο ισχυρίζεται ότι όταν συγκατένευσε, δεν αποφάσισε ελεύθερα, αλλά πιέσθηκε από τον άλλον. Έχει δικαίωμα, με το ισχύον δίκαιο, προσβάλλοντας με έφεση την απόφαση, να προτείνει το παράπονό του. Εάν το Εφετείο πεισθεί, διαζύγιο δεν εκδίδεται τελικώς.
Με το υπό ψήφιση νομοσχέδιο, δεν υπάρχει δικαίωμα για έφεση και ο καθένας πρέπει να «υποστεί» το διαζύγιο.
Ι. Κατά το ισχύον άρθρο 1438 εδ. 2 του Αστικού μας Κώδικα (ΑΚ) το διαζύγιο απαγγέλλεται με αμετάκλητη δικαστική απόφαση, εφόσον ισχύουν οι προϋποθέσεις που ακολουθούν. Ως λόγος διαζυγίου αναγνωρίζεται και η συμφωνία των συζύγων, αλλά και πάλι απαιτείται ο ίδιος και συγχρόνως υψηλότερος βαθμός ωριμότητας της αποφάσεως, δηλ. το αμετάκλητο, βεβαίως μετά από διαδικασία χωρίς αντιδικία. Η επιλογή αυτή δεν είναι τυχαία, διότι καθιερώνει πανηγυρικά την αρχή της λύσης του γάμου (εκτός από το θάνατο) αποκλειστικώς με δικαστική απόφαση.
Η τελευταία αρχή που ισχύει στα περισσότερα σύγχρονα δίκαια, εκφράζει την άποψη ότι ο γάμος δεν αποτελεί μια κοινή σύμβαση που μπορεί να λύεται οποτεδήποτε με πρωτοβουλία των μερών της. Αν ο γάμος θα λύεται με δικαστική απόφαση, αυτό αποδεικνύει ότι λόγο στην υπόθεση του γάμου και της λύσης του έχει και η Πολιτεία, αφού εξακολουθεί να στηρίζεται στην οικογένεια όχι η οικονομία της, αλλά η κοινωνική της συνοχή. Επομένως κατάργηση μερική ή ολική της αρχής αυτής υποβαθμίζει την ίδια την οικογένεια.
ΙΙ. Θα μπορούσε να αντιταχθεί στα παραπάνω ότι τελικώς, δεν φεύγει το συναινετικό διαζύγιο από το δικαστήριο αφού θα εκδίδεται με διάταξη του Προέδρου Πρωτοδικών. Η ρύθμιση είναι όντως καλύτερη από την αντίστοιχη του προηγούμενου νομοσχεδίου, που απέκλειε οποιαδήποτε ανάμιξη του δικαστηρίου. Εντούτοις η αυστηρή διάζευξη της διατυπώσεως «αμετάκλητη δικαστική απόφαση (εννοεί πλέον μόνον την αντιδικία) ή διάταξη», φανερώνει την πρόθεση του νομοθέτη να μην αποτελεί η «διάταξη» δικαστική απόφαση και κυρίως να μην υπόκειται σε ένδικα μέσα.
Μέχρι σήμερα, υπάρχουν δύο εγγυήσεις που αφήνουν περιθώρια μεταμέλειας στους συζύγους. Το πρώτο είναι το ότι οι σύζυγοι πρέπει να δηλώσουν στο δικαστήριο και πάλι την πρόθεσή τους να χωρίσουν, σε συνεδρίαση που απέχει έξι τουλάχιστον μήνες από την πρώτη. Αυτή η δυνατότητα καταργείται πλέον σαφώς, αφού δεν απαιτείται για την έκδοση του διαζυγίου. Ακόμη και αν «σπανιότατα» όπως αναφέρει η αιτιολογική έκθεση υπαναχωρούν οι σύζυγοι, πάλι είναι χρήσιμη η επανάληψη: Δείχνει ότι η βούληση διαζεύξεως είναι σοβαρή και προέρχεται από ώριμη σκέψη, τουλάχιστον ωριμότερη από το αν δηλωθεί η συμφωνία μία φορά.
Η δεύτερη υπό κατάργηση εγγύηση που υπάρχει σήμερα και απορρέει άμεσα από την απαγγελία του διαζυγίου με δικαστική απόφαση, είναι η δυνατότητα του καθενός συζύγου να δηλώσει ότι άλλαξε γνώμη, ασκώντας ένδικο μέσο και κυρίως έφεση. Το ίδιο θα πράξει και αν ισχυρίζεται ότι η συγκατάθεσή του δεν ήταν προϊόν ελεύθερης αποφάσεως, αλλά ότι πλανήθηκε, απειλήθηκε ή εξαπατήθηκε. Εάν πάλι οι σύζυγοι είναι τόσο σίγουροι για την απόφασή τους, μπορούν να παραιτηθούν από την άσκηση των ενδίκων μέσων και η απόφαση διαζυγίου να γίνει αμετάκλητη πολύ ενωρίτερα. Ας σημειωθεί ότι με το αμετάκλητο συνδέονται ζητήματα πολύ σημαντικά, λ.χ. το να θεωρηθεί ότι έχει γεννηθεί σε γάμο ένα τέκνο που έρχεται στον κόσμο μέσα σε ορισμένες ημέρες μετά από το αμετάκλητο.
ΙΙΙ. Η αιτιολογική έκθεση ισχυρίζεται ότι με τη νέα ρύθμιση επιδιώκεται η λύση με τον ίδιο τρόπο που συστήθηκε ο γάμος δηλ. με συμφωνία. Αυτό είναι ανακριβές. Η συμφωνία των μελλονύμφων είναι βεβαίως κεφαλαιώδους σημασίας για τη σύναψη του γάμου, αφού ο γάμος πρέπει να βασίζεται στην εντελώς ελεύθερη συμμετοχή τους σε αυτόν. Για να τονισθεί όμως η σημασία του συνταγματικώς (άρθρο 21§ 1 Συντ) άλλωστε προστατευόμενου γάμου ως θεσμού, η Πολιτεία προβλέπει πανηγυρικό τρόπο συνάψεως με ιερολογία ή δήλωση ενώπιον του αρμοδίου δημάρχου. Επομένως δεν αρκεί η συμφωνία. Αντίστοιχη με τη σοβαρότητα συνάψεως πρέπει να είναι και η λύση του γάμου, για την οποία η δικαστική απόφαση είναι απαραίτητη. Το πόσο σημαντική είναι η λύση, φαίνεται και με τη σύγκριση του γάμου με το σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης, το οποίο δεν αποτελεί γάμο. Το σύμφωνο λύεται και μονομερώς, με δήλωση του ενός μόνον συντρόφου ή με συμφωνία, χωρίς δικαστική απόφαση. Εάν ούτε για το γάμο απαιτείται απόφαση, ο γάμος αρχίζει να «προσομοιάζει» προς το σύμφωνο.
ΙV. Η προστασία του γάμου και της οικογένειας επιβάλλει την αντιμετώπιση της λύσης του γάμου με ιδιαίτερο σεβασμό και χωρίς παλινωδίες. Όχι διαζύγια δύο ταχυτήτων, αλλά ενιαία λύση του γάμου με δικαστική απόφαση, που να παρέχει όλα τα εχέγγυα ελέγχου και της αντιδικίας, αλλά και της εξίσου σημαντικής συμφωνίας. Επομένως και το συναινετικό δικαστήριο ας παραμείνει στο φυσικό του χώρο, το δικαστήριο.
Η κυρία Ρόη Δ. Παντελίδου είναι καθηγήτρια του Αστικού Δικαίου στο Τμήμα Νομικής του Δ.Π.Θράκης. http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=442598#.TzeDYH-vyBw.facebook

Βιβλιοπαρουσίαση: 'Ανθρώπινα Δικαιώματα & το Κίνημα των διαζευγμένων' του Νίκου Σπιτάλα

2012-02-07T23:54:00.000-08:00

Παρουσίαση, στο: http://europeansocialmovement.blogspot.com

Το Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2012 και ώρα 7μμ θα πραγματοποιηθεί η πρώτη παρουσίαση του βιβλίου που αφορά στα ανθρώπινα δικαιώματα και τους διαζευγμένους, στο Δημοτικό Ωδείο της Δράμας.

Πρόκειται για μια εγκυκλοπαιδική ανασκόπηση γεγονότων που ανέτρεψαν κοινωνικές πεποιθήσεις τον τελευταίο αιώνα με τους ηγέτες τους και κείμενα που αφορούν στα διαζύγια ή/και στις στις σχέσεις των φύλων που προέρχονται από γυναίκες - πρωτοφεμινίστριες αλλά και έγκριτους νομικούς και ψυχολόγους-ψυχιάτρους.

Στη σημερινή εποχή, τα κινήματα απέκτησαν σημασία και δύναμη.

Σας αποστέλλω δελτίο τύπου για την πρώτη βιβλιοπαρουσίαση του βιβλίου, με τίτλο: 'Ανθρώπινα Δικαιώματα και το Κίνημα των Διαζευγμένων', το Σάββατο, 25 Φεβρουαρίου 2012, ώρα 7μμ, στο Δημοτικό Ωδείο Δράμας και σας παρακαλώ να παρευρεθείτε.

Νίκος Σπιτάλας

http://spitalas.blogspot.com

Σπίθα ή Ε.ΛΑ.Δ.Α. ?

2012-02-07T12:50:00.001-08:00

Η Σπίθα έχει ιστοσελίδες:

http://www.spitha-kap.gr/

http://spithailion.wordpress.com/category/%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CE%B1%CE%BD%CE%B5%CE%BE%CE%B1%CF%81%CF%84%CE%B7%CF%84%CF%89%CE%BD-%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B9%CF%84%CF%89%CE%BD/

Ρόλος του πατέρα & της μητέρας, πατρική επιμέλεια

2012-02-04T11:24:00.000-08:00

Πατρική επιμέλεια τηα Ευας Τσεχιλίδου

Είναι σωστό να εξετάσουμε τον ρόλο του πατέρα και εκτός των πλαισίων της οικογενείας, δηλ. σε περίπτωση χωρισμού, όταν η οικογένεια είναι διασπασμένη.
Συγκεκριμένα:
Μητρική επιμέλεια
Μετά από ένα διαζύγιο και όταν η επιμέλεια έχει δοθεί στην μητέρα, ο ρόλος του πατέρα είναι και πρέπει να είναι ουσιαστικός και σημαντικός, με την συχνή και εποικοδομητική επαφή με τα παιδιά του.

Δυστυχώς όμως, αυτό δεν συμβαίνει συχνά, είτε γιατί ο πατέρας λόγω ειδικών συνθηκών αποφεύγει να δει το παιδί, είτε γιατί η μητέρα προσπαθεί με έμμεσο ή και άμεσο τρόπο να το απομακρύνει από τον πατέρα.

Εξετάζοντας την περίπτωση που ο πατέρας δεν αδιαφορεί και δεν παραγκωνίζεται μετά το διαζύγιο, βλέπουμε ότι επιδρά θετικά και έντονα σην συναισθηματική και κοινωνική ζωή και ανάπτυξη των παιδιών του. Ιδιαίτερα ευεργετική είναι η κατάσταση κατά την οποία η μητέρα συνεργάζεται με τον πατέρα για την ανατροφή και διαπαιδαγώγηση των παιδιών· έτσι το παιδί δεν αισθάνεται παραμελημένο.

Πέρα όμως από αυτή την τέλεια -και σπάνια- περίπτωση επικοινωνίας, έχουμε και κάποιους άλλους τύπους. Ο ένας είναι όταν ο πατέρας παίρνει το παιδί στο σπίτι για το Σαββατοκύριακο, τις διακοπές, τις αργίες κτλ. Έτσι ο πατέρας επιτρέπει στο παιδί να "εισβάλλει" στη νέα του ζωή. Το παιδί αισθάνεται(;) σαν να βρίσκεται στο σπίτι του, με το ν' ασχολείται με διάφορες δουλειές στο σπίτι του πατέρα. Επιπλέον, σ' αυτή την περίπτωση ο πατέρας συζητά με το παιδί, λύνουν τα υπάρχοντα προβλήματα κι έτσι, με το να υπάρχει φιλική ατμόσφαιρα, το παιδί δεν νιώθει άβολα και αμήχανα κοντά στον πατέρα του.

Μια άλλη περίπτωση επικοινωνίας είναι όταν ο πατέρας βλέπει μεν το παιδί, αλλά δεν είναι μια από τις κυριότερες μέριμνές του. Σε αυτή την περίπτωση, ο πατέρας παίρνει το παιδί για βόλτα, τρώνε σε κάποιο εστιατόριο, πάνε κινηματογράφο ή στο λούνα πάρκ κι έπειτα το επιστρέφει στην μητέρα του. Έτσι, δεν το αφήνει να πάρει μέρος στην καινούρια προσωπική ζωή του. Οι πατέρες αυτού του τύπου λέγονται "πατέρες της Disneyland".

Η τελευταία και χειρότερη περίπτωση είναι αυτή κατά την οποία ο πατέρας εκμεταλεύεται την παρουσία του παιδιού για να εκτοξεύσει τα βέλη του προς την μητέρα, να την μειώσει, να την υποβιβάσει και να κάνει το παιδί να πιστέψει ότι αυτή είναι υπεύθυνη για το διαζύγιο. Έτσι, η συνάντηση αυτή δεν βοηθάει το παιδί να ξεπεράσει την ιδέα του διαζυγίου, αντίθετα οξύνει το πρόβλημα με προφανείς επιπτώσεις στην ομαλή ανάπτυξη του παιδιού, το οποίο αισθάνεται πικρία και φοβάται ότι ο πατέρας επιδιώκει συναντήσεις όχι από αγάπη αλλά από σκοπιμότητα, για να το στρέψει αρνητικά προς την μητέρα του.(51)

Πατρική επιμέλεια

Είναι ένα νέο σχεδόν φαινόμενο, γι' αυτό οι γνώσεις των ερευνητών ως προς τα αποτελέσματα για τα παιδιά, είναι περιορισμένες. Θα σκεφτόταν κανείς, πως ο πατέρας στον οποίο δίνεται η επιμέλεια των παιδιών μετά από ένα διαζύγιο, είναι κάποιος ριζοσπαστικός τύπος, μικρής ηλικίας. Δεν είναι όμως έτσι τα πράγματα· αντίθετα είναι μεσήλικας και κατέχει αρκετά υψηλές κοινωνικοοικονομικές θέσεις.

Επιπλέον, όταν έχει την επιμέλεια, δέχεται απλόχερα την βοήθεια από τον περίγυρό του: από γονείς, συγγενείς, γείτονες κι επαινείται γι' αυτό το τόλμημα που επιχειρεί να διεκπεραιώσει.

Όλα αυτά, βέβαια, έρχονται σε αντίθεση με την κατάσταση που επικρατεί στην μητρική επιμέλεια, όπου θεωρείται κάτι φυσιολογικό, ο ρόλος της δεν αναγνωρίζεται όσο πρέπει και δεν επαινείται γι' αυτό το δύσκολο έργο που καλείται να επιτελέσει.

Ο πατέρας δεν είναι ανίκανος στο να αναθρέψει τα απιδιά του σωστά. Σε μερικούς τομείς βέβαια υστερεί σε σχέση με τη σύζυγό του, όμως προσπαθεί φιλότιμα να υπερπηδήσει κάποια εμπόδια. Γενικά καταβάλλει προσπάθειες ώστε να μην γίνεται αδέξιος και επιπόλαιος.

Παρ' όλα αυτά, κατά την πατρική επιμέλεια, τα παιδιά μένουν τις περισσότερες ώρες σε παιδικούς σταθμούς ή με διάφορα πρόσωπα που προσφέρουν βοήθεια. Το θετικό είναι σ' αυτή την περίπτωση, ότι τα παιδιά συναντώνται συχνά με την μητέρα τους, σ' αντίθεση με την μητρική επιμέλεια

Οι μπαμπάδες δεν είναι αναλώσιμοι

2012-02-01T12:27:00.000-08:00

Οι μπαμπάδες δεν είναι αναλώσιμοι

Όλο και περισσότερες ανύπαντρες γυναίκες στον κόσμο γεννάνε παιδιά, που μεγαλώνουν χωρίς πατέρα στη συνέχεια, όμως μια νέα επιστημονική έρευνα δείχνει ότι κάθε άλλο παρά αναλώσιμοι είναι οι μπαμπάδες, αντίθετα παίζουν καθοριστικό ρόλο στην ισορροπημένη ανάπτυξη ενός παιδιού.
Καθώς οι τελευταίες εξελίξεις στη γενετική και την κλωνοποίηση απειλούν το ρόλο –αν όχι την ίδια την αναγκαιότητα- των ανδρών στην αναπαραγωγή και την οικογένεια, η νέα έρευνα φέρνει ενισχύσεις στο «οπλοστάσιο» των ανδρών.
Προηγούμενες έρευνες είχαν δείξει ότι τη σημασία των πατέρων στην ανατροφή. Μεταξύ άλλων, έχει διαπιστωθεί ότι τα κορίτσια φθάνουν νωρίτερα στην εφηβεία, γίνονται από μικρότερη ηλικία σεξουαλικά ενεργές και τελικά είναι πιθανότερο να μείνουν έγκυες πιο μικρές, αν δεν έχουν πατέρα. Άλλες ψυχολογικές μελέτες έχουν δείξει ότι τα αγόρια χωρίς πατέρα έχουν μικρότερη συναισθηματική οικειότητα και χαμηλότερη αυτοπεποίθηση.
Η νέα έρευνα, από καναδούς ερευνητές με επικεφαλής τη Γκαμπριέλα Γκόμπι του πανεπιστημίου ΜακΓκιλ, μελέτησε τη σημασία του πατέρα σε καθαρά βιοχημικό επίπεδο, κάνοντας πειράματα σε ποντίκια, τα οποία, σαν τους ανθρώπους, τείνουν να είναι μονογαμικά και να μεγαλώνουν τους απογόνους τους από κοινού.
Η έρευνα, που παρουσιάστηκε στο Παγκόσμιο Συνέδριο Βιολογικής Ψυχιατρικής στο Παρίσι, έδειξε ότι η απουσία πατέρα κατά τα πρώτα κρίσιμα στάδια της ζωής κάνει το παιδί αισθητά λιγότερο κοινωνικό. Οι ερευνητές απομάκρυναν ορισμένους ποντικούς-πατέρες (αλλά όχι τις μητέρες) από τα παιδιά τους για αρκετό χρονικό διάστημα και στη συνέχεια μελέτησαν τόσο τη συμπεριφορά των μικρών «ορφανών» ποντικιών όσο και τις βιοχημικές αντιδράσεις στα κύτταρα του εγκεφάλου τους, συγκρίνοντάς τες με άλλα ποντικάκια που ζούσαν κανονικά και με τους δύο γονείς τους.
Διαπιστώθηκε ότι τα εγκεφαλικά κύτταρα των «μονογονεϊκών» ποντικών είχαν μειωμένη αντίδραση στην «ορμόνη του αγκαλιάσματος και της στοργής», την ωκυτοκίνη, την χημική ουσία που απελευθερώνεται στον εγκέφαλο τις στιγμές της αγάπης, των χαδιών και γενικότερα της συναισθηματικής οικειότητας. Αυτό σημαίνει ότι τα ποντικάκια ένιωθαν λιγότερο θετικά και ευτυχισμένα, όταν ήσαν παρέα με άλλα.
Επιπλέον ήσαν σαφώς πιο φοβισμένα και αντικοινωνικά. «Συνήθως όταν βάλει κανείς δύο ζώα στο ίδιο κλουβί, το ένα ‘εξερευνά’ και αγγίζει το άλλο, όμως όταν βάλαμε μαζί ποντίκια που είχαν στερηθεί τον πατέρα τους, το ένα αγνόησε το άλλο», δήλωσε η δρ Γκόμπι. Προς το παρόν πάντως είναι αβέβαιο αν οι ίδιες βιοχημικές αλλαγές και επιπτώσεις ισχύουν εξίσου και στους ανθρώπους που μεγάλωσαν χωρίς πατέρα.
Η νέα έρευνα έρχεται λίγο μετά την εμφάνιση μιας άλλης μελέτης, από την δρα Ρουθ Φέλντμαν του πανεπιστημίου Μπαρ-Ιλάν του Ισραήλ, που έδειξε ότι οι άνδρες εμφανίζουν στον εγκέφαλό τους μια τεράστια αύξηση στην ορμόνη ωκυτοκίνη, όταν γεννιέται ένα παιδί τους, με συνέπεια να παίζουν περισσότερο μαζί του. Όπως δήλωσε η ερευνήτρια, οι πατέρες, όπως και οι μητέρες, είναι βιολογικά προγραμματισμένοι να βοηθούν στην ανατροφή του παιδιού.
Πηγή: Ελευθεροτυπία

22/7/11

http://psixologikosfaros.blogspot.com/2011/07/blog-post_7220.html

Τραγούδια από πατέρα σε παιδί f4j of Greece

2012-01-26T00:06:00.000-08:00

http://youtu.be/jGv0Sejyhrg

http://youtu.be/vUOxbQO6IE4

http://youtu.be/AVRQVvbHuys

Γράμμα από γυναίκα προς το ΣΥΓΑΠΑ: Δέστε γονείς

2012-01-22T12:21:00.000-08:00

http://www.sos-sygapa.eu/

Γράμμα από την κυρία Εμμανουηλίδου:
Καταρχήν θα θέλαμε να σας πούμε συγχαρητήρια για την αξιόλογη προσπάθεια την
οποία κάνετε. Δυστυχώς αν ρίξει κανείς μια προσεκτική ματιά γύρω του, αν και
βρισκόμαστε στο 2011, θα παρατηρήσει πως υπάρχουν τραγικά προβλήματα μετά από ένα διαζύγιο. Προβλήματα που δυστυχώς αν δεν τα βιώσεις «εκ των έσω» τις περισσότερες φορές δεν μπορείς να τα αντιληφθείς. Ίσως μάλιστα όταν ακούσει
κανείς αναφορές από κάποιον «παθόνταν» να νομίζει πως όλα ανήκουν στην σφαίρα
της φαντασίας. Δυστυχώς όμως οι αριθμοί και τα ποσοστά δεν αφήνουν κανένα
περιθώριο αμφισβήτησης. Και για να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς δεν
αποφασίσαμε τόσο να ασχοληθούμε με το συγκεκριμένο θέμα για την «έννοια» του
πατέρα που πολλές φορές κατακρεουργείται όσο για τα παιδιά που είναι τα
πραγματικά θύματα όλων αυτών των καταστάσεων. Τα παιδιά τα οποία βρίσκονται
ξαφνικά στην μέση μιας διαμάχης προσπαθώντας να κατανοήσουν με το αθώο τους
μυαλό ποιος είναι αυτός που μπορεί να τους αφαιρεί για οποιοδήποτε λόγο
(οικονομικό, εκδίκηση, άποψη….) το αναφαίρετο δικαίωμα τους, να μεγαλώνουν
με την παρουσία και των δυο γονιών. Και επειδή πολλές φορές έχουμε ακούσει
την άλλη πλευρά της μητέρας που κατηγορεί τον πατέρα ότι αδιαφορεί πλήρως
για τα παιδιά του μετά το διαζύγιο, ας ακούσουμε αυτή τη φορά, την άλλη
πλευρά, του πατέρα που δεν του επιτρέπεται να έχει δικαίωμα (δηλ. το
αυτονόητο) πάνω στο παιδί επειδή αποφάσισε να χωρίσει με την μητέρα του.
Και ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματα του….

Καταπάτηση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, Συνεπιμέλεια', η καταλληλότερη λύση Νίκου Σπιτάλα

2012-01-18T03:55:00.000-08:00

ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ: ΓΟΝΕΙΣ ΔΙΑΖΕΥΓΜΕΝΟΙ, ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ,
Νίκου Σπιτάλα
Στην Ελλάδα, τα διαζύγια είναι σε έξαρση. Οι λόγοι που οδηγούν σε διάσταση/διαζύγιο είναι πολλοί αλλά σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει ο ΣΥΓΑΠΑ και που προέρχονται από δικαστικές αποφάσεις, από ψυχιάτρους, από βιβλιογραφία, από έρευνα -σε ενήλικες τώρα- παιδιά διαζυγίων, εξάγονται τα εξής συμπεράσματα:
1) 10% περίπου είναι από υπαιτιότητα του άνδρα, 10% υπαιτιότητα της γυναίκας και 80% από κοινού υπαιτιότητα αλλά σε συνδυασμό ψυχικής νόσου.
2) Υπάρχουν 1.000.000 ζευγάρια διαζευγμένων στην Ελλάδα και συνεπώς, 1.000.000 άνδρες, 1.000.000 γυναίκες και 1.000.000 παιδιά.
3) Δεν διαχωρίζει η Πολιτεία/Δικαιοσύνη το διαζύγιο από την επιμέλεια/επικοινωνία/διατροφή.
4) Ενώ θα έπρεπε να οδηγούνται τα ζευγάρια σε ψυχολόγους, πραγματογνώμονες, παιδο-ψυχιάτρους, αυτά οδηγούνται σε δικηγόρους και δικαστήρια. Ομως από έλλειψη εξειδικευμένων δικαστών και ειδικών οικογενειακών δικαστηρίων, βγαίνουν συναισθηματικές αποφάσεις που αγνοούν τη θέληση του παιδιού τη στιγμή του διαζυγίου και δίνουν κατά 99% την επιμέλεια στη μητέρα, στα τυφλά, διότι άλλως θα πρέπει να μπουν στη βάσανο της εξέτασης των (ψυχολογικά στερημένων) διαδίκων, να προσπαθήσουν δίχως τα εφόδια και την ειδικότητα.

5) Οι δικαστές που προσπαθούν, τώρα, μετά τις έντονες διαμαρτυρίες του ΣΥΓΑΠΑ, να ερευνήσουν το θέμα, κάνουν χειρότερα λάθη διότι καλούν τα αποξενωμένα παιδιά να αποφανθούν ποιόν θέλουν και πόσο θέλουν να βλέπουν τον γονέα που δεν έχει την επιμέλεια. Αυτό όμως είναι καταστροφικό διότι 'βοηθούν' τα παιδιά να αποκτήσουν το ονομαζόμενο 'Σύνδρομο Γονικής Αλλοτρίωσης-Αποξένωσης'. Κατά τον R. Gardner, αυτό το Σύνδρομο (PAS) εμφανίζεται μετά από συκοφαντική δυσφήμιση του άλλου γονέα και μάλιστα σε τραγικό βαθμό όταν φθάνουν να τον κατηγορήσουν ψευδώς οτι παρενοχλεί το παιδί σεξουαλικά.
6) Δυστυχώς, λίγες περιπτώσεις φθάνουν στο τέλος διότι το πραγματικό θύμα (ο γονέας που δεν έχει την επιμέλεια) καταλήγει σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση, σε άσχημη οικονομική κατάσταση που τον έχουν οδηγήσει σε χρόνια δικαστική διαμάχη και πολλές φορές στο θάνατο. Το βιβλίο 'Ιστορίες Διαζυγίων' του Νίκου Σπιτάλα περιγράφει με πολύ αναλυτικό τρόπο και με παραδείγματα τα παραπάνω. Πολλοί είναι άστεγοι και άνεργοι. Τα μέσα ενημέρωσης δεν αναφέρουν οτι οι περισσότεροι άστεγοι, άνεργοι, ανάπηροι, έγκλειστοι σε φυλακές και ιδρύματα είναι χωρισμένοι.
7) Η νέα γενιά των παιδιών των διαζυγίων είναι σε πλήρη εξάρτηση από το ίντερνετ, ναρκωτικά και αρχίζει την παραβατικότητα κατά τα πρότυπα άλλων χωρών. Η νέα τάξη πραγμάτων που δεν φρόντισε να προλάβει το κακό είναι υπεύθυνη και μάλιστα είναι ευχαριστημένη από την έκβαση αυτή διότι δεν υπάρχουν δυνατές φωνές να αντισταθούν στην κατάντια της χώρας και στην κατρακύλα. Ο δικαστικός χώρος όχι μόνο σηκώνει τα χέρια αλλά έχει συνεισφέρει σ'αυτό όπως και η υπόλοιπη εξουσία (νομοθετική, θρησκευτική).
Αυτός είναι και ο λόγος που οι διαζευγμένοι θέλουν να πολιτικοποιήσουν το θέμα και μέσω κάποιας 'μικρής εξουσίας' να προσπαθήσουν ν'αλλάξουν το χρονο-διάγραμμα της καταστροφής της επόμενης γενιάς της χώρας μας. Εκαναν προτάσεις δημιουργίας του Ευρωπαικού Κοινωνικού Κινήματος, της πολιτικής παρέμβασης σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.
8) Οι ανθρώπινες διαφορές δεν θα πάψουν να υπάρχουν όπως και οι δεσμοί μεταξύ φύλων και η αναπαραγωγή. Ομως, θα πρέπει να διασφαλιστεί από την Πολιτεία -εάν θέλουμε ακόμα να υπάρξει η Ελλάδα σαν χώρα τις επόμενες δεκαετίες- η προστασία των δικαιωμάτων όπως η ύπαρξη οικογένειας (άρθρο 8 Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων) αλλά και άλλων δικαιωμάτων ζωής, δικαιοσύνης, εργασίας. Είναι όμως γνωστές οι καταδίκες της χώρας μας από Διακστήρια Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ή Ευρωδικαστήρια ή αυτό της Χάγης. Εκεί έχουν προσφύγει και άλλοι γονείς όπως οργανώσεις της Αγγλίας που παρομοιάζουν την αποκοπή των παιδιών από τους γονείς μετά ένα διαζύγιο σαν έγκλημα κατά της Ανθρωπότητας - παιδομάζωμα όταν στρέφονται τα παιδιά κατά ενός γονέα.
9) Φυσικά και υπάρχουν τα ίδια προβλήματα σε άλλες χώρες αλλά η διαφορά έγκειται στο γεγονός οτι δεν είναι στον ίδιο τραγικό βαθμό: Εκεί, υπάρχουν λίγοι αδικημένοι γονείς (και που διεκδικούν έντονα τα δικαιώματά τους), υπάρχουν υποδομές, θεσμοί, δικαιοσύνη, παιδεία, εποπτεία. Υπάρχουν οικογενειακά δικαστήρια/ οικογενειακοί δικαστές, πραγματογνώμονες προ του διαζυγίου αλλά και επιβλέπουν τη τήρηση του νόμου μετά, υπάρχουν κοινωνικές υπηρεσίες, διαμεσολαβητές, γονικό συμβόλαιο και τελευταία, σχεδόν σε όλες τις χώρες υπάρχει ο θεσμός της Συνεπιμέλειας με την έννοια της εναλλασσόμενης κατοικίας. Στην Ισπανία υπάρχει κόμμα σχετικό, στη Μάλτα, Αυστρία, Βάλγιο, Γερμανία, Γαλλία, Ολλανδία, Ιταλία, το θέμα μπήκε σαφώς σαν πολιτικό, προετοιμάζονται για τις ευρωεκλογές και στη Γαλλία, μάλιστα, υπέγραψαν 30 βουλευτές προεκλογικά (για τις φετινές Προεδρικές εκλογές) ώστε να ψηφιστεί νόμος που θα δίνει εκ των προτέρων και αναγκαστικά τη συνεπιμέλεια και να μην αποτελεί αυτό επικουρική λύση όπως είναι έως τώρα.
10) Φυσικά δεν φαίνεται λογικό να πηγαινο-έρχεται το παιδί σε δύο σπίτια αλλά όλες οι έρευνες έδειξαν από δεκαετίες πριν ότι αυτή η λύση είναι η καταλληλότερη από όλες: Καμία λύση δεν είναι άριστη στο διαζύγιο και για τις τραυματικές εμπειρίες του παιδού αλλά η συνεπιμέλεια αποτελεί την καλύτερη από όλες τις καλές/κακές λύσεις. Τίποτα δεν είναι τέλειο. Ποτέ δεν μπορεί να αποκατασταθεί πλήρως η ψυχολογία του παιδιού μετά από ένα διαζύγιο όσο και καλό να είναι.

FAMILY ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ ΘΑΛΠΩΡΗ

2012-01-13T02:24:00.000-08:00

Κοπή βασιλόπιτας ΣΥΓΑΠΑ Δράμας

2012-01-08T12:13:00.000-08:00

http://youtu.be/xu2fUJF5ajk

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΤΕΚΝΩΝ: ΒΟΥΛΗ-ΣΥΓΑΠΑ-ΚΟΥΝΤΟΥΡΑ-ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΙΣΟΤΗΤΑΣ

2012-01-06T11:54:00.001-08:00

ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΙΑ' - ΣΥΝΟΔΟΣ ["

ΕΙΔΙΚΗ ΜΟΝΙΜΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ

ΠΡΑΚΤΙΚΟ (Άρθρο 40 παρ. 1 του Κ.τ.Β.)

Στην Αθήνα σήμερα, 16 Μαΐου 2007, ημέρα Τετάρτη και ώρα 10.00', συνεδρίασε στην Αίθουσα 150 του Μεγάρου της Βουλής, η Ειδική Μόνιμη Επιτροπή Ισότητας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, υπό την προεδρία της Προέδρου αυτής, κυρίας Μαρίας Κόλλια - Τσαρουχά, με θέμα ημερήσιας διάταξης: «Επιμέλεια ανηλίκων τέκνων και δικαιώματα των γονέων».

Η Πρόεδρος της Επιτροπής, αφού διαπίστωσε την ύπαρξη απαρτίας, κήρυξε την κήρυξε την

έναρξη της συνεδριασης εκανε α' ανάγνωση καταλογου της Επιτροπής Παροντες ήταν οι Βουλευτές κκ: Μαρία Κόλλια - Τσαρουχά, Έλενα Κουντουρά, Ελευθερία Μπερνιδάκη - Αλντους, Κωνσταντίνος Τσιάρας, Αργύριος Γιαννόπουλος, Ελεωνόρα (Νόρα) Κατσέλη και Αθανασία Μερεντίτη.

ΜΑΡΙΑ ΚΟΛΛΙΑ - ΤΣΑΡΟΥΧΑ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, έχουμε την τιμή και την χαρά να εισηγηθεί η κυρία Έλενα Κουντουρά, στην Επιτροπή μας, ένα σημαντικό θέμα, που αφορά στην επιμέλεια ανηλίκων τέκνων και τα δικαιώματα των γονέων.

Κυρία Κουντουρά, έχετε το λόγο.

ΕΛΕΝΑ ΚΟΥΝΤΟΥΡΑ: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα αναφερθώ σε ένα, ιδιαίτερα σοβαρό, θέμα, που θεωρώ ότι αποτελεί πτυχή του πολυσύνθετου προβλήματος, γύρω από τη στήριξη του θεσμού της οικογένειας στη σύγχρονη κοινωνία. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά επίκαιρο ζήτημα, το οποίο καλούνται να αντιμετωπίσουν χιλιάδες ζευγάρια, κάθε χρόνο, που μετά από το γάμο και τη γέννηση του παιδιού ή των παιδιών τους αποφασίζουν, για διαφόρους λόγους, να πάρουν διαζύγιο.

Το θέμα που σας εισηγούμαι είναι της επιμέλειας των ανήλικων τέκνων και τα δικαιώματα των γονέων μετά το διαζύγιο, είτε είναι συναινετικό είτε με πολλά προβλήματα. Στην εποχή που ζούμε, καλούμαστε όλοι να αντεπεξέλθουμε στις, ιδιαίτερα απαιτητικές, συνθήκες της καθημερινότητας.

Γνωρίζουμε ότι, σήμερα στην Ελλάδα, οι γάμοι που καταλήγουν σε διαζύγιο, το οποίο δεν μπορεί να θεωρηθεί μια ευχάριστη υπόθεση, επηρεάζουν και τη ζωή ενός τρίτου, του παιδιού. Ενός παιδιού, που στις περισσότερες περιπτώσεις καταλήγει να είναι το αθώο θύμα όλης της υπόθεσης. Όταν οι σχέσεις μεταξύ των δύο συζύγων αρχίζουν να κλονίζονται, ξεκινάει η αποξένωση, η αδιαφορία και, σε πολλές περιπτώσεις, η έχθρα μεταξύ τους. Το παιδί, που βρίσκεται μέσα στο σπίτι, αναγκάζεται πολλές φορές να βιώσει ιδιαίτερα σκληρές καταστάσεις, τις οποίες, μάλιστα, δεν είναι και σε θέση να καταλάβει. Βλέπει τη μητέρα και τον πατέρα να τσακώνονται και ο μέχρι προ τίνος υγιής κόσμος του καταρρέει από τη μια στιγμή στην άλλη. Το παιδί νιώθει ένα κενό και μάλιστα, αρκετές φορές, όταν η ηλικία του επιτρέπει να αντιληφθεί τα γεγονότα γύρω του, χωρίς να καταλαβαίνει το λόγο που διαπληκτίζονται οι γονείς του, μπορεί μέσα από την αθωότητα του εσωτερικού του κόσμου να θεωρήσει τον εαυτό του υπαίτιο για τις διαμάχες που βιώνει. Όταν, τελικά οι γονείς αποφασίσουν και φθάσουν στο διαζύγιο, ξεκινάει ένας άλλος Γολγοθάς νομικών διαδικασιών, που είναι, επίσης, εξαιρετικά δύσκολος.

Το Οικογενειακό Δίκαιο είναι κλάδος του Αστικού Δικαίου, που αναφέρεται στο σύνολο των κανόνων που αφορούν στις οικογενειακές σχέσεις. Δηλαδή, τόσο τις σχέσεις μεταξύ των συζύγων, όσο και τις σχέσεις μεταξύ γονέων και παιδιών. Πηγή του Οικογενειακού Δικαίου είναι ο Αστικός Κώδικας, διατάξεις του οποίου ενδιαφέρουν το Οικογενειακό Δίκαιο και συναντώνται, παράλληλα, στους Κώδικες Πολιτικής και Ποινικής Δικονομίας και στον Ποινικό Κώδικα.

Το Οικογενειακό Δίκαιο εκσυγχρονίστηκε με το νόμο 1329/1983 (ΦΕΚ 25 Α') και με αυτόν τον τρόπο προσαρμόστηκε το νομοθετικό πλαίσιο της Χώρας μας στη συνταγματική επιταγή της αρχής της ισότητας των δύο φύλων. Με τον εκσυγχρονισμό καταργήθηκε η έννοια της πατριαρχικής οικογένειας και αντικαταστάθηκε με την οικογένεια της ισότητας. Μεταξύ των άλλων, ορίσθηκαν, με τον τότε νόμο, ότι στο πνεύμα της ισότητας και οι δύο σύζυγοι υποχρεώνονται να συμβάλλουν, ανάλογα με τις δυνάμεις τους, στην αντιμετώπιση των

αναγκών της οικογένειας. Η ανατροφή και η εκπαίδευση των παιδιών οφείλει να γίνεται χωρίς καμία διάκριση φύλου.

Θεσμοθετήθηκε η απόλυτη εξομοίωση των δικαιωμάτων των παιδιών που γεννήθηκαν εκτός γάμου, εφ' όσον αναγνωριστούν εκούσια ή δικαστικά, με τα δικαιώματα των παιδιών που γεννήθηκαν μέσα σε γάμο.

Επίσης, ενισχύθηκε η θέση της ανύπανδρης μητέρας, εκσυγχρονίστηκαν οι διατάξεις του διαζυγίου και θεσμοθετήθηκε το συναινετικό διαζύγιο.

Εκτός, όμως, από τη νομική πλευρά του Οικογενειακού Δικαίου, οφείλουμε, επίσης, να εξετάσουμε την πρακτική πλευρά του ζητήματος. Τί γίνεται στην περίπτωση του διαζυγίου και αιτήματος ανάθεσης γονικής μέριμνας; Ποια είναι η κατάσταση, που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι γονείς; Στην Ελλάδα, σήμερα, και μόνο στις περιπτώσεις συναινετικού διαζυγίου, οι γονείς μπορούν να συνάψουν, μαζί με την αίτηση διαζυγίου ενώπιον Μονομελούς Πρωτοδικείου, και τη συμφωνία για τον τρόπο άσκησης της γονικής μέριμνας ή επιμέλειας. Σε περίπτωση αγωγής διαζυγίου συνυποβάλλουν αίτημα για την ανάθεση της γονικής μέριμνας ενώπιον του αρμόδιου Πολυμελούς Πρωτοδικείου. Εναλλακτικά, μπορούν να ασκήσουν ξεχωριστή ανωνπ ενώπιον του αρμόδιου Μονομελούς Πρυποδικείοιι, το οποίο θα αποφασίσει σύμφωνα με το συμφέρον του ανηλίκου. Αξίζει να αναφερθεί ότι, με το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο, η κοινή επιμέλεια προβλέπεται μόνο με την συναίνεση και των δύο γονέων. Αυτό, επίσης, που έχει πολύ μεγάλη σημασία είναι ότι, σε κάθε περίπτωση, πρόκειται για τα ίδια Πρωτοδικεία, που από τον τεράστιο φόρτο εργασίας καλούνται να εκδικάσουν, καθημερινά, δεκάδες υποθέσεις, άσχετες με το Οικογενειακό Δίκαιο, π.χ. μια ακάλυπτη επιταγή, μια επιμέλεια παιδιού ή μια κλοπή.

Η Επιτροπή Ισότητας και Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει κληθεί να εξετάσει διάφορα ζητήματα που αφορούν, κυρίως, τις κοινωνικά πιο αδύναμες ομάδες, όπως είναι τα παιδιά, οι γυναίκες, η τρίτη ηλικία. Υπάρχουν, όμως, και ζητήματα τα οποία απασχολούν έντονα το λεγόμενο «ισχυρό φύλο». Ένα απ' αυτά είναι το θέμα της δικαστικής επιμέλειας των παιδιών. Στην Ελλάδα, η συντριπτική πλειοψηφία των δικαστικών αποφάσεων δίνει, μετά το χωρισμό, την επιμέλεια του παιδιού, αποκλειστικά, στη μητέρα, διότι εξακολουθεί να κυριαρχεί η παραδοσιακή άποψη ότι η μητέρα είναι εκ προοιμίου καλύτερη για την ανατροφή του παιδιού της. Δημιουργείται ταύτιση του συμφέροντος του παιδιού με την παραχώρηση της

επιμέλειας της μητέρας, ενώ υπάρχει ουσιαστικός αποκλεισμός των ανδρών από τη διαδικασία ανατροφής των παιδιών τους. Πολλοί πατεράδες, που θέλουν να μετέχουν ενεργά στην ανατροφή των παιδιών τους, αναδεικνύουν το ζήτημα αποκλεισμού τους. Έτσι, έχουν, ήδη, δημιουργηθεί σύλλογοι στη Χώρα μας, όπως είναι ο «Σύλλογος για την Ανδρική και Πατρική Αξιοπρέπεια», που καταγγέλλουν, ακριβώς, αυτό το φαινόμενο.

Γεγονός είναι ότι κάθε παιδί έχει δύο γονείς. Όλοι αναγνωρίζουμε ότι η σχέση γονέα και παιδιού δεν εξαρτάται μόνο από την ύπαρξη γάμου. Η γονική ευθύνη, ως σύνολο δικαιωμάτων και υποχρεώσεων, δεν τερματίζεται με ένα διαζύγιο. Επιστημονικές απόψεις λένε ότι η επικρατούσα πρακτική ανάθεσης της επιμέλειας αποκλειστικά στον ένα εκ των δύο γονέων, συνήθως στη μητέρα, δεν είναι πάντα η καλύτερη. ΓΓ αυτό βλέπουμε και σε διάφορες χώρες του κόσμου, όπου οι συνθήκες έχουν αλλάξει, ότι η επιμέλεια είναι είτε από κοινού είτε, ανάλογα με τις συνθήκες, διαφορετική. Μελέτες που έχουν δημοσιευθεί στο εξωτερικό δείχνουν ότι ο αποκλεισμός του ενός εκ των δύο γονέων, είτε μητέρας είτε πατρός, σε θέματα επιμέλειας των παιδιών, αφ' ενός τροφοδοτεί τις συγκρούσεις μεταξύ τους και αφ' ετέρου συντελεί στπ,ν αύξηση της τταοσΒοΓΠκότητας τιον τταιδιών, ενώ αναπαράγει παθολογικά πρότυπα οικογενειακών σχέσεων.

Οι περισσότεροι Έλληνες δικαστικοί δεν έχουν εξειδικευμένες γνώσεις για το σύγχρονο προβληματισμό, που αναπτύσσεται γύρω από τα θέματα ανατροφής των παιδιών. Συνεπώς, ενώ καλούνται να μεριμνήσουν για το συμφέρον του παιδιού, οι αποφάσεις τους, πολλές φορές, δημιουργούν προβλήματα στα ίδια τα παιδιά.

Ένας τρόπος για να αποτραπούν τα κοινωνικά και ψυχολογικά προβλήματα που δημιουργεί η εξασθένιση της σχέσης του γονέα με τα παιδιά του είναι να συμπεριληφθούν ενεργά στη διαδικασία ανατροφής του παιδιού και οι δύο γονείς. Θεωρώ ότι μια συνεργασία των γονέων είναι σίγουρα προς όφελος του παιδιού τους και επιπλέον εναρμονίζεται το Οικογενειακό Δίκαιο περισσότερο προς το πνεύμα της ισότητας των δύο φύλων. Υπάρχουν διάφορες μορφές κοινής επιμέλειας. Κοινό τους στοιχείο είναι ότι οι γονείς είναι εκ των πραγμάτων υποχρεωμένοι να συνεργάζονται περισσότερο μεταξύ τους και όχι να υπάρχει αντιπαλότητα μεταξύ τους, όπως γίνεται, πολλές φορές, σήμερα. Σε αυτές τις διαμάχες μεταξύ των δύο γονέων, το παιδί, ενώ είναι άμοιρο ευθυνών, καταλήγει να θυμίζει μπαλάκι του πινγκ

πονγκ, ενώ σε πολλές περιπτώσεις γίνεται μοχλός άσκησης πιέσεων και εκβιασμών απέναντι στον ή στην πρώην σύντροφο. Ως πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα, θέλω να σας αναφέρω τις περιπτώσεις εκείνες, όπου η μητέρα έχει την επιμέλεια των παιδιών και για λόγους εκδίκησης και προφασιζόμενη διάφορες αιτίες, π.χ. ότι το παιδί είναι άρρωστο, λείπει ή κοιμάται, στερεί στον πατέρα τη σωστή επικοινωνία μαζί του. Το παιδί σε αυτές τις περιπτώσεις καταλήγει να μεγαλώνει σαν ορφανό από πατέρα, ενώ δεν είναι. Όπως, επίσης, ο καινούργιος σύντροφος ή σύζυγος της μητέρας περνάει περισσότερο χρόνο μαζί με το παιδί από τον ίδιο τον βιολογικό πατέρα, ο οποίος θα ήθελε να είναι και να συμμετέχει στην ανατροφή του παιδιού του. Αντίστοιχα, έχουμε και εκείνες τις περιπτώσεις, όπου ο άνδρας, θέλοντας να εκδικηθεί την πρώην σύντροφο του και εφ' όσον έχει πάρει διαζύγιο, χωρίζει όλη την οικογένεια. Αδιαφορεί πλήρως για τις υποχρεώσεις του, δεν καταβάλλει την οφειλόμενη διατροφή και η γυναίκα του, που είναι οικονομικά εξαντλημένη και πιθανότατα χωρίς εργασία, υποχρεώνεται να δανείζεται από συγγενείς και φίλους και να τρέχει στα δικαστήρια για να διεκδικήσει τα χρήματα της διατροφής, κάνοντας ακόμα περισσότερα έξοδα. Αυτά τα δύο παραδείγματα είναι τα πιο συνήθη και είναι καταστάσεις, όπου θύματα, ουσιαστικά, είναι τα παιδιά.

Πρέπει, λοιπόν, να σκύψουμε πάνω σε αυτά τα προβλήματα και να δώσουμε λύσεις, έτσι ώστε να εφαρμόζονται οι αποφάσεις των δικαστηρίων. Δεν μπορεί, φυσικά, αυτά τα φαινόμενα να συνεχίζονται και να αιωρούνται εις βάρος της οικογένειας, εις βάρος των παιδιών.

Προτείνω, λοιπόν, να εξετάσουμε και να εισηγηθούμε την τροποποίηση του ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου, ώστε να προβλεφθεί η δυνατότητα, ακόμα και όταν δεν υπάρχει συναινετικό διαζύγιο, το δικαστήριο να μπορεί να αναθέτει κοινή επιμέλεια, παροτρύνοντας έτσι τους γονείς να συνεργασθούν και με τον τρόπο αυτό να δώσουμε την ευκαιρία και στους δύο γονείς να ασκήσουν, αντίστοιχα, τις υποχρεώσεις, αλλά και τα δικαιώματα που έχουν απέναντι στο παιδί τους.

Επίσης, να εξετάσουμε τη δημιουργία του θεσμού του Οικογενειακού Δικαστηρίου, όπου με την υποστήριξη ειδικών επιστημόνων, ψυχολόγων, παιδοψυχολόγων, θα δικάζουν εξειδικευμένοι δικαστές, αποκλειστικά, υποθέσεις Οικογενειακού Δικαίου. Έτσι, πιστεύω ότι θα εξασφαλίσουμε την ανταπόκριση σε θέματα επιμέλειας ανηλίκων τέκνων και δικαιωμάτων

των γονέων πιο αποτελεσματικό και θα δοθεί μια λύση στα πολλά προβλήματα που δημιουργούνται σήμερα, είτε αυτό είναι το συχνό φαινόμενο της μη καταβολής της διατροφής, όπου ο γονιός που έχει την επιμέλεια δυσκολεύεται να αντεπεξέλθει οικονομικά, είτε είναι η θυματοποίηση του ανηλίκου τέκνου, λόγω της ακατάλληλης συμπεριφοράς από τους γονείς είτε είναι η αποξένωση των παιδιών από τα υγιή πρότυπα της οικογένειας, που θέλουμε να μεταφέρουμε στις επόμενες γενιές είτε ο πατέρας, ο οποίος θέλει να συμμετέχει στην ανατροφή του παιδιού του και δεν μπορεί.

Κυρία Πρόεδρε, θα ήθελα να πω ότι ο Πρόεδρος του Συλλόγου της Πατρικής και Ανδρικής Αξιοπρέπειας, κ. Σπιτάλας, με παρεκάλεσε, εάν η Επιτροπή μας θα μπορούσε να δεχθεί μια παρουσία του συγκεκριμένου Συλλόγου, για να αναδείξουν το πρόβλημα που τους αφορά. Θεωρώ, πραγματικά, ότι είναι πολύ σημαντικό να δούμε το πρόβλημα στην έκταση του, στα πλαίσια της ισότητας. Η ισότητα δεν είναι μόνο για τη γυναίκα, τα παιδιά ή τους ηλικιωμένους, αλλά είναι και για το «ισχυρό φύλο», που έχει, επίσης, ανάγκη της βοήθειας, της συμβουλής και, ίσως, της συμπαράστασης μας.

Ευχαριστώ.

ΜΑΡΙΑ ΚΟΛΛΙΑ - ΤΣΑΡΟΥΧΑ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Το λόγο έχει η κυρία Μερεντίτη.

ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΜΕΡΕΝΤΙΤΗ: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, συζητάμε ένα πολύ σοβαρό θέμα, που αφορά στην προστασία των παιδιών και γενικά στην προστασία της κοινωνίας μας. Όλα όσα είπε η κυρία Κουντουρά είναι πολύ ουσιαστικά.

Ευθύς εξ αρχής, σπεύδω να συμφωνήσω μαζί της, ότι θα έπρεπε να συζητήσουμε με τους Συλλόγους, στους οποίους αναφέρθηκε, και να έχουμε μια πληρέστερη ενημέρωση και ανταλλαγή απόψεων, για να καταλήξουμε στα καλύτερα δυνατά συμπεράσματα, τα οποία θα δεσμευθούμε, στο βαθμό που μπορούμε, να τα προωθήσουμε άμεσα.

Νομίζω ότι, μετά από πολλά χρόνια, η ελληνική νομοθεσία, ο Αστικός Κώδικας, χρειάζεται αλλαγή, γιατί άλλαξε η θέση της γυναίκας στην κοινωνία, στην οικογένεια και άλλαξαν όλα τα δεδομένα. Και φθάνουμε, σήμερα, να συζητάμε για προστασία και της πατρότητας. Στο Σύνταγμα μας λέει: «Το κράτος μεριμνά για την άρση των ανισοτήτων που υφίστανται στην πράξη, ιδίως, σε βάρος των γυναικών». Θα έπρεπε, σήμερα, να αφαιρέσουμε την τελευταία φράση, γιατί τα δεδομένα είναι τελείως διαφορετικά. Κυρίως, προσπαθούμε, πώς να υπάρχει καλύτερη δυνατή ζωή και συμβίωση του παιδιού και με τους δύο γονείς και να μην είναι κενό γράμμα τα δικαιώματα του γονέα, ο οποίος δεν ασκεί την επιμέλεια, διότι αυτό συμβαίνει, μερικές φορές. Το παν είναι η κοινή άσκηση της επιμέλειας του παιδιού και από τους δύο γονείς, με όποιον τρόπο και αν έχει γεννηθεί το παιδί, είτε εντός είτε εκτός γάμου. Πρέπει το δικαστήριο να φροντίζει να δίδεται η επιμέλεια του παιδιού στον καταλληλότερο γονέα.

Παλαιότερα, εθεωρείτο, εκ προοιμίου, ότι η επιμέλεια έπρεπε να παραχωρηθεί στη μητέρα, ενώ, σήμερα, γνωρίζουμε όλοι, πολύ καλά, ότι τα δεδομένα και τα πρότυπα έχουν αλλάξει. Θα πρέπει το παιδί να ζει με τον καταλληλότερο γονέα, όταν οι ανάγκες της ζωής επιβάλλουν να ζει με τον έναν από τους δύο γονείς. Δεν υπάρχει, σήμερα, τίποτα δεδομένο.

θα πρέπει, βεβαίως, να δούμε ποιο είναι το συμφέρον του παιδιού. Η γνώμη του παιδιού μπορεί να ζητηθεί, αλλά όταν είναι σε θέση να την παράσχει. Θα πρέπει να υπάρχουν τέτοιες δεσμεύσεις, ώστε να εξασφαλίζεται ο ψυχικός δεσμός του παιδιού και με τους δύο γονείς. Θα πρέπει, επίσης, να υπάρχει δέσμευση, ώστε ο γονέας, που ασκεί την επιμέλεια, να ενημερώνει για οποιαδήποτε αλλαγή κατοικίας -και όχι μόνο- τον γονέα που δεν ασκεί την επιμέλεια. Μερικές φορές, όταν υπάρχει κακή πρόθεση, μπορεί ο οποιοσδήποτε άλλος να βλέπει το παιδί πολύ περισσότερο από τον πατέρα, ο οποίος το επιθυμεί και είναι σίγουρο ότι θα μπορούσε να δώσει πολλή αγάπη, αλλά και πολλά θετικά στο παιδί του. Ο γονέας, που ασκεί την επιμέλεια, αν δεν είναι συνεπής με τις υποχρεώσεις που αναλαμβάνει, τότε θα έχει επιπτώσεις ως προς την επιμέλεια -και όχι μόνο του παιδιού- καθώς, επίσης, και όταν υποδαυλίζει αρνητικά συναισθήματα στο παιδί απέναντι στον άλλο γονέα.

Επίσης, θα πρέπει να υπάρχει και ποινική ευθύνη, όταν ένας εκ των δύο γονιών εμποδίζει την επαφή του παιδιού με τον άλλο γονέα. Θα πρέπει να ελέγχεται η καταβολή της διατροφής, πώς και γιατί διατίθεται, γιατί και εδώ παρατηρείται καταστρατήγηση.

Κυρία Πρόεδρε, οι κοινωνικές υπηρεσίες δεν θα πρέπει να είναι μόνο στα χαρτά. Απ' ό,τι γνωρίζω, υπάρχει μια κοινωνική Υπηρεσία, που λειτουργεί στον Πειραιά, αλλά και αυτή είναι στα χαρτιά. Πρέπει, επίσης, να εξετάσουμε τη θέσπιση του οικογενειακού δικαστή και να φροντίσουμε να υπάρχουν δικλίδες ασφαλείας, ώστε να εξασφαλίζεται η συμμετοχή και των δύο γονέων στην ανατροφή, στη διαπαιδαγώγηση, στην ψυχαγωγία, στη ζωή του παιδιού και, κυρίως, στην ψυχική του ισορροπία. Τα θέματα, που θα μπορούσαμε να συζητήσουμε, είναι παρα πολλά, ακόμα και για το θρήσκευμα, γιατί υπάρχουν και τέτοια προρλήματα.

Θα ήθελα, όμως, κυρία Πρόεδρε, να καλέσουμε τους Συλλόγους, να δούμε και τα δικά τους προβλήματα και μέσα απ' όλο αυτό το διάλογο, να βγάλουμε τα συμπεράσματα, τα οποία, άμεσα, θα προσπαθήσουμε να κάνουμε νόμο του κράτους.

Ευχαριστώ.

ΜΑΡΙΑ ΚΟΛΑΙΑ - ΤΣΑΡΟΥΧΑ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Όσον αφορά στην πρόταση να καλέσουμε τον Σύλλογο της Πατρικής και Ανδρικής Αξιοπρέπειας, δεν έχω αντίρρηση. Βέβαια, μέχρι στιγμής, δεν έχουμε καλέσει κανένα Σύλλογο Μητέρων, για να έχουμε και την ισορροπία.

Επίσης, θα ήθελα να σας πω ότι προβλέπονται πάρα πολλές ρυθμίσεις, σχετικά με την αντιμετώπιση του αμελή γονέα. Οι υποχρεώσεις απέναντι στο παιδί του δεν μπορεί να επιβληθούν στο έπακρον, γιατί είναι και θέμα συνείδησης. Πιστεύω, ότι η πολιτεία είναι εκείνη, που θα πρέπει να συνδράμει στα εγκαταλελειμμένα παιδιά και να υποστηρίξει τέτοιες οικογένειες.

ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΜΕΡΕΝΤΙΤΗ: Νομίζω ότι όλη η συζήτηση επικεντρώνεται στις περιπτώσεις, όπου υπάρχει διαφωνία και αντιπαράθεση των γονέων και επειδή υπάρχουν κάποιες διατάξεις, που ευνοούν τη μητέρα, μέχρι τώρα, οφείλουμε να δούμε και την άλλη πλευρά, την προστασία της πατρότητας.

Στο σημείο αυτό έγινε η β' ανάγνωση του καταλόγου των μελών της Επιτροπής. Παρόντες ήταν οι Βουλευτές κ.κ.: Μαρία Κόλλια - Τσαρουχά, Έλενα Κουντουρά, Ελευθερία Μπερνιδάκη - Άλντους, Δημήτριος Τσαντούλας, Κωνσταντίνος Τσιάρας, Κωνσταντίνος Τσιπλάκης, Αργύριος Γιαννόπουλος, Ελεωνόρα (Νόρα) Κατσέλη και Αθανασία Μερεντίτη.

ΜΑΡΙΑ ΚΟΛΛΙΑ - ΤΣΑΡΟΥΧΑ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Το λόγο έχει η κυρία Κουντουρά.

ΕΛΕΝΑ ΚΟΥΝΤΟΥΡΑ: Η Επιτροπή μας, στις περισσότερες φορές, έχει ασχοληθεί με θέματα που αφορούν στη γυναίκα π.χ. το trafficking, την κακοποίηση, την ενδοοικογενειακή βία. Γενικώς, έχουμε αναφερθεί σε θέματα που αφορούν στο παιδί, στη γυναίκα και στον ηλικιωμένο. Βέβαια, δεν έχουμε καλέσει φορείς, γιατί εμείς οι ίδιοι και μέσα από τις υπηρεσίες μας αναδεικνύουμε αυτά τα θέματα. Το συγκεκριμένο, όμως, θέμα, έχει αναδειχθεί τα τελευταία χρόνια. Οι πατεράδες, τα προηγούμενα χρόνια, και λόγω παραδοσιακής οικογένειας, θεωρούσαν ότι η μητέρα θα πρέπει να ασχολείται με τα παιδιά και δεν διεκδικούσαν ή ίσως τους «βόλευε», αν θέλετε, να μη συμμετέχουν ενεργά, όταν έπαιρναν ένα διαζύγιο. Τα τελευταία, όμως, χρόνια, εκτός του ότι τα διαζύγια έχουν αυξηθεί πάρα πολύ, υπάρχουν και γονείς, πατεράδες, οι οποίοι θεωρούν ότι δεν είναι παραδοσιακά άμοιροι ευθυνών και ότι θέλουν, πραγματικά, και πιστεύουν ότι μπορούν να συμμετέχουν στην ανατροφή των παιδιών τους. Άρα είναι καλό να έρθουν, να μας ενημερώσουν γι' αυτό το θέμα, που το αναδεικνύουν, οι τρεις υπάρχοντες Σύλλογοι..

ΜΑΡΙΑ ΚΟΛΛΙΑ - ΤΣΑΡΟΥΧΑ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Θα έλεγα, να επιλέξουμε έναν Σύλλογο από τους τρεις.

ΕΛΕΝΑ ΚΟΥΝΤΟΥΡΑ: Εγώ θα πρότεινα, επειδή μας έχει, ήδη, παρακαλέσει, να έρθει ο Σύλλογος της Πατρικής και Ανδρικής Αξιοπρέπειας.

Ανέδειξα δύο ζητήματα, πολύ σημαντικά, στα οποία έχω πολύ μεγάλη εμπειρία. Το ένα ζήτημα αφορά στον πατέρα, που αποκλείεται από την ανατροφή του παιδιού του και το άλλο αφορά στον ανεύθυνο πατέρα, ο οποίος φεύγει και η γυναίκα προσπαθεί απελπισμένα να μεγαλώσει μόνη τα παιδιά της.

ΜΑΡΙΑ ΚΟΛΛΙΑ - ΤΣΑΡΟΥΧΑ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Κυρία Κουντουρά, δεν μπορείς να υποχρεώσεις, πέρα από κάποιες διατάξεις, που προβλέπει ο νόμος και το Οικογενειακό Δίκαιο, τον πατέρα να δει τα παιδιά του.

ΕΛΕΝΑ ΚΟΥΝΤΟΥΡΑ: Όχι, να δει τα παιδιά του, αλλά να προσφέρει τη διατροφή.

ΜΑΡΙΑ ΚΟΑΛΙΑ - ΤΣΑΡΟΥΧΑ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Υπάρχουν ποινικές κυρώσεις.

ΕΛΕΝΑ ΚΟΥΝΤΟΥΡΑ: Υπάρχουν, όμως, κενά. ΓΓ αυτό, θα ήθελα να δούμε αυτά τα δύο σημαντικά θέματα, που αναδεικνύονται και ταλανίζουν την ελληνική κοινωνία.

ΜΑΡΙΑ ΚΟΛΛΙΑ - ΤΣΑΡΟΥΧΑ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Το λόγο έχει η κυρία Κατσέλη.

ΕΛΕΟΝΟΡΑ ΚΑΤΣΕΛΗ: Κυρία Πρόεδρε, η Επιτροπή μας συστάθηκε, μετά πολλών κόπων και βασάνων, πριν από πάρα πολλά χρόνια, για τα δικαιώματα της γυναίκας και για τις ίσες ευκαιρίες, που θα έπρεπε να έχουν οι γυναίκες σε σχέση με τους άνδρες.

Κατανοώ ότι έχει αλλάξει το Οικογενειακό Δίκαιο, ότι οι άνδρες, η οικογένειο, είναι θέματα, τα οποία, αυτήν τη στιγμή, υπάρχουν μπροστά μας και τα συναντάμε, όμως θεωρώ ότι αυτή η Επιτροπή δεν μπορεί να ανοίξει τόσο πολύ, να δέχεται όλους τους Συλλόγους, τους περίεργους, για τους όποιους λόγους και αν φτιάχνονται και γίνονται. Έχουμε πάρα πολύ δρόμο εμείς οι γυναίκες να διανύσουμε, ώστε να φθάσουμε να έχουμε ίσες ευκαιρίες με τους άνδρες. Εάν ανοίξουμε αυτό το θέμα τόσο πολύ, νομίζω ότι δεν προσφέρουμε αυτά για τα οποία συστάθηκε αυτή η Επιτροπή, που ήταν, βέβαια, και αίτημα των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων και των Γυναικείων Οργανώσεων και Κομμάτων.

Ευχαριστώ.

ΜΑΡΙΑ ΚΟΛΛΙΑ - ΤΣΑΡΟΥΧΑ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Το λόγο έχει ο κ. Γιαννόπουλος.

ΑΡΓΥΡΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ: Πρώτα - πρώτα, το παιδί έχει δικαιώματα και υποχρεώσεις. Ίσως το όνομα της Επιτροπής θα έπρεπε αλλάξει και να λέγεται όχι μόνον Επιτροπή για Δικαιώματα, αλλά και υποχρεώσεις.

Σήμερα, αντικείμενο διαφοράς σε πολλά ευρωπαϊκά κράτη δεν είναι ποιος γονέας θα κρατήσει το παιδί, όπως συμβαίνει στην Ελλάδα, που έχουμε πολύ δυνατές οικογένειες, αλλά ποιος γονέας θα μεταφέρει στο άλλο γονέα τη διαπαιδαγώγηση του παιδιού. Το παιδί πρέπει να το δούμε ως πρότυπο προστασίας, γιατί είναι ένα ον που το ίδιο δεν έχει δυνατότητες. Φανταστείτε, λοιπόν, εδώ, στην Ελλάδα, που ένα παιδί από τη διαφωνία των γονέων γίνεται μπαλάκι και αν αυτό έχει ανάγκη μεγαλύτερης προστασίας των άλλων.

Υπάρχουν, εκτός από τις κλασικές μορφές γονέων, και τα παιδιά που είναι χωρίς το γάμο των γονιών τους, αλλά και άλλες σύγχρονες μορφές οικογένειας, οι οποίες δεν προβλέπονται από το δικό μας δίκαιο. Δεν υπάρχουν, δηλαδή, μόνον οι γονείς που έχουμε μάθει να αναγνωρίζουμε ως γονείς. Βέβαια, δεν είναι μόνο ο Αστικός και ο Ποινικός Κώδικας που προστατεύει, αλλά δίνει οδηγίες στο Σύνταγμα και η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Αυτά κυρίως, προστατεύουν το παιδί και εκεί τα δικαστήρια προσανατολίζουν τις αποφάσεις τους.

Σαφώς και κάποια στιγμή θα πρέπει να υπάρξει οικογενειακός δικαστής, με ειδικές γνώσεις και να διασαφηνιστούν οι όροι της γονικής μέριμνας και της επιμέλειας, γιατί δεν είναι μόνο η επιμέλεια αυτή που φροντίζει για το παιδί, είναι η γονική μέριμνα, που είναι σπουδαιότερος ο ρόλος της, όμως είναι αποσαφηνισμένα τα όρια και, εάν χρειαστείς κάτι να ζητήσεις, μπορεί να αντιμετωπίσεις αντιδράσεις.

Σίγουρα ανοίγεται ένα πολύ μεγάλο θέμα και θα πρέπει να το δούμε πολύ καλά. Θα πρέπει να κληθούν αυτοί που αγωνίζονται γι' αυτόν το δύσκολο και δίκαιο αγώνα, αλλά και από τα δύο μέρη των γονιών. Αυτοί είναι που θα μας δώσουν και θα μας επισημάνουν τα σημεία που εμείς ίσως να μην μπορούμε να δούμε, γιατί έχουν ασχοληθεί με το θέμα.

ΕΛΕΝΑ ΚΟΥΝΤΟΥΡΑ: Θέλω να επισημάνω κάτι, επειδή ειπώθηκε από την κυρία Κατσέλη, πως η Επιτροπή αυτή συστάθηκε για τα δικαιώματα της γυναίκας. Εγώ δε γνωρίζω κάτι τέτοιο! Όταν ήρθα, ήταν Επιτροπή Ισότητας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Εδώ, δε νομίζω πως τίθεται κάτι τέτοιο. Δεν νομίζω πως τίθεται θέμα άνδρα - γυναίκας. Ειδικά, σε εμάς τις γυναίκες, τίποτε δεν μας χαρίστηκε και προσπαθούμε και αγωνιζόμαστε πραγματικά για την ισότητα και την ισοτιμία.

Εδώ, τίθεται θέμα οικογένειας, ττου είναι πολύ πιο ψηλά τα προβλήματα που αναδεικνύονται. Το συγκεκριμένο θέμα δεν έχει να κάνει μόνο με την ισότητα στο θέμα «άνδρας - γυναίκα», αλλά με την οικογένεια και την προστασία της! Όταν ένα παιδί αποδεδειγμένα χρειάζεται και τους δύο γονείς του, με μεγάλο μερίδιο λόγω των πολλών διαζυγίων, τα οποία δεν είχαμε τα παλιότερα χρόνια, με πάρα πολλά προβλήματα και διαμάχες, με αποτέλεσμα το παιδί να γίνεται «μπαλάκι του πινγκ πονγκ», πρέπει να δούμε πώς μπορεί να συνεισφέρει και ο πατέρας, συμμετέχοντας στην ανατροφή του. Το θεωρώ πολύ σοβαρό θέμα και γΓ αυτό έγινε η συγκεκριμένη πρόταση, για να δούμε και το θέμα του οικογενειακού δικαστή.

Θα μας ενδιέφερε να δούμε, πριν φτάσουμε στο θέμα του διαζυγίου, να υπάρχουν οι σωστές προϋποθέσεις για διαβούλευση με τους σωστούς δικηγόρους, ψυχολόγους, παιδοψυχολόγους και επίσης, θα ήθελα να το δούμε ως προστασία της οικογένειας και όχι ως αντιπαλότητα μεταξύ άνδρα και γυναίκας.

ΜΑΡΙΑ ΚΟΛΛΙΑ -ΤΣΑΡΟΥΧΑ (Πρόεδρος της Επιτροπής):Το λόγο έχει η κυρία Κατσέλη.

ΕΛΕΩΝΟΡΑ ΚΑΤΣΕΛΗ: Πρέπει να επαναπροσδιοριστούμε, γιατί η Επιτροπή αυτή είναι συμβουλευτική. Πρέπει να ελέγχει, αν πραγματικά οι νόμοι που ψηφίζονται κατά κόρον στην Ελληνική Βουλή και αφορούν στην ισότητα, στις ίσες ευκαιρίες στις γυναίκες, καταστρατηγούνται ή όχι και αν ενεργοποιούνται.

ΜΑΡΙΑ ΚΟΛΛΙΑ -ΤΣΑΡΟΥΧΑ (Πρόεδρος της Επιτροπής):Μπορούμε, εάν θέλετε, να πάμε στην Πρόεδρο της Βουλής, βάσει προγραμματισμού, να τοποθετηθούμε με συγκεκριμένες προτάσεις για την Επιτροπή, γιατί υπάρχει πρόβλημα.

Το λόγο έχει η κυρία Μερεντίτη.

ΑΘΑΝΑΣΙΑ ΜΕΡΕΝΤΙΤΗ.Ένα σοβαρό ζήτημα, κατά τη γνώμη μου, που θα έπρεπε να εξετάσουμε, είναι οι πολλές καισαρικές τομές που γίνονται στη χώρα μας.

Έγινε ένα συνέδριο των μαιών και το πήρα ως αφορμή να καλέσουμε ....

ΜΑΡΙΑ ΚΟΛΛΙΑ-ΤΣΑΡΟΥΧΑ (Πρόεδρος της Επιτροπής) :Έχουμε ανοιχτά θέματα, που θα ολοκληρώσουμε. Επείγει η πρόταση της κυρίας Κατσέλη, να δούμε την κυρία Πρόεδρο και να επανατοποθετηθούμε.

ΕΛΕΟΝΟΡΑ ΚΑΤΣΕΛΗ: Δεν νομίζω ότι είναι θέμα Προέδρου. Πρώτα πρέπει να κάνουμε μια συζήτηση μεταξύ μας και μετά να πάμε ως τι; Γιατί σε αυτό ελλοχεύει ο κίνδυνος να σταματήσει η Επιτροπή.

ΜΑΡΙΑ ΚΟΛΛΙΑ-ΤΣΑΡΟΥΧΑ (Πρόεδρος της Επιτροπής): Θα πάμε σε συγκεκριμένη πρόταση που δεν θα μας απαξιώνει και με κλειστό το κύκλωμα της τηλεόρασης.

Το λόγο έχει ο κύριος Γιαννόπουλος.

ΑΡΓΥΡΗΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ:Πραγματικά περνάνε κάποιοι νόμοι που θα έπρεπε να είχαν την άποψη της Επιτροπής, κάποιες προσλήψεις που θα γίνουν. Για τα υπόλοιπα συμφωνώ απόλυτα.

ΜΑΡΙΑ ΚΟΛΛΙΑ -ΤΣΑΡΟΥΧΑ (Πρόεδρος της Επιτροπής):'Εχουμε καταλήξει σε ένα πλαίσιο και μοντέλο.

Στο σημείο αυτό γίνεται η γ' ανάγνωση του καταλόγου των μελών της Επιτροπής. Παρόντες ήταν οι Βουλευτές κ.κ.. Μαρία Κόλλια - Τσαρουχά, Έλενα Κουντουρά, Δημήτριος Τσαντούλας, Κωνσταντίνος Τσιάρας, Κωνσταντίνος Τσιπλάκης, Αργύριος Γιαννόπουλος, Ελεωνόρα (Νόρα) Κατσέλη και Αθανασία Μερεντίτη.

Τέλος και περί ώρα 10.40' λύθηκε η συνεδρίαση της Επιτροπής.

Η ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΜΑΡΙΑ ΚΟΛΛΙΑ - ΤΣΑΡΟΥΧΑ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΤΙΜΑ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΣΟΥ

2012-01-02T03:47:00.000-08:00

Από το αληθινά ψέματα http://alithinapsemata.gr/home/true-lies/support-us/contact.html

Δεν μπορώ να φανταστώ πως θα ήταν η ζωή μου χωρίς την μαγική επιρροή του πατέρα μου. Δεν μπορώ να φανταστώ τι άνθρωπος θα ήμουνα εάν το ανδρικό μου πρότυπο δεν ήταν ο πατέρας μου .Δεν μπορώ να φανταστώ το μεγάλωμα μου χωρίς το κανάκεμα του πατέρα μου. Δεν μπορώ να φανταστώ τα καλοκαίρια μου χωρίς τις πλάτες του πατέρα μου που με άντεχαν όλη τη μέρα για να κάνω βουτιές. Δεν μπορώ να φανταστώ την ζωή χωρίς το σχόλιο του πατέρα μου.

Και την ίδια στιγμή ….

Δεν μπορώ να φανταστώ τις διαφορές των γονιών μου να μπαίνουν στην ζωή μου.

Δεν μπορώ να φανταστώ τα μίση των γονιών μου να δηλητηριάζουν την ψυχή μου.

Δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα πάψεις πατέρα να με αγαπάς επειδή χώρισες την μαμά μου.

Δεν μπορώ να φανταστώ ότι εγώ θα μεγαλώσω χωρίς εσένα πατέρα.

Δεν μπορώ να φανταστώ ότι το δικό σας διαζύγιο θα το χρεωθώ εγώ.

Και φτάνω εδώ να πω ευχαριστώ μάνα που δεν άφησες τίποτε να με χωρίσει από τον πατέρα μου. Δεν άφησες τίποτε να φωλιάσει στην ψυχούλα μου και να με κάνει ανασφαλή, φοβισμένη, δειλή, μικρόψυχη, κομπλεξική και τόσα άλλα …

Αλλά αυτό το έκανες εσύ μάνα, η δική μου μάνα.

Εσύ μάνα όμως , η άλλη, των άλλων παιδιών πως μπορείς; Εσύ που μεγαλώνεις παιδιά και συνειδητά αποφασίζεις να τους στερήσεις τον πατέρα τους πως μπορείς; Εσύ που πάνω από το καλό των παιδιών σου βάζεις τα πάθη τα δικά σου πως αντέχεις; Εσύ μάνα που μεγάλωσες μέσα στην κοιλιά σου τα παιδιά σου πως αποφάσισες να τα ακρωτηριάσεις στερώντας τους τον μισό τους δημιουργό; Τον πατέρα τους; Εσύ μάνα που λες πως εγώ είμαι η ζωή σου γιατί δε νοιώθεις αυτό που θέλω; Εσύ μάνα που όλο λες ότι θυσίασες την ζωή σου για αυτό το παιδί γιατί επέλεξες να χαλάσεις τη δική του ζωή στερώντας του τον πατέρα του;

Έχετε καταλάβει όλοι σας για τι πράγμα μιλάω. Και μιλάω για αυτές τις ψυχές πρώτη μέρα του χρόνου γιατί δεν υπάρχει μεγαλύτερη πληγή από ένα παιδικό πρόσωπο δακρυσμένο, πικραμένο. Μιλάω για αυτά τα παιδιά που χωρίς να ρωτηθούν ποτέ και χωρίς να έχουν ποτέ δικαίωμα επιλογής βρέθηκαν στην μέση ενός παραλογισμού δεχόμενα όλη την πίεση που κατατρέχει ένα διαζύγιο. Μιλάω για αυτά τα παιδιά που μεγαλώνουν χωρίς τον πατέρα τους. Όχι γιατί ο πατέρας τους πέθανε ή γιατί είναι αδιάφορος αλλά γιατί η ίδια τους η μάνα αποφάσισε να τους τον στερήσει. Όμως εδώ, υπάρχει ένα τρομακτικό, όμως….

Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απώλεια για ένα παιδί από την απώλεια του εν ζωή γονιού του. Δεν υπάρχει χειρότερη κι αγιάτρευτη χαρακιά στην ψυχή ενός παιδιού από την στέρηση του πατέρα του. Την στέρηση όχι από φυσικά αίτια , επαναλαμβάνω, την στέρηση από επιλογή της μάνας του.

Γράφω για αυτά τα παιδιά γιατί σήμερα , πρώτη μέρα του χρόνου, θα πάρουν ευχές από όλους εκτός από τον ΕΝΑ. Τον πατέρα.

Γράφω για αυτά τα παιδιά που η ψυχή τους ελπίζει στην επιστροφή του πατέρα αλλά η λογική της μητέρας τους άλλα τους υπαγορεύει. Γιατί αυτά τα παιδιά μέχρι να ωριμάσουν και να καταλάβουν τι τους συμβαίνει δεν έχουν δική τους λογική. Έχουν μόνο ότι τους υπαγορεύει η μητέρα τους. Γιατί μόνο αυτή νοιώθουν ότι έχουν, εκείνη είναι το αποκούμπι τους η ασφάλεια τους. Ο πατέρας τους είναι απών. Όχι γιατί το θέλει εκείνος αλλά τα παιδιά αυτό δεν το γνωρίζουν. Κι έτσι μεγαλώνουν με την απόρριψη του. Και μασάνε ολημερίς την «καραμέλα» που τους σερβίρεται: «είμαστε καλύτερα χωρίς αυτόν». Κι αυτή η «καραμέλα» γίνεται βίωμα, συνήθειο, και φτάνουν κι εκείνα να λένε : «δεν σε θέλω πατέρα, είμαι καλύτερα χωρίς εσένα». Πως όμως μπορεί να κρίνει ένα παιδί όταν από μικρό μεγαλώνει χωρίς τον πατέρα του; Όταν από μικρό ακούει την μάνα που αγαπά να μιλάει άσχημα, υβριστικά, υποτιμητικά για τον πατέρα του; Πως μπορεί αυτό το παιδί να αναπτύξει σχέση αγάπης και εμπιστοσύνης με τον πατέρα του όταν νοιώθει πως εάν περάσει καλά μαζί του θα προδώσει την μάνα του, την ασφάλεια του;

Σήμερα , πρώτη μέρα του χρόνου μιλάω για εκείνες τις οικογένειες που για διαφορετικούς λόγους στην πορεία διαλύθηκαν. Μιλάω για τους συζύγους και γονείς που αποφάσισαν να πάρουν διαζύγιο. Μιλάω για εκείνες τις συζύγους που με αφορμή το διαζύγιο έβαλαν στην ζυγαριά και τα παιδιά τους. Δεν κατάφεραν οι ίδιες να ξεχωρίσουν την ερωτική σχέση με την γονική. Κι έτσι μετέφεραν τη ν δική τους πίκρα και το δικό τους μίσος στα ίδια τους τα σπλάχνα. Κι επέλεξαν να πληγώσουν τους συντρόφους τους με όπλο τα ίδια τους τα παιδιά. Και τους τα στέρησαν. Μιλάω για εκείνες τις γυναίκες που στο όνομα της εκδίκησης ξέχασαν την υποχρέωση που έχουν απέναντι στα παιδιά τους και ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ τα απέκοψαν από τον πατέρα τους. Δεν ξέρω ποιο θεωρούν ότι είναι το όφελος τους. Δεν μπορώ να μπω σε ένα τόσο διεστραμμένο μυαλό. Γιατί έχω δει το αποτέλεσμα αυτού του εγκλήματος. Έχω δει ενήλικες πια, παιδιά που μεγάλωσαν έτσι. Και έχω δει αυτούς τους ενήλικες να διαπράττουν με κυνισμό άλλα εγκλήματα. Γιατί δεν έμαθαν να αγαπάνε. Γιατί έμαθαν να ζούνε σε καθεστώς εκδίκησης από τα μικράτα τους. δεν μπορώ να τα βάλω με αυτούς τους ενήλικες, έστω κι αν είναι ενήλικες, έχοντας γνώση της παιδικής τους ηλικίας. Δεν μπορώ να ζητήσω την τιμωρία τους για τα διαπραχθέντα εγκλήματα γιατί είναι σαν να ζητάς την ευθύνη των πράξεων του από ένα παράφρονα.

Όμως μπορώ και θα ζητήσω την ευθύνη από την Πολιτεία που στέκεται αρωγός, συμπαραστάτης, αυτού του εγκλήματος. Γιατί επιτρέπει με τους νόμους που έχει να διαπράττεται ξανά και ξανά το ίδιο έγκλημα. Γιατί το οικογενειακό δίκαιο κανένας πολιτικός δεν πήρε την ευθύνη να το αλλάξει τα τελευταία 50, αν δεν κάνω λάθος, χρόνια. Κανένας πολιτικός δεν ανέλαβε να κόψει το ψωμί των δικηγόρων που στο όνομα του κέρδους, γιατί μιλάμε για τζίρο εκατομμυρίων σε όλη την Ελλάδα, κατακρεούργησαν παιδικές ψυχές συμβουλεύοντας τις «πονεμένες» πελάτισσες τους να πάνε σε αντιδικία. Να κάνουν μηνύσεις, αγωγές , ασφαλιστικά μέτρα, «να του κόψουμε τον κώλο»… κι άλλα τέτοια δόλια. Παρά δε, την αλματώδη αύξηση τω διαζυγίων τα τελευταία 20 χρόνια, ο νόμος παρέμεινε ο ίδιος. Στις 100 περιπτώσεις διαζυγίων για τις 98 κατάλληλος για την επιμέλεια των παιδιών είναι η μητέρα. Άσχετα με τα αιτήματα που προβάλει το πατέρας. Άσχετα με το εάν είναι ικανή η μητέρα να μεγαλώσει τα παιδιά. Ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη για την επιμέλεια κανένας δικαστής δεν έχει ζητήσει. Η χειρότερη μάνα θεωρείται πιο ικανή από τον καλύτερο πατέρα. Παράλογο; Κι όμως εδώ στη Ελλάδα αυτό ισχύει. Γιατί δεν υπάρχουν κοινωνικές υπηρεσίες, κοινωνικοί λειτουργοί, ψυχολόγοι και όποιοι άλλοι ειδικοί χρειάζονται για να χειριστούν τις περιπτώσεις των διαζυγίων που οι πρώην σύζυγοι δυσκολεύονται να συνεννοηθούν ακόμη και στο αυτονόητο: να έχουν τα παιδιά επαφή με τον πατέρα τους. Κι έτσι υπερισχύει το «δίκαιο» της μάνας. «θα τα δεις αν πληρώσεις κάτι παραπάνω» , «θα τα δεις όποτε μου κάνει κέφι» και άλλα παρόμοια.

Ο μόνος τρόπος μετά να αμυνθεί ο πατέρας και να μπορέσει να δει τα παιδιά του είναι να προσφύγει στην Δικαιοσύνη. Να κάνει ασφαλιστικά μέτρα, αγωγές επικοινωνίας και πάει λέγοντας. Μόνο που μέχρι αυτές να εκδικαστούν και να βγουν οι αποφάσεις και να καθαρογραφούν και να παραδοθούν στον αντίδικο για να έχουν ισχύ θα περάσουν 2-3 χρονάκια. Στο μεταξύ το παιδί θα μεγαλώνει. Χωρίς τον πατέρα του. Πάντα. Και το παιδί θα νομίζει ότι ο πατέρας του δεν το θέλει. Κι άντε και βγαίνει η απόφαση. Δεν υπάρχει αρμόδια υπηρεσία που να φροντίζει να ΤΗΡΟΥΝΤΑΙ οι δικαστικές αποφάσεις. Αποτέλεσμα; Ένα καλογυαλισμένο, ολοστρόγγυλο μηδέν. Ή μάλλον ένας σκασμός λεφτά πεταμένος στους δικηγόρους. Που με την σειρά τους θα πουν στον πατέρα: « τι να κάνουμε, έτσι λειτουργεί το σύστημα, μπορούμε όμως να κάνουμε και κάτι άλλο, αλλά θα κοστίσει ξέρετε»… και το ξεζούμισμα συνεχίζεται και τα Δικαστήρια ασφυκτιούν από περιπτώσεις διαζυγίων. Αλλά το κέρδος όπως είπαμε είναι τεράστιο, γιατί χιλιάδες δικηγόροι τρέφονται από τα διαζύγια. Και μαζί με τους δικηγόρους και άλλες ειδικότητες…

Και ο πατέρας το δίκιο του δεν το βρίσκει. Στην καλύτερη περίπτωση να περιμένει το παιδί του να γίνει 30 ,40 χρονών για να καταλάβει μόνο του. Αν καταλάβει . Στο μεταξύ όμως η ζωή θα έχει περάσει. Μνήμες με τον πατέρα του δεν θα έχει. Ούτε ο πατέρας με το παιδί του. Και οι δύο θα έχουν ένα τεράστιο κενό. Κι ένα τεράστιο «γαμώτο». Και θα προσπαθήσουν εάν είναι τυχεροί να κερδίσουν τον χαμένο χρόνο. Κάνοντας πράγματα μαζί, μαθαίνοντας ο ένας τον άλλον. Όλα αυτά εάν είναι τυχεροί. Γιατί στην ζωή μας την μικρή υπάρχει ο αστάθμητος παράγων. Και πολλές φορές ο χρόνος δεν είναι με το μέρος μας. Κι όταν συνειδητοποιούμε τα λάθη μας απλά ο άλλος έχει φύγει από τη ζωή κι εμείς πορευόμαστε χωρίς την συγχώρεση του. Και το βάρος μεγαλώνει.

Δεν ξέρω τι μπορώ να πω σε αυτά τα παιδιά. Δεν ξέρω εάν μπορούν να ακούσουν. Δε ξέρω εάν τους επιτρέπεται να ακούσουν. Μόνο μια ευχή . Καλή χρονιά με το 2012 να σας βρει ένα βήμα πιο κοντά σε αυτόν που δεν σας αρνήθηκε ποτέ. Στον πατέρα σας.

Νάντια Τριανταφύλλου για το ΑΛΗΘΙΝΑ ΨΕΜΑΤΑ

Οι μπαμπάδες του ΣΥΓΑΠΑ, στην Ονειρούπολη Δράμας σε δημόσια διαμαρτυρία για γονεική ισότητα

2011-12-31T11:43:00.000-08:00

http://pateras-pateras.blogspot.com/2011/12/blog-post_31.html

http://youtu.be/dBLWnmepRiU

ΤΡΙΚ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ ΓΙΑ ΔΩΡΑ

2011-12-29T05:46:00.001-08:00

ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΛΟΓΩ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΩΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ

2011-12-26T09:25:00.000-08:00

Η κατάθλιψη του μνημονίου και των Χριστουγέννων χτύπησε τους Έλληνες!
Αν στο παρελθόν τα περιστατικά κατάθλιψης την περίοδο των εορτών ήταν αυξημένα, φέτος εκτοξεύονται λόγω τρόικας και οικονομικών προβλημάτων του ελληνικού πληθυσμού. Δραματική αύξηση στα περιστατικά κατάθλιψης αλλά και αυτοκτονιών καταγράφουν οι ειδικοί επιστήμονες τους τελευταίους μήνες γεγονός που αποδίδεται κυρίως στη «μνημονιακή» κατάσταση που περνά η χώρα και συνεπώς στην ανεργία και τα οικονομικά προβλήματα των Ελλήνων. Τα στοιχεία-σοκ παραδέχεται και η ηγεσία του υπουργείου Υγείας η οποία εμφανίζεται προβληματισμένη γι αυτό και αναμένεται το επόμενο διάστημα να προχωρήσει σε ειδικά προγράμματα στήριξης ευαίσθητων κοινωνικών ομάδων.
Τα τελευταία στατιστικά στοιχεία και οι επιδημιολογικές μελέτες καταδεικνύουν μια σημαντική αύξηση σε ποσοστά αυτοκτονιών στην Ελλάδα, η οποία αγγίζει το 40%!
Είναι αξιοσημείωτο ότι η Ελλάδα κατατασσόταν από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) στις χώρες με τα χαμηλότερα ποσοστά αυτοκτονιών παγκοσμίως (λιγότερες από 6.5 αυτοκτονίες ανά 100.000 κατοίκους το 2010). Ωστόσο μετά την έναρξη της κρίσης είναι πολύ πιθανό τα δεδομένα αυτά να αλλάξουν.
Εκτός αυτού όμως οι ψυχίατροι καταγράφουν και δραματική αύξηση των κρίσεων πανικού καθώς και των ήπιων ψυχικών διαταραχών, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. Μέσα στις επιπτώσεις είναι φυσικά η κατάθλιψη και η δυσφορία από τα σοβαρά οικονομικά και οικογενειακά προβλήματα.
iatropedia.gr
Read more: http://www.trelokouneli.gr/2011/12/blog-post_4997.html#ixzz1hf8MIunJ

Εγκλήματα από ζήλεια

2011-12-24T07:30:00.000-08:00

Αποτρόπαια εγκλήματα στην Ελλάδα.
Σκότωσαν από ζήλεια.
http://www.espressonews.gr/default.asp?pid=79&la=1&artid=1473661&catid=0

Νέα από την Ονειρούπολη & το περίπτερο του ΣΥΓΑΠΑ

2011-12-17T02:23:00.001-08:00

Μία ευχή Χριστουγέννων: Χαρίστε ένα μπαμπά στα παιδιά

2011-12-12T11:29:00.001-08:00

Μία ευχή Χριστουγέννων: Χαρίστε ένα μπαμπά στα παιδιά

Αυτά τα Χριστούγεννα, δωρίστε ένα μπαμπά σε ένα παιδί.
ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΤΟ ΕΝΤΥΠΟ-PETITION ΓΙΑ ΤΑ ΓΟΝΕΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ:
http://denunciadelisboa.com/i-want-my-father/?lang=gr
I - IN FACEBOOK

A) Invite facebook friends to the event:
1- Go to http://www.facebook.com/events/313951371962624/
2- Click “Invite friends” in the right top corner of the page;
3- Select all your friends and click “Submit”.

B) Place this post in your FB wall or in groups you participate (copy and
paste):

I have but one Christmas Wish this year and that is for a father! Sign the
petition!
Please invite all your friends to this event:
1- Go to http://www.facebook.com/events/313951371962624/
2- Sign the petition;
3- Click “Invite friends” in the right top corner of the page;
4- Select all your friends and click “Submit”.
II - IN GROUPS, SITES OR EMAILS
Please send or place this message:
I have but one Christmas Wish this year and that is for a father!
SIGN THE PETITION FOR CHILDREN AND PARENTAL RIGHTS IN EUROPE:
http://denunciadelisboa.com/i-want-my-father/?lang=en
III - PROFIT THIS CAMPAIGN TO FIND NEW SUPPORTERS IN YOUR COUNTRY TO YOUR
ORGANIZATION
ALL LANGUAGES IN FACEBOOK
(Facebook English)
I have but one Christmas Wish this year and that is for a father! Sign the
petition!
Please invite all your friends to this event:
1- Go to http://www.facebook.com/events/313951371962624/
2- Sign the petition;
3- Click “Invite friends” in the right top corner of the page;
4- Select all your friends and click “Submit”.
(Facebook German)
Zu Weihnachten wünsche ich mir … meinen Vater!
Bitte laden Sie Ihre Kontakte ein:
1- Auf http://www.facebook.com/events/177555352340434/ klicken;
2- Die Petition unterschreiben;
3- Rechts oben « Freunde einladen» anklicken;
4- Freunde auswählen und «Absenden» klicken.
(Facebook French)
Ce Noël offrez un père à un enfant ! Signez la pétition!
SVP Invitez vos amis de Facebook à cet événement:
1- Allez sur http://www.facebook.com/events/195043680582492/
2- Signez la pétition sur le site indiqué;
3 - Cliquez sur «inviter vos amis» dans le coin supérieur droit de la page ;
4- Choisissez tous vos amis et cliquez «Envoyer».
(Facebook Dutch / Netherland)
Mijn kerstwens voor dit jaar is … mijn vader!
Nodig alsjeblieft ook al je vriend(inn)en uit om dit evenement te steunen:
1. Ga daarvoor naar: http://www.facebook.com/events/130699703709588
2. En klik daar eerst op de link naar de petitie en onderteken die zelf;
3. Ga dan terug naar http://www.facebook.com/events/130699703709588 en klik
dan in de rechterbovenhoek van de pagina op de knop “Vrienden uitnodigen”;
4. Selecteer dan al je vrienden en klik op “Verzenden”.
(Facebook Spanish)
Esta Navidad ¡regala a un niño su papá! ¡Firma la Petición!
Invita todos tus amigos de Facebook para este evento:
1- Vete a http://www.facebook.com/events/170813343017891/
2- ¡Firma la Petición!
3- Hace clique en “Invitar amigos” en el canto superior derecho de la
pagina;
4- Selecciona todos tus amigos y hace clique en “Aceptar”.
(Facebook Portuguese)
Este Natal dê um pai e uma mãe a uma criança! Assine a petição!
Por favor convide todos os seus amigos para este evento:
1- Vá a http://www.facebook.com/events/175036945925742/
2- Assine a Petição;
3- Clique no canto superior direito em "Convidar amigos";
4- Seleccione os seus amigos e clique em "Enviar".
ALL LANGUAGES IN GROUPS, SITES OR EMAILS
(Groups, sites or emails - English)
I have but one Christmas Wish this year and that is for a father!
SIGN THE PETITION FOR CHILDREN AND PARENTAL RIGHTS IN EUROPE:
http://denunciadelisboa.com/i-want-my-father/?lang=en
(Groups, sites or emails - German)
Zu Weihnachten wünsche ich mir … meinen Vater!
DIE EUROPÄISCHE PETITION FÜR DIE GLEICHBERECHTIGUNG BEIDER ELTERN
UNTERSCHREIBEN
http://denunciadelisboa.com/i-want-my-father/?lang=de
(Groups, sites or emails - French)
Ce Noël offrez un père à un enfant
SIGNEZ LA PÉTITION POUR LE DROIT PARENTAL EN EUROPE!
http://denunciadelisboa.com/i-want-my-father/?lang=fr
(Groups, sites or emails - Dutch / Netherland)
Mijn kerstwens voor dit jaar is … mijn vader!
Zet uw handtekening voor de rechten van kinderen en ouders in Europa!
http://denunciadelisboa.com/i-want-my-father/?lang=NL
(Groups, sites or emails - Spanish)
Esta Navidad ¡regala a un niño su papá! ¡Firma la Petición!
FIRMA LA PETICION POR LOS DERECHOS PARENTALES EN EUROPA:
http://denunciadelisboa.com/i-want-my-father/?lang=es
(Groups, sites or emails - Portuguese)
Este Natal dê um pai e uma mãe a uma criança! Assine a petição!
ASSINE A PETIÇÃO PELOS DIREITOS PARENTAIS NA EUROPA:
http://denunciadelisboa.com/i-want-my-father/?lang=pt

Πρόσκληση για την Ονειρούπολη από ΣΥΓΑΠΑ

2011-12-02T23:49:00.000-08:00

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Το Δ.Σ. του ΣΥ.Γ.Α.Π.Α. σας προσκαλεί, αύριο, Κυριακή 4 Δεκεμβρίου 2011, ωρα 5μμ (17.00) στην έναρξη της Ονειρούπολης. Από την ημερομηνία αυτή έως και τις 8 Ιανουαρίου θα διαρκέσει η γιορτή των παιδιών και των μεγάλων στη Δράμα. Το περίπτερο του ΣΥΓΑΠΑ βρίσκεται στα δεξιά της κεντρικής εισόδου, μαζί με τις κοινωνικές υπηρεσίες, την πρόνοια, τα ΑΜΕΑ, το σύλλογο τυφλών και τη τροχαία. Ελάτε με τα παιδιά σας. Τα απογεύματα θα μοιράζουμε μπαλόνια, αυτοκόλλητα, σοκολάτες, κτλ για τα παιδιά και, εφημερίδες, γραμματόσημα, βιβλία για τους μεγάλους. Θα γίνεται προβολή σχετικών ταινιών μικρού μήκους και σποτ.
ΣΧΕΤΙΚΑ BLOGS:
http://gonis-sygapa.blogspot.com/
http://patrotita.blogspot.com/

Οι άνδρες, τα περισσότερα θύματα ενδοοικογενειακής βίας στην Ελλάδα

2011-12-01T13:37:00.000-08:00

Η ανέχεια, η ανεργία και η ανασφάλεια φέρνουν την Ελλάδα στην πρώτη θέση μεταξύ οκτώ ευρωπαϊκών χωρών ως προς τη σωματική και την ψυχολογική βία που ασκείται μεταξύ των ζευγαριών.
Τα στοιχεία αυτά προκύπτουν από έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε πολίτες της Ισπανίας, της Ουγγαρίας, του Βελγίου, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Σουηδίας, της Πορτογαλίας και της Ελλάδας. Σύμφωνα με την έρευνα, που για στη χώρα μας πραγματοποίησε η Εταιρεία Ερευνών και Επικοινωνίας MARC, «τα ποσοστά τόσο της σωματικής όσο και της ψυχολογικής ενδοοικογενειακής βίας στην Ελλάδα εμφανίζονται αυξημένα σε σύγκριση με παλαιότερα στοιχεία και σε σχέση με τα αντίστοιχα τελευταία στοιχεία των άλλων ευρωπαϊκών χωρών.

Συγκεκριμένα, το 72% των ανδρών και το 70,7% των γυναικών δήλωσαν ότι σε διάστημα ενός έτους υπέστησαν ψυχολογική κακοποίηση τουλάχιστον μία φορά και το 31,7% και 23,4% σωματική επίθεση. Έως έναν βαθμό τα αποτελέσματα φαίνεται ότι επηρεάζονται από την κρίση, ενώ στους θύτες περιλαμβάνονται άτομα όλων των μορφωτικών και οικονομικών επιπέδων.

Σύμφωνα με τους ερευνητές οι έλληνες έχουν υψηλότερα ποσοστά στην ελαφρά σωματική επίθεση στην οποία εντάσσεται το να τραβήξει κάποιος απότομα το χέρι του συντρόφου του, να τον σπρώξει, να του πετάξει κάτι ή να τον χαστουκίσει.

Ενδιαφέρον πάντως παρουσιάζουν τα στοιχεία που δείχνουν ότι στην Ελλάδα, όπως επίσης στην Ουγγαρία, στο Βέλγιο και την Ισπανία, τα θύματα της ψυχολογικής κακοποίησης είναι στην πλειονότητά τους άνδρες.

Το γεγονός αυτό εξηγείται από τους ειδικούς και στο πλαίσιο της κρίσης. Η ανεργία των ανδρών, η οποία "ακυρώνει" τον παραδοσιακό τους ρόλο εντός της οικογένειας, συνεπάγεται υποτιμητικά σχόλια -άχρηστος, ανίκανος- και επιθέσεις ή εκβιασμούς με ψυχολογικό υπόβαθρο.
http://www.skai.gr/news/greece/article/187833/oi-andres-ta-perissotera-thumata-endooikogeneiakis-vias-stin-ellada-/

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ & ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΕΚΝΟΥ - ΓΟΝΕΑ

2011-11-27T02:08:00.000-08:00

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΑΤΕΡΑ ΜΕ ΑΝΗΛΙΚΟ ΤΕΚΝΟ,ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ.
To δικαίωμα επικοινωνίας του γονέα που δεν διαμένει με το τέκνο είναι προσωποπαγές, ανεπίδεκτο παραιτήσεως ή μεταβιβάσεως και δεν μπορεί να αποκλεισθεί με δικαστική απόφαση (παρά μόνον εάν η ανάγκη προστασίας του τέκνου το επιβάλλει, π.χ. φρενοβλαβής γονέας), αλλά να ρυθμισθεί η άσκησή του. Αν το επιβάλλει το συμφέρον του τέκνου και συντρέχουν εξαιρετικοί λόγοι αποτροπής ενεργειών ασυμβίβαστων με την άσκηση της επικοινωνίας (π.χ. όταν υπάρχει κίνδυνος απαγωγής του παιδιού από τον ασκούντα την επικοινωνία γονέα), είναι δυνατόν, με δικαστική απόφαση, να περιορισθεί το δικαίωμα επικοινωνίας (με γνώμονα πάντοτε το συμφέρον του τέκνου), οι δε περιορισμοί να αναφέρονται στον τόπο επικοινωνίας, τον χρόνο της, την παρουσία τρίτων προσώπων κατά την διάρκειά της κ.α (π.χ. παράδοση - παραλαβή τέκνου μέσω τρίτου προσώπου λόγω οξυμμένων σχέσεων των γονέων του (ΑΠ 169/82 ΕΕΝ 50, 109).
Ο gardner αναφέρει οτι στην υπέρμετρη αγάπη παιδιού-πατέρα, η μάζα από ζήλεια κατηγορεί τον πατέρα ακόμα και για σεξουαλική παρενόχληση για να αποκόψει την επικοινωνία. Τότε υπάρχει κακή άσκηση της γονικής μέριμνας.

ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΓΟΝΕΑ. ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ. ΚΑΘΗΚΟΝ ΟΧΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ
«…Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 1520 ΑΚ, ο γονέας μετά του οποίου

δεν διαμένει, για οποιονδήποτε λόγο, το ανήλικο τέκνο του, διατηρεί το

δικαίωμα της προσωπικής μετ` αυτού επικοινωνίας, τα σχετικά δε μ` αυτή

κανονίζονται ειδικότερα από το Δικαστήριο. Το άκρως αυτό προσωπικό

δικαίωμα του γονέα απορρέει από το φυσικό δεσμό του αίματος και του

αισθήματος στοργής προς το τέκνο του, συντελεί δε στην ανάπτυξη του

ψυχικού κόσμου του τελευταίου και της εν γένει προσωπικότητας του και για

το λόγο αυτό, αποβλέπει κυρίως στο καλώς εννοούμενο συμφέρον του (ΑΠ

659/1998 ΝοΒ 47, 1412, ΕφΘεσ 2322/1997 ΕλλΔνη 40, 358). Ενόψει των

προεκτεθέντων, η δυνατότητα προσωπικής επικοινωνίας δεν μπορεί να

αφαιρεθεί από το γονέα που δεν έχει μαζί του το τέκνο, ούτε και να

περιορισθεί, παρά μόνο στο μέτρο που σε εξαιρετικές περιπτώσεις, τούτο

επιβάλλεται από σπουδαίο λόγο (ΕφΑθ 1461/1997 ΕλλΔνη 38, 868, ΕφΘεσ

3570/1991 Αρμ ΜΣΤ,133). Τόσο για τον πλήρη αποκλεισμό όσο και για τον

περιορισμό της επικοινωνίας του τέκνου με τον γονέα ή τους απώτερους

ανιόντες του, το Δικαστήριο θα εξετάσει εάν αυτό είναι αναγκαίο για το

συμφέρον του τέκνου και όχι για το συμφέρον του γονέα ή τρίτου που έχει την

επιμέλεια αυτού. Ο νομοθέτης λόγω αδυναμίας καθορισμού εκ των προτέρων

αντικειμενικών κριτηρίων εξειδικεύσεως της αόριστης νομικής έννοιας του

συμφέροντος του τέκνου, προκειμένου να καθορισθεί η προσωπική

επικοινωνία του γονέα με τον οποίο δεν διαμένει το τέκνο, παρέχει εξουσία

στο Δικαστή να μπορεί να κρίνει, σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, όπως θα

έπραττε ο ίδιος (ο νομοθέτης), αν επρόκειτο να τάμει με νόμο τη συγκεκριμένη

διαφορά. Για την εξειδίκευση της ανωτέρω αόριστης νομικής έννοιας δεν είναι

δυνατόν να προταθεί ένα ενιαίο κριτήριο για όλες τις περιπτώσεις, αλλά

περισσότερα διαφορετικά, που σε κινητή μεταξύ τους σχέση, μπορούν να

καθίστανται κάθε φορά αποφασιστικά, συνδυαζόμενα μεταξύ τους (βλ. ΕφΑθ

4818/1997 και σημείωση Στυλ. Πατεράκη, ΕλλΔνη 39, 879)…» (ΕφΘεσ

738/2009 ΕφΑΔ 2010, σ. 191, ΝΟΜΟΣ).«…Η ρυθμίζουσα την επικοινωνία

γονέα και τέκνου απόφαση, εκδιδομένη μετά στάθμιση κυρίως του

συμφέροντος του τελευταίου, μπορεί να κηρυχθεί προσωρινώς

εκτελεστή (Γεωργιάδη - Σταθόπουλου ΑΚ, υπ` άρθρα 1520 αριθ. 104 και

27

1518 αριθ. 131), περαιτέρω δε το Δικαστήριο έχει, σύμφωνα με τη διάταξη του

άρθρου 950 παρ. 2 του ΚΠολΔ, δυνητική ευχέρεια όπως, κατ` εφαρμογή της

διατάξεως του άρθρου 947 του ιδίου παραπάνω κώδικα, να απειλήσει κατά

του άλλου γονέα, για την περίπτωση που ήθελε παρεμποδίσει την

επικοινωνία αυτή ή παραβιάσει τους περί αυτήν τεθέντες υπό του δικαστηρίου

όρους, προσωπική κράτηση και χρηματική ποινή (βλ. ΑΠ 422/1999, ΕλλΔνη

40.1546, ΑΠ 444/1990 ΕλλΔνη 31.996). Τέλος, σύμφωνα με τη διάταξη του

άρθρου 681 Γ` του ΚΠολΔ, προκειμένης δίκης περί την ανάθεση ή την

άσκηση της γονικής μέριμνας ή, για την ταυτότητα του νομικού λόγου, και

μόνης της επιμελείας του προσώπου ανηλίκου ή τη ρύθμιση της μετά των

γονέων του επικοινωνίας, διεξαγόμενης μεταξύ των τελευταίων, το δικαστήριο

υποχρεούται, κατά την πρώτη συζήτηση της αγωγής και πριν από κάθε

συζήτηση, να επιλύσει συμβιβαστικά, μεταξύ αυτών, τη διαφορά, μετά από

ακρόαση των ιδίων και των πληρεξουσίων τους. Ο τυχόν επιτυγχανόμενος

όμως, τελικώς, συμβιβασμός πρέπει ν` αποβλέπει στο συμφέρον του τέκνου,

διαφορετικά δεν δεσμεύει το δικαστήριο...) (ΜΠΘεσ 28658/2006,Αρμ. 2007,

σ. 387). «…Το δικαίωμα επικοινωνίας του γονέα μετά του ανηλίκου τέκνου,

που πηγάζει ευθέως από την προδιαληφθείσα διάταξη (ΑΠ 162/1993 ΕλλΔνη

34.598), λειτουργεί μέσα στη φύση των οικογενειακών δικαιωμάτων, πλην

όμως αυτό δεν αποτελεί παράλληλα και καθήκον, όπως συμβαίνει με τη

γονική μέριμνα και γι` αυτό δεν υφίσταται νομική υποχρέωση να

επικοινωνεί με το τέκνο του, εντεύθεν δε δεν μπορεί να εξαναγκαστεί η

επικοινωνία με το ανήλικο τέκνο του, με αγωγή στρεφομένη εναντίον

του. Επομένως, ενάγων στη δίκη για τη ρύθμιση του δικαιώματος

επικοινωνίας με το ανήλικο τέκνο, είναι ο γονέας που δεν ασκεί τη γονική

μέριμνα ή δεν διαμένει μαζί με το τέκνο, σε καμία δε περίπτωση δεν

νομιμοποιείται ενεργητικά ο γονέας που ασκεί τη γονική μέριμνα ή διαμένει

μαζί του το τέκνο (ΕφΑθ 3778/1993 ΕλλΔνη 35.440, ΕφΘεσ 2743/1984

ΕλλΔνη 32.1344, ΕφΑθ 920/1986 ΝοΒ 35.929, Κουνουγέρη - Μανωλεδάκη:

Οικ. Δικ. τόμος Β` σελ. 66 επ.)…» (ΜΠΒόλου 191/2001 ΑρχΝομ 2002, σ. 49,

ΝΟΜΟΣ) «…Ο ενάγων στην προκείμενη περίπτωση είναι ο γονέας που

διατηρεί το δικαίωμα της επικοινωνίας με το τέκνο, δηλαδή ο γονέας με τον

οποίο δεν διαμένει αυτό και εναγόμενος είναι αυτός που αμφισβητεί ή

εναντιώνεται στο δικαίωμα του γονέα, συνήθως ο γονέας, ο οποίος έχει την

επιμέλεια του τέκνου ή και τρίτος, πράγμα που σημαίνει ότι ο γονέας, ο

οποίος έχει την επιμέλεια του τέκνου, δεν έχει το δικαίωμα και έτσι δεν

νομιμοποιείται ενεργητικά να ζητήσει να ρυθμιστεί η επικοινωνία του τέκνου

του αυτού με τον άλλο γονέα, ο οποίος δεν έχει την επιμέλεια του και ούτε

διαμένει με αυτό (βλ. και ΕΑ 1609/1995 ΕλΔ 38,1603 και τις εκεί παραπομπές

σε Π. Τζίφρα: Ασφ. Μέτρα, έκδ. 1976, σελ. 466, ΕΑ 920/1986 ΝοΒ 35,929 και

ΕφΘεσ 2743/1989 ΕλΔ 32,1344) και είναι γι` αυτό (ήτοι για έλλειψη

ενεργητικής νομιμοποίησης) η σχετική αγωγή απαράδεκτη και ως τέτοια

πρέπει και αυτεπαγγέλτως να απορριφθεί (άρθρο 73 ΚΠολΔ). Στην

περίπτωση, όμως, που κατά τη διαδικασία των άρθρων 683 έως 703 ΚΠολΔ

(των Ασφ. Μέτρων) έχει διαταχθεί προσωρινά η ρύθμιση της επικοινωνίας με

τον γονέα που δεν έχει την επιμέλεια των τέκνων, κατά την ΚΠολΔ 697 μπορεί

και ο γονέας που έχει την επιμέλεια να ζητήσει και από το Εφετείο, υπό την

προϋπόθεση ότι εκκρεμεί σ` αυτό η κύρια υπόθεση (η τακτική δηλαδή αγωγή

του γονέα που κατά τα άνω δεν έχει την επιμέλεια για ρύθμιση του

δικαιώματος του επικοινωνίας με τα τέκνα), να μεταρρυθμισθεί ή να ανακληθεί

28

ολικά ή μερικά η απόφαση, με την οποία κατά τα άνω ρυθμίσθηκε κατά τη

διαδικασία των Ασφ. Μέτρων προσωρινά η επικοινωνία των τέκνων με τον

γονέα που δεν έχει την επιμέλεια τους (πρβλ. σχετικά και ΕΑ 10769/1991 ΕλΔ

36,658)…» (ΕφΑθ 400/2007 ΕφΑΔ 2008, σ. 316, ΝΟΜΟΣ) «…Το δικαστήριο

δε πριν από την έκδοση της απόφασής του, ανάλογα με την ωριμότητα του

τέκνου, λαμβάνει υπ` όψη τη γνώμη του (σχετικά και τα άρθρα 3 και 6 της

Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την άσκηση των δικαιωμάτων των παιδιών, που

υπογράφηκε στο Στρασβούργο στις 25 Ιανουαρίου 1996 και κυρώθηκε με το

Ν 2502/1997 και συνεπώς αποτελεί εσωτερικό δίκαιο συνταγματικής ισχύος

υπερισχύουν κάθε αντίθετης διάταξης νόμου - βλ. αναφορικά μ` αυτήν Φώνη

Σκορίνη-Παπαρρηγοπούλου, Αν. Καθηγήτρια Νομικής Σχολής Αθηνών στην

ΕλΔ 44.19 επ. και Κωστή Δεμερτζή, δικηγόρο στη Δ 37.1160 επ.)...» (ΕφΑθ

400/2007 ΕφΑΔ 2008, σ. 316, ΝΟΜΟΣ).

ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ

«…Κατά το άρθρο 1536 ΑΚ, αν από τότε που εκδόθηκε δικαστική απόφαση

σχετική με τη γονική μέριμνα μεταβλήθηκαν οι συνθήκες, το δικαστήριο

οφείλει, ύστερα από αίτηση ενός ή και των δύο γονέων, των πλησιέστερων

συγγενών ή του Εισαγγελέα, να προσαρμόσει την απόφασή του στις νέες

συνθήκες, ανακαλώντας ή μεταρρυθμίζοντάς την, σύμφωνα με το συμφέρον

του τέκνου και ιδίως να αποδώσει στο γονέα την άσκηση της γονικής μέριμνας

που του έχει αφαιρεθεί…» (ΑΠ 1166/2010, ΝΟΜΟΣ) «…Εφόσον κάθε

απόφαση του δικαστηρίου σχετική με τη ρύθμιση της γονικής μέριμνας πρέπει

να αποβλέπει στο συμφέρον του τέκνου (ΑΚ 1511 παρ. 2 εδ. β`), είναι

αναγκαίο να υπάρχει δυνατότητα ανάκλησης ή μεταρρύθμισης της, εφόσον

αυτή καθίσταται επιβεβλημένη χάριν καλύτερης εξυπηρέτησης του

συμφέροντος του λόγω μεταβολής των συνθηκών, στις οποίες στηρίχθηκε το

δικαστήριο κατά την έκδοση της αρχικής αποφάσεως. Για την εξυπηρέτηση

της αναγκαιότητας αυτής εισήγαγε ο νομοθέτης τη διάταξη ΑΚ 1536, με την

οποία και καθιερώνεται απόκλιση από την καταρχήν δεσμευτική ενέργεια των

δικαστικών αποφάσεων (ΚΠολΔ 321). Η απόκλιση αυτή ισχύει για όλες τις

δικαστικές αποφάσεις που ως αντικείμενο έχουν τη ρύθμιση της άσκησης της

γονικής μέριμνας. Η παρεχόμενη στο δικαστήριο δυνατότητα αποτελεί

αναγνωριζόμενη από το ουσιαστικό δίκαιο αρμοδιότητα για μεταβολή της

αρχικής αποφάσεως του. Σύμφωνα με το σκοπό της διατάξεως, η

απαιτούμενη για την εφαρμογή της μεταβολή των συνθηκών περιλαμβάνει όχι

μόνον τη μεταβολή των πραγματικών δεδομένων υπό τα οποία εκδόθηκε η

απόφαση που ρύθμισε τη γονική μέριμνα, αλλά και, γενικότερα, την εμφάνιση

περιστατικών τα οποία οδηγούν σε διαφορετική ενδεχομένως κρίση. Τα

30

περιστατικά αυτά είναι αδιάφορο αν συνέβησαν τώρα για πρώτη φορά, ή

υπήρχαν ήδη κατά το χρόνο της αποφάσεως και δεν τέθηκαν υπόψη του

δικαστηρίου, ή παραβλέφθηκαν, ή έγινε κακή εκτίμηση, ενώ κατά μία

ευρύτερη ερμηνεία, που υποστηρίζεται κυρίως από τους θεωρητικούς (πρβλ.

και ΕφΑθ 2340/1986 ΕλλΔνη 27.1142), κάθε απόφαση σχετική με τη γονική

μέριμνα μπορεί να ανακληθεί ή μεταρρυθμιστεί οποτεδήποτε και, μάλιστα,

ανεξάρτητα από το αν μεταβλήθηκαν ή όχι τα πραγματικά περιστατικά,

εφόσον αυτό επιβάλλεται από το συμφέρον του τέκνου. Το ότι η

μεταρρύθμιση της αποφάσεως επιβάλλεται από το συμφέρον του τέκνου

σημαίνει μεταβολή της αρχικής κρίσεως, η οποία θα στηρίζεται στην εμφάνιση

νέων περιστατικών, στοιχείων και δεδομένων. Επομένως, η ερμηνεία αυτή

είναι σύμφωνη με το σκοπό της διατάξεως, η οποία αποβλέπει πρωτίστως

στην εξυπηρέτηση του συμφέροντος του τέκνου, πρέπει όμως να γίνεται με

φειδώ χρήση της, γιατί ειδάλλως θα αποτελούσε η αγωγή εκ της ΑΚ 1536

υποκατάστατο του δικαιώματος έφεσης κατά αποφάσεως απορριπτικής

προηγούμενης παρόμοιας αγωγής. Η επιγενόμενη μεταβολή των συνθηκών ή

τα νέα πραγματικά περιστατικά θα σχετίζονται με το πρόσωπο του παιδιού, τα

πρόσωπα των γονέων ή του τρίτου στον οποίο ανατέθηκε η γονική μέριμνα ή,

τέλος, θα αναφέρονται στις γενικότερες συνθήκες του κοινωνικού

περιβάλλοντος του ανηλίκου. Συνήθεις θα είναι οι περιπτώσεις μεταβολής των

συνθηκών ύστερα από την έκδοση δικαστικής αποφάσεως που ρύθμισε τη

γονική μέριμνα σύμφωνα με την ΑΚ 1513 μετά το διαζύγιο ή την ακύρωση του

γάμου των γονέων. Περιστατικά σχετιζόμενα με το πρόσωπο του τέκνου θα

είναι, για παράδειγμα, η μεγαλύτερη ηλικία του ή η ιδιάζουσα κατάσταση της

υγείας του, που καθιστά απαραίτητη τη μητρική περίθαλψη και φροντίδα.

Περιστατικά αναγόμενα στο πρόσωπο των γονέων είναι η ενηλικίωση του

ανήλικου γονέα, ο νέος γάμος του γονέα, στον οποίο ανατέθηκε μετά το

διαζύγιο η γονική μέριμνα, σοβαρό πρόβλημα υγείας, ανήθικη συμπεριφορά,

η οποία εκθέτει σε κίνδυνο τον ψυχικό κόσμο και την ηθική ανάπτυξη του

τέκνου, αδιαφορία ή βάναυση συμπεριφορά του γονέα που ανέλαβε την

επιμέλεια, εγκατάλειψη της φροντίδας και της εποπτείας του τέκνου,

δημιουργία έχθρας του παιδιού προς τον άλλο γονέα με σκοπό την

παρεμπόδιση της επικοινωνίας μαζί του κλπ. Η de facto άσκηση της

επιμέλειας του παιδιού από τον ένα των συζύγων μετά το διαζύγιο κατά

τρόπο που ανταποκρίνεται στα συμφέροντα του τέκνου, εμποδίζει την

ανάθεση της στον άλλο, όταν αυτός καθ` όλο το προηγούμενο χρονικό

διάστημα επέδειξε αδιαφορία έναντι του τέκνου (βλ. Πουλιάδη, στου

Γεωργιάδη - Σταθόπουλου, αρθρ. 1536). Τέλος, κατά τη διάταξη του άρθρου

1518 παρ. 1 του ΑΚ, η επιμέλεια του ανηλίκου συνδέεται με το δικαίωμα των

γονέων του ή, σε περίπτωση διασπάσεως της συμβιώσεως τους, του εξ

αυτών έχοντος ταύτην, να προσδιορίζουν τον τόπο διαμονής του, δηλαδή το

συγκεκριμένο γεωγραφικό τόπο αλλά και το οίκημα όπου ο ανήλικος θα

διαμένει…» (ΜΠΘεσ 38741/2005 Αρμ 2005, σ. 1929, ΝΟΜΟΣ) «…Αρμόδιο

υλικά για να προσαρμόσει, κατ` άρθ. 1536 ΑΚ, την απόφασή του στις νέες

συνθήκες, είναι, σύμφωνα με το άρθρο 17 αριθ. 1 ΚΠολΔ, το δικαστήριο που

εξέδωσε την αρχική απόφαση, ήτοι το μονομελές πρωτοδικείο, που δικάζει

κατά την οριζόμενη στα άρθρα 681 Β’ και 681 Γ’ διαδικασία (Βαθρακοκοίλη,

ό.π., Κουνουγέρη-Μανωλεδάκη, ό.π. σελ. 94 και 101, Πουλιάδης στον ΑΚ

Γεωργιάδη-Σταθόπουλου, άρθ. 1536 αρ. 7, Μ. Νικολακοπούλου-Στεφάνου, οι

συνέπειες του διαζυγίου, σελ. 191 σημ. 48) κατόπιν ασκήσεως αγωγής από τα

31

αναφερόμενα στο άρθρο 1536 ΑΚ πρόσωπα (ΑΠ 545/1986 αδημ.

προσκομιζόμενη, ΕφΑθ 8631/1984 ό.π.). Εξάλλου, σύμφωνα με την

καθιερούμενη στο άρθ. 12 ΚΠολΔ αρχή της μη υπερβάσεως του πρώτου

βαθμού δικαιοδοσίας, απαγορεύεται η εισαγωγή υποθέσεως απευθείας στο

δευτεροβάθμιο δικαστήριο κατά παράλειψη του πρώτου βαθμού, εκτός αν

αλλιώς ορίζεται στο νόμο (όπως στην παρέμβαση και την τριτανακοπή, άρθ.

79, 80, 587 ΚΠολΔ). Η αρχή αυτή δεν παραβιάζεται όταν, κατά το άρθρο 535

ΚΠολΔ, το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, κατά παραδοχή, ως βασίμου, λόγου

εφέσεως, εξαφανίζει την πρωτόδικη απόφαση και ακολούθως διακρατώντας

την υπόθεση, δικάζει αυτήν κατ` ουσίαν, αδιαφόρως αν συζητήθηκε

πρωτοδίκως η ουσία της υποθέσεως, γιατί ήδη η υπόθεση έχει διέλθει από

τον πρώτο βαθμό δικαιοδοσίας, ενώ με την πιο πάνω αρχή απαγορεύεται

μόνο η απ` ευθείας εισαγωγή της υποθέσεως στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο.

Στην περίπτωση αυτή δεν δικάζεται πλέον η έφεση αλλά η αγωγή, που την

ερευνά το δευτεροβάθμιο δικαστήριο οίκοθεν αντί του πρωτοβαθμίου

δικαστηρίου, στη θέση του οποίου υποκαθίσταται (Σαμουήλ, Η έφεση (1993)

§§ 1144, σελ. 345, § 1172 σελ. 359, Μπέη, ΠολΔ άρθ. 525 σελ. 1985 υπό

στοιχ. β`, Κεραμέας, αστ. δικον. δίκαιο (1986) παρ. 33, σελ. 18, υπό στοιχ. (γ),

Βαθρακοκοίλη ΚΠολΔ, άρθ. 12 αρ. 4, άρθ. 334 αρ. 19, ΑΠ 72/1980 Δίκη

11.920, ΑΠ 921/1977 ΝοΒ 26.724, ΑΠ 249/1977 ΕΕΝ 44.682 ΕφΑθ

12636/1989 ΕλλΔνη 33.846)…» (ΕφΑθ 1903/1999 ΕλλΔνη 2001, σ. 753,

ΝΟΜΟΣ).
Το αρ. 1532 ορίζει αφαίρεση επιμέλειας σε περίπτωση κακής άσκησης. Ως κακή άσκηση θεωρείται και η ψυχική κακοποίηση και οι ψευδείς μαρτυρίες για δήθεν σεξουαλική παρενόχληση του παιδιού από τον πατέρα. Δέστε γαλλική νομολογία.
Πρόσφατα, στα ποινικά δικαστήρια Θεσσαλονίκης, καταδικάστηκε τελεσίδικα τέτοια μητέρα, για συκοφαντική δυσφήμιση του πατέρα.

ΠΛΟΥΣΙΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΔΙΕΤΙΑΣ ΣΠΙΤΑΛΑ ΣΤΟ ΤΜΗΜΑ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ ΤΟΠΙΟΥ

2011-11-16T03:53:00.000-08:00

http://www.hxo.gr/news/index.html 14 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2011
ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΗΧΩ ΔΡΑΜΑΣ: ΠΛΟΥΣΙΟ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΗΣ ΔΙΕΤΙΑΣ ΣΠΙΤΑΛΑ ΣΤΟ ΤΜΗΜΑ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ ΤΟΠΙΟΥ
Δέστε το σχετικό δημοσίευμα: http://www.hxo.gr/news/index.html

ΓΟΝΕΙΚΗ ΙΣΟΤΗΤΑ: ΓΟΝΙΣ - ΓΟΝΕΙΣ ΔΙΑΖΕΥΓΜΕΝΟΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΥΝΤΟΥΡΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ

2011-11-14T06:29:00.000-08:00

http://www.veoh.com/watch/v6291693HmPSF6bY

Watch pateras epitropi isotitas in Family | View More Free Videos Online at Veoh.com

Χάρτης ΣΥΓΑΠΑ

2011-11-11T12:30:00.000-08:00

http://maps.google.com/maps/ms?msid=203656746576348033706.0004b174a10a09b34fb3e&msa=0
<p>http://maps.google.com/&amp;amp;lt;wbr&amp;amp;gt;maps/ms?msid=&amp;amp;lt;wbr&amp;amp;gt;203656746576348033706.&amp;amp;lt;wbr&amp;amp;gt;0004b174a10a09b34fb3e&amp;amp;amp;amp;msa=&amp;amp;lt;wbr&amp;amp;gt;0&amp;amp;amp;amp;ie=UTF8&amp;amp;amp;amp;t=m&amp;amp;amp;amp;&amp;amp;lt;wbr&amp;amp;gt;vpsrc=0&amp;amp;amp;amp;ll=40.636313,22.&amp;amp;lt;wbr&amp;amp;gt;940032&amp;amp;amp;amp;spn=0.013629,0.&amp;amp;lt;wbr&amp;amp;gt;025878&amp;amp;amp;amp;output=embed&amp;amp;lt;/a&amp;amp;gt;"&amp;amp;gt;&amp;amp;lt;/&amp;amp;lt;/p&amp;amp;gt;&amp;amp;lt;div&amp;amp;gt;&amp;amp;lt;wbr&amp;amp;gt;iframe&amp;amp;gt;&amp;amp;lt;br /&amp;amp;gt;&amp;amp;lt;small&amp;amp;gt;Προβολή &amp;amp;lt;a href="&amp;amp;lt;a href="http://maps.google.com/maps/ms?msid=203656746576348033706.0004b174a10a09b34fb3e&amp;amp;amp;amp;msa=0&amp;amp;amp;amp;ie=UTF8&amp;amp;amp;amp;t=m&amp;amp;amp;amp;vpsrc=0&amp;amp;amp;amp;ll=40.636313,22.940032&amp;amp;amp;amp;spn=0.013629,0.025878&amp;amp;amp;amp;source=embed" target="_blank"&amp;amp;gt;http://maps.google.com/&amp;amp;lt;wbr&amp;amp;gt;maps/ms?msid=&amp;amp;lt;wbr&amp;amp;gt;203656746576348033706.&amp;amp;lt;wbr&amp;amp;gt;0004b174a10a09b34fb3e&amp;amp;amp;amp;msa=&amp;amp;lt;wbr&amp;amp;gt;0&amp;amp;amp;amp;ie=UTF8&amp;amp;amp;amp;t=m&amp;amp;amp;amp;&amp;amp;lt;wbr&amp;amp;gt;vpsrc=0&amp;amp;amp;amp;ll=40.636313,22.&amp;amp;lt;wbr&amp;amp;gt;940032&amp;amp;amp;amp;spn=0.013629,0.&amp;amp;lt;wbr&amp;amp;gt;025878&amp;amp;amp;amp;source=embed&amp;amp;lt;/a&amp;amp;gt;" style="color:#0000FF;text-&amp;amp;lt;wbr&amp;amp;gt;align:left"&amp;amp;gt;ΣΥΓΑΠΑ: ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΔΡΙΚΗ ΚΑΙ ΠΑΤΡΙΚΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ&amp;amp;lt;/a&amp;amp;gt; σε χάρτη μεγαλύτερου μεγέθους&amp;amp;lt;/small&amp;amp;gt;&amp;amp;lt;/div&amp;amp;gt;&amp;amp;lt;p&amp;amp;gt;&amp;amp;amp;nbsp;&amp;amp;lt;/p&amp;amp;gt;&amp;amp;lt;/DIV&amp;amp;gt;</p>

Ο Guy BURGEL στη Δράμα

2011-11-10T00:02:00.001-08:00

Ο κύριος BURGEL είναι ερευνητής-καθηγητής στη Γαλλία και Διευθυντής Ερευνητικού Κέντρου. Ειδικός σε θέματα Πολεοδομίας-Γεωγραφίας και ειδικότερα της Ελλάδος. Κλήθηκε από τον κύριο Νίκο Σπιτάλα, τόσο τον Απρίλιο όσο και το Νοέμβριο του 2011 προς όφελος του Τμήματος Αρχιτεκτονικής Τοπίου Δράμας και συνολικά της πόλης της Δράμας.

Ο Guy BURGEL στη Δράμα3 by spitalas

Νοικοκυρές που αποξενώνουν

2011-11-06T07:09:00.000-08:00

http://youtu.be/msl80i4KXrc
Δέστε τα σχόλια, σε όλα τα ίδια βίντεο για τις νοικοκυρές που αποξενώνουν παιδιά.

Πέντε γυναίκες απειλούν τον Πρωθυπουργό

2011-11-02T04:14:00.000-07:00

Πέντε γυναίκες απειλούν τον Γιώργο

Θύελλα με έντονο άρωμα γυναίκας σαρώνει το εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ καθώς οι κυρίες Μιλένα Αποστολάκη, Βάσω Παπανδρέου, Τόνια Αντωνίου, Εύα Καϊλή και Χαρά Κεφαλίδου αμφισβητούν τον πρωθυπουργό, απειλούν ευθέως την συνοχή της κυβέρνησης και επιχειρούν να μετατραπούν σε «ισχυρό φύλο» της Κ.Ο του κυβερνώντος κόμματος.

Εως αυτή την ώρα μόνο η κυρία Αποστολάκη έκανε το βήμα και ανεξαρτητοποιήθηκε όμως οι υπόλοιπες τέσσερις με δηλώσεις και επιστολές αφήνουν ανοικτό το ενδεχόμενο να αποσύρουν την εμπιστοσύνη τους από την κυβέρνηση στην επικείμενη ψηφοφορία της Παρασκευής.

Αναλυτικά, η κυρία Βάσω Παπανδρέου είπε ότι η χώρα κινδυνεύει με άμεση χρεοκοπία και κάλεσε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας «να συγκαλέσει Συμβούλιο Αρχηγών με στόχο τη συγκρότηση κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας με ορίζοντα διασφάλισης του πακέτου που αποφασίστηκε στις 27.10.11 και στη συνέχεια να προχωρήσουμε άμεσα σε διενέργεια εκλογών», δήλωση που ευθέως αμφισβητεί τις ικανότητες του σημερινού κυβερνητικού σχήματος.

Η κυρία Αντωνίου συντάχθηκε με την συγκεκριμένη πρόταση ενώ η κυρία Καϊλή, με επιστολή της προς τον κ. Γιώργο Παπανδρέου του ζήτησε να συγκροτήσει κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας η οποία δεν πρέπει να έχει τον ίδιο ως πρωθυπουργό.

Τέλος η κυρία Κεφαλίδου, έστειλε επιστολή στον πρωθυπουργό στην οποία χαρακτηρίζει «αψυχολόγητη» την πρωτοβουλία του να αναγγείλει δημοψήφισμα και ζητά συγκρότηση κυβέρνησης εθνικής σωτηρίας.

Πάντως, με δηλώσεις τους αφήνουν ανοικτό το ενδεχόμενο να αποσύρουν την εμπιστοσύνη τους από την κυβέρνηση και οι κ.κ. Δημήτρης Λιντζέρης, Οδυσσέας Βουδούρης και Μίμης Ανδρουλάκης.

Πάντως, το πολιτικό σκηνικό είναι τόσο ρευστό που κανείς δεν μπορεί να προβλέψει το αποτέλεσμα για την ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, εφόσον φυσικά καταφέρει να σταθεί ως την Παρασκευή.

Ορισμένοι εκτιμούν ότι την Παρασκευή η κυβέρνηση θα χάσει την δεδηλωμένη, δεν είναι λίγοι όμως όσοι αναφέρουν ότι θα λάβει περισσότερες από 152 ψήφους καθώς πέραν των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, θα δώσουν την εμπιστοσύνη και οι κυρίες Λούκα Κατσέλη και Ελσα Παπαδημητρίου.

http://www.protothema.gr/

Θάνατος διαζευγμένου πατέρα: Νικολούλη

2011-10-30T12:46:00.000-07:00

http://youtu.be/25t2gUTSnm0

http://youtu.be/RgwoDZakHfg

ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ ΑΠΟ ΔΙΚΑΣΤΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΠΑΤΕΡΑ

2011-10-25T02:15:00.000-07:00

http://id65.tripod.com/Katagelies/k_aparadektes_apofaseis_spitalas01.htm

ΠΡΩΤΟΦΑΝΗΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ ΑΠΟ ΔΙΚΑΣΤΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΠΑΤΕΡΑ
(ή ΔΙΑΤΑΚΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΑΣΧΕΤΟ ΜΕ ΤΟ ΣΚΕΠΤΙΚΟ)
από Νίκος ΣΠΙΤΑΛΑΣ την Τρίτη, 23 Νοεμβρίου 2010 στις 2:26 μ.μ.
Πατέρας που διεκδικεί την επιμέλεια των παιδιών του από δεκαετίας είναι στόχαστρο για κάθε άδικη αντιμετώπιση με αποτέλεσμα να καταστραφούν τα δύο παιδιά του.

Η απαράδεκτη υπ. αρ. 31525/10 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης γίνεται αφορμή ώστε να ξετυλιχθεί το κουβάρι πολλών άλλων αποφάσεων που οδήγησαν δύο παιδιά στην κατάθλιψη, στην πνευματική, ψυχική και σωματική υπανάπτυξη και στο σύνδρομο PAS (Parental Alienation Syndrome).

Κάλεσε μάλιστα τα δύο παιδιά παρά τη θέλησή τους, να τα δει (η δικαστής Α.Π.), ενώ γνώριζε ότι με την πράξη της θα επιδείνωνε το παραπάνω σύνδρομο, ενώ δεν υπάρχει λόγος να υποστούν νέα ταλαιπωρία στα δικαστήρια, ενώ για το δικαίωμα επικοινωνίας δεν χρειάζεται να δει τα παιδιά, ενώ δεν γνωρίζει από παιδο-ψυχιατρική, ενώ υπήρχαν έγγραφα και πλήθος αποδεικτικών στοιχείων για την υγεία, παιδεία των παιδιών και τις γονικές ικανότητες του πατέρα και της ανικανότητας της μητέρας.

Σημειώνει, μάλιστα (σελ. 6-7) ότι ‘το παιδί αισθάνεται προσβεβλημένο και θιγμένο στην αξιοπρέπειά του’ από τις συνεχείς εντάσεις και δικαστικές διαμάχες που δημιουργούνται από τον πατέρα του με τη συχνή προσφυγή του στην αστυνομία και στις εισαγγελικές αρχές και στα δικαστήρια….. έχουν στιγματιστεί στο κοινωνικό, φιλικό και σχολικό τους περιβάλλον….. (το παιδί) ισχυρίζεται ότι είναι πλέον σε θέση και ηλικία να επιλέξει ο ίδιος εάν θέλει να επικοινωνεί με τον πατέρα του και δεν μπορεί να υποχρεωθεί σε αυτό με κανένα τρόπο. Παρόμοιες αντιδράσεις και αντιρρήσεις εξέφρασε και ο νεότερος των ανηλίκων (12 ετών)….. αποδείχθηκε ότι λόγω αυξημένων σχολικών και εξωσχολικών υποχρεώσεων των ανηλίκων που είναι πλέον μαθητές γυμνασίου, στις οποίες με δυσκολία ανταπεξέρχονται λόγω της πλημμελούς μελέτης, αδυναμίας συγκέντρωσης και απόδοσης εξαιτίας των ψυχολογικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τα τέκνα, καθώς και της εισόδου τους στην εφηβική ηλικία, της ανάγκης κοινωνικοποίησης τους και ανάπτυξης φιλικών σχέσεων, επαφών και πρωτοβουλίας και ενδιαφερόντων, δεν διαθέτουν πλέον καθημερινά ελεύθερο χρόνο, αλλά και τα σαββατοκύριακα επιθυμούν να παραμένουν στο γνώριμο περιβάλλον της οικίας τους για τη μελέτη των μαθημάτων τους ή να πραγματοποιούν κάποιες εξόδους με φίλους και άλλες δραστηριότητες. Για το λόγο αυτό η καθημερινή επικοινωνία τους με τον πατέρα τους καθίσταται προβληματική ως αδύνατη…….Επισημαίνεται ότι η επικοινωνία του πατέρα με τα ανήλικα τέκνα δεν είναι δυνατόν να γίνει χωρίς την θέλησή τους και δεν δύνανται αυτά με κανένα τρόπο να εξαναγκαστούν στην επικοινωνία κατά τους ανωτέρω χρόνους. Για τον λόγο αυτό συνίσταται η τηλεφωνική επικοινωνία του πατέρα με τα ανήλικα πριν από κάθε επικοινωνία και η αποφυγή διενέξεων και βίαιων επεισοδίων μεταξύ των διαδίκων..’ (!!!).

Αυτά που δεν αναφέρει είναι:
1) Τις επιθέσεις της μάνας ενώπιον του παιδιού, εναντίον του πατέρα (τραβήγματα από τα πόδια, κτυπήματα, κτλ) για να στερήσει την αγκαλιά παιδιού-πατέρα με αποτέλεσμα (όπως φαίνεται από ιατρικές γνωματεύσεις) να βρεθεί ο πατέρας σε νοσοκομεία για σοβαρές βλάβες της υγείας του.

2) Την απαγόρευση ακόμα και τηλεφωνικής επικοινωνίας από την μάνα για πολλά χρόνια των παιδιών με τον πατέρα τους.

3) Ότι τις εντάσεις, κωλύματα, προβλήματα στην επικοινωνία τα δημιουργεί η μητέρα με την συνεχή παρεμπόδιση της επικοινωνίας

4) Ότι η υγεία των παιδιών και οι σχολικές επιδόσεις είναι σε απελπιστική κατάσταση εξ’αιτίας της απόδοσης της επιμέλειας στη μητέρα. Μάλιστα ποτέ, η μάνα, δεν ήθελε να δίνει σχολικά βιβλία και τσάντες των παιδιών και επέβαλλε εμπόδια στην επικοινωνία στο σχολείο, στις αθλητικές δραστηριότητες, στο φροντιστήριο.

5) Ότι υπάρχουν πλείστες ιατρικές γνωματεύσεις αλλά και δικαστικές αποφάσεις που αποδεικνύουν υπάρχει αμέριστη αγάπη παιδιού-πατέρα.

6) Ότι υπάρχουν πολλές δεκάδες μαρτυρικών καταθέσεων και ένορκων δηλώσεων που βεβαιώνουν την βίαιη συμπεριφορά της μητέρας, την κακή ψυχική της κατάσταση και το ακατάλληλο περιβάλλον που ζει.

7) Ότι στις προηγούμενες επισκέψεις των παιδιών σε δικαστές και εισαγγελείς, τα παιδιά εξέφρασαν αυθόρμητα την επιθυμία τους να ζουν με τον πατέρα τους.

8) Έκρυψε το γεγονός της δικομανίας και απατεωνιάς του δικηγόρου της (Χ. Β.- ΑΜ:2883) ο οποίος μάλιστα εξαπάτησε την ίδια στην προηγούμενη ίδια δίκη επικοινωνίας, όπου η ίδια δικαστής (Α. Π.) απέρριψε (αρ. απ. 20390/2010) το ίδιο ακριβώς δικόγραφο με τελείως λανθασμένο αιτιολογικό.

Εκθέτει λοιπόν το παιδί και του δημιουργεί το σύνδρομο PAS, αφήνοντάς το στο έλεος της καταστροφικής μανίας της μητέρας η οποία αποδεδειγμένα έχει ψυχικό πρόβλημα και το περιβάλλον της είναι τελείως ακατάλληλο για παιδιά και μάλιστα αγόρια.

Δεν αναφέρει και ούτε λαμβάνει υπόψη της βεβαιώσεις από ειδικούς ψυχιάτρους, ψυχολόγους, κτλ που αναφέρουν:
-‘ Τον κ. Σ. Ν. γνωρίζω από ετών, σαν ώριμο άτομο, υψηλού μορφωτικού επιπέδου με πλούσια συναισθηματικά αποθέματα. Τον θεωρώ δε ικανό για την κηδεμονία και ανατροφή των τέκνων του, βοηθώντας τα για υγειή ψυχοπνευματική ανάπτυξη. Μπορεί δε να αποτελέσει για τα παιδιά του πρότυπο μιμήσεως’.

-‘…Το παιδί δεν αισθάνεται ως μέλος της οικογένειάς του,……. Υπάρχει έντονος έλεγχος πάνω σε όλες τις δραστηριότητες . Αισθάνεται ότι του απαγορεύεται από το καθημερινό του περιβάλλον να βιώσει τα συναισθήματά του….. Αντιλαμβάνεται μηνύματα άρνησης από την πλευρά των ενηλίκων με τους οποίους ζει και αναπτύσσεται (μητέρα και αδελφές) όπως και έλλειψη συναισθηματικής ασφάλειας από την πλευρά της μητέρας, η οποία τους τελευταίους μήνες (από τον προηγούμενο Αύγουστο) έχει αυξηθεί, έπειτα από την απόφασή της να επιτρέψει για μεγάλο χρονικό διάστημα και κατά τη διάρκεια της απουσίας της, την ελεύθερη είσοδο και την παραμονή στο σπίτι για όλη τη διάρκεια της ημέρας άγνωστου αλλοδαπού άνδρα τον οποίο παρουσίαζε ως εργάτη και φίλο του δικηγόρου της….. Το παιδί δεν αποδέχεται τις ετεροθαλείς αδελφές του, αντίδραση που οφείλεται στο φόβο ότι τα συγκεκριμένα άτομα θα του στερήσουν την επαφή και επικοινωνία με τον πατέρα για τον οποίο αισθάνεται μεγάλο θαυμασμό….. εξαιτίας της ανασφάλειας που βίωσε από την συναισθηματική απουσία της μητέρας την οποία θεωρεί πλέον ακατάλληλη για τις ανάγκες του…….αναζητά περισσότερο την στήριξη και την παρουσία του πατέρα,….. Το παιδί έχει πλέον χαμηλή αυτοεκτίμηση και έντονα συναισθήματα ενοχής ….. συμπεριφορές αυτοκαταστροφής …… εκφράζει αυτοκτονικές τάσεις…..’.

-‘…. Στα πλαίσια αυτής της συζήτησης ήταν πολύ δυσαρεστημένα από τις αποφάσεις της μητέρας τους να διακόψει, δίχως τη δική τους σύμφωνη γνώμη, κάθε επιλογή από προγράμματα που είχε ξεκινήσει ο πατέρας τους όπως μουσική (βιολί, αρμόνιο, κτλ), εκμάθηση γαλλικής γλώσσας, αθλητικές δραστηριότητες (ποδόσφαιρο, κολύμβηση, βόλεϊ, κτλ). Παρατηρήσαμε βαθύτερες ανάγκες, προσδοκίες και δυνατότητες των παιδιών που δεν αξιοποιούνται εξ’αιτίας των μεθόδων που ακολουθεί η μητέρα (κατάχρηση τηλεόρασης, κτλ). Για τον Α. ηλικίας 10 ετών και το Μ. 12 ετών η έλλειψη καθημερινής επικοινωνίας και υποστήριξης από τον πατέρα τους σε θέματα που έχουν σχέση με την εκπαίδευση, τις κοινωνικές δεξιότητες, την ψυχαγωγία, αλλά και την υγεία, αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα στην ανάπτυξη και την ωρίμανση της προσωπικότητας αυτών των παιδιών. Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι οι αρνητικές συνέπειες στους προαναφερθέντες τομείς, ιδιαίτερα στην ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη των απιδιών. Ας σημειωθεί ότι από τις επαφές μας με τον πατέρα τους καταδεικνύεται η μεγάλη αφοσίωση, το συνεχές ενδιαφέρον και η ανησυχία για την πρόοδό τους και την πορεία τους ιδιαίτερα τώρα που βρίσκονται στην κρισιμότερη περίοδο της ηλικίας τους, την εφηβεία ο οποίος μπορεί να τα εξασφαλίσει ένα περιβάλλον ασφάλειας και σιγουριάς. Τα παιδιά με ευθύτητα ανέφεραν ότι ο χρόνος είναι πολύ λίγος που περνούν με τον πατέρα τους –τον βλέπουν σπάνια- και θα θέλανε να διαμένουν καθημερινά και συνεχώς μαζί του….’.

-‘…του λείπει τρομερά ο πατέρας του τον οποίο και υπεραγαπάει και τον στενοχωρεί αφάνταστα η έλλειψή του αλλά και οι καταστάσεις που είναι αναγκασμένος να βιώνει αυτός αλλά και ο αδελφός του, στο σπίτι και στο περιβάλλον όπου ζει στο μεγαλύτερο μέρος της εβδομάδος…. Οι καταστάσεις που ζει και βιώνει καθημερινά στο σπίτι με τη μητέρα και το στενότερο οικογενειακό του περιβάλλον…. Ο βίαιος αποχωρισμός από τον πατέρα έχουν επίπτωση μεγάλη πολλές φορές ετεροχρονισμένα …..’ και για τον Α.: ‘….βγάζει μια μεγάλη επιθετικότητα και ζήλια προς τον αδελφό του που από ότι φάνηκε δημιουργήθηκε από τη μητέρα και το στενότερο οικογενειακό του περιβάλλον που αποτελείται από δύο ετεροθαλείς αφελφές. Όπως ανέφερε ο ίδιος κοιμούνται στο ίδιο κρεβάτι με τη μητέρα τους αυτό; Και ο αδελφός του. Επίσης υπάρχει νυκτερινή ενούριση. Υπήρξε παρεμπόδιση επικοινωνίας και είχε να ειδωθεί με τον πατέρα του, -τον οποίο παρεμπιπτόντως και υπεραγαπά και συνέχεια είναι προσκωλημένος επάνω του- από τα Χριστούγεννα, με βίαιη αποκοπή και παρεμπόδιση οποιασδήποτε άλλης μορφής επικοινωνία……’.

Σε άλλο σημείο, αναφέρει η εν λόγω απαράδεκτη, απάνθρωπη και ανώριμη απόφαση: ‘Επομένως, με βάση τα προαναφερόμενα, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η επιβαλλόμενη, για λόγους ψυχοσυναισθηματικής και πνευματικής αναπτύξεως των άνω ανηλίκων τέκνων των διαδίκων, τακτική επικοινωνία τους με τον ενάγοντα πατέρα τους είναι μεν προς το συμφέρον των ανηλίκων, αποτελεί αιτία διαπληκτισμών μεταξύ των διαδίκων που δημιουργεί άγχος και άρνηση στα ανήλικα τέκνα να συναντήσουν και να επικοινωνούν με τον πατέρα τους και δεν είναι δυνατόν να γίνεται πολύ συχνά και χωρίς τη θέλησή τους. Θα πρέπει λοιπόν να ρυθμιστεί η επικοινωνία των ανήλικων με τον πατέρα τους κατά τρόπο ώστε να μην εμποδίζει την εκτέλεση των σχολικών και εξωσχολικών υποχρεώσεών τους, κατά τον ακόλουθο τρόπο:…..’.

Δηλαδή, παραδίδει δύο ανήλικα παιδιά στις ορέξεις μιας ψυχοπαθούς ενώ από τη δικογραφία θα μπορούσε να κινήσει διαδικασία πρότασης ψυχοθεραπείας της μητέρας που παρεμποδίζει την επικοινωνία πατέρα-παιδιών για περισσότερα από δέκα χρόνια και μάλιστα όταν στη δικογραφία υπήρχαν μελέτες ψυχολογικού και ψυχιατρικού περιεχομένου που δίνουν λύσεις για το PAS. Υπήρχε επίσης νομολογία ελληνική και ξένη που αναφέρει επικοινωνία περισσότερη όταν υπάρχει αυτού του είδους ένταση λόγω διεκδίκησης επιμέλειας και υπήρχαν καταδικαστικές αποφάσεις ενάντια στη μητέρα για συκοφαντική δυσφήμιση του πατέρα εξαιτίας των δικαστικών ενεργειών της. Δηλαδή, η ίδια μητέρα και ο απατεώνας και δικομανής δικηγόρος της προκάλεσε νομική διαμάχη ενώ υπήρχε αρχική εξωδικαστική συμφωνία και η ίδια με συμβουλές του δικηγόρου της δεν επιτρέπει την εφαρμογή των αποφάσεων.

Δεν εκτιμήθηκε η νομολογία της υπ. αρ. 9/2007 αποφάσεως του ΜΠ Ιωαννίνων, ούτε αυτή του ΜΠ Καλαμάτας, Βέροιας, Αλεξανδρούπολης, Αθηνών, κτλ που είχαν προσκομισθεί και αναφέρουν επικοινωνία μικρών παιδιών κάθε ημέρα, διανυκτερεύσεις κάθε Παρασκευοσσαββατοκύρικο, μίας εβδομάδας κάθε μήνα συνεχή, λόγω απόστασης, δέκα ημέρες Χριστούγεννα-Πασχα, δύο μήνες το καλοκαίρι .

Δεν αναφέρει, η δικαστική απόφαση, ότι έγιναν πολλές προσπάθειες συμβιβασμού από τον ενάγοντα πατέρα αλλά ποτέ δεν ήλθαν οι εναγόμενοι (μάνα & δικηγόρος), δεν αναφέρει ότι υπάρχει έκθεση κοινωνικής έρευνας, ότι προσπάθησαν να τον σκοτώσουν (απόπειρα ανθρωποκτονίας), ότι του έκαναν παράνομο πλειστηριασμό κατοικίας που αγόρασε από το υστέρημά του με δάνεια για να βλέπει τα παιδιά του, ότι έκανε θυσίες πολλών ετών με μετακινήσεις από μακριά για να βλέπει τα παιδιά του, ότι δεν είχε να φάει και να κοιμηθεί για να βλέπει τα παιδιά του, ότι κόντεψε να πεθάνει από στενοχώρια λόγω της στέρησης των παιδιών του, ότι ‘γύρισε τη γη ανάποδα’ για τα παιδιά του. Ούτε αναφέρει ότι η ζωή των παιδιών είναι τηλεόραση, ίντερνετ και υποταγή στις τρεις γυναίκες (μάνα και δύο κόρες από πρώτο γάμο). Ουσιαστικά, εγκατέλειψαν δύο αγοράκια σε Μήδεια με σκοπό να δημιουργήσει άλλους Οιδίποδες.

Είναι καιρός να εξειδικευθούν οι δικαστές στην σύγχρονη παιδο-ψυχιατρική και ιδίως αυτή των διαζυγίων. Πρέπει να μάθουν τι είναι το PAS: Parental Alienation Syndrome, πως δημιουργείται, τι μελέτησε ο Gardner, τι λένε στα διεθνή συνέδρια. Αποδείχθηκε ότι όταν δίνουν μεγάλες ποινές αλλά και ρήτρες σε περίπτωση παρεμπόδισης επικοινωνίας τότε δεν υπάρχουν τόσες εντάσεις. Επίσης, όταν δεν συνεκδικάζονται (άρα δεν συμψηφίζονται και δεν συσχετίζονται) οι δίκες επικοινωνίας με διατροφές, τότε οι γονείς αναγκάζονται να συνεργαστούν.

Υπενθυμίζουμε ότι το PAS δημιουργείται από τη συνεχή συκοφαντική δυσφήμιση, πλύση εγκεφάλου, τις συνεχείς δικαστικές ενέργειες, τον ανώμαλο ψυχισμό και την καθυστέρηση των δικαστικών αποφάσεων. Σημειώνεται ότι στην παραπάνω υπόθεση, η κατάθεση της πρώτης αγωγής έγινε το 2008 (!) και δικάστηκε από την ίδια δικαστή δύο φορές. Υπήρχαν δε πλείστες αποφάσεις ασφαλιστικών μέτρων με επικοινωνία κάθε Παρασκευοσαββατοκύριακο, μία εβδομάδα Πάσχα-Χριστούγεννα και ένα μήνα το καλοκαίρι από το 1998 (πχ 30773/1998, 41412/2008, 28510/2008).

Η παραπάνω δικαστής, διακατεχόμενη προφανώς από αναλγησία, από ανικανότητα αλλά κυρίως μεροληψία προτίμησε να καταστρέψει δύο αθώες ψυχούλες μόνο και μόνο για να μη δώσει μεγάλη επικοινωνία (ακόμα και το καλοκαίρι) στον συγκεκριμένο πατέρα που είναι καθηγητής πανεπιστημίου, μπορεί και θέλει να μεγαλώσει, να μορφώσει και να κάνει ισορροπημένους ανθρώπους τα παιδιά του.

Είναι μάλιστα διεκδικητής ανθρωπίνων δικαιωμάτων στους διαζευγμένους. Ούτε δικαστικά έξοδα επέβαλε, ούτε φρόντισε να μάθει που βρίσκονται οι δήθεν ασκούμενοι που συμπαραστάθηκαν (παιδιά του ίδιου δικηγόρου !!!), ούτε δικαιολόγησε την πρώτη απόρριψη του ίδιου αιτήματος και την καθυστέρηση επτά μηνών. Γράφει δε, η δικαστής (Α.Π.): ‘ο ενάγων κάτοικος Θεσσαλονίκης’ ενώ στο κείμενό της, τον αναφέρει ως ‘κάτοικο Αλεξανδρούπολης’. Χρειάζεται ψυχιατρικής παρακολούθησης διότι το κόμπλεξ κατωτερότητας ή άλλο καθώς και η άγνοια ηθικών και νομικών κανόνων μπορεί να καταστρέψει.

Στη σελίδα 5 η δικαστικά απόφαση υπ. 31525/10 αναφέρει: ‘Ωστόσο ο ισχυρισμός του ενάγοντος ότι η εναγόμενη παρεμποδίζει την επικοινωνία του με τα ανήλικα τέκνα τους δεν αποδείχθηκε βάσιμος, δεδομένου ότι από κανένα στοιχείο (!!!) δεν αποδείχθηκε άρνησή της να επιτρέψει την επικοινωνία του με τα τέκνα, αφού η ίδια η εναγόμενη με τις έγγραφες προτάσεις (!) της συνομολογεί την αναγκαιότητα της επικοινωνίας του πατέρα με τα ανήλικα τέκνα και ζητά την ρύθμισής κατά τρόπο περιορισμένο και υπό τον όρο ότι τα ίδια ανήλικα (!!!) επιθυμούν την επικοινωνία αυτή…. Τα επεισόδια αυτά λάμβαναν και συνεχίζουν να λαμβάνουν χώρα με αφορμή την άσκηση του δικαιώματος επικοινωνίας του ενάγοντος….’.

Τα παραπάνω παρανοϊκά γράφηκαν σε δικαστική απόφαση όταν υπήρχαν ως έγγραφα πληθώρα μηνύσεων και δηλώσεων αλλά και άλλων δικαστικών αποφάσεων που αποδεικνύουν την σοβαρή παρεμπόδιση επικοινωνίας. Άλλωστε, γιατί αλήθεια αγωνίζεται ο ενάγων αν όχι για την επικοινωνία που του στερείται επί δέκα και πλέον χρόνια? Βάζει μάλιστα στο στόμα των παιδιών τις δικές της σκέψεις και επιθυμίες οι οποίες φυσικά πηγάζουν από κάποιο ανώμαλο και απατεώνα δικηγόρο που έγραψε ψεύδη στις προτάσεις.

Ακόμα και σε προηγούμενες δικ. αποφάσεις αναφέρονται η παρεμπόδιση επικοινωνίας και οι γονικές ικανότητες
-Απόφαση υπ. αρ. 31815/2004: ‘ …από τον Αύγουστο του έτους 2002, οπότε έπαυσε να συμβιώνει με την καθ’ης, αυτή άρχισε να παρεμποδίζει το δικαίωμα επικοινωνίας του με τα τέκνα τους και πολλές φορές αναγκάστηκε να σπεύσει στη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων για να λάβει το αυτονόητο δικαίωμα επικοινωνίας με τα ανήλικα τέκνα του και έγιναν πρακτικά συμβιβασμού τα οποία αυτή ουδέποτε εφήρμοσε….η καθ’ης με διάφορες προφάσεις παρεμποδίζει το δικαίωμά του αυτό και έτσι κατέφυγε ακόμη και στον Εισαγγελέα προκειμένου να συμμορφωθεί, πλην όμως επί ματαίω. Τελευταία δε φορά ύστερα από σύσταση του Εισαγγελέα επικοινώνησε με τα τέκνα του την περίοδο του καλοκαιριού, επί δεκαπέντε ημέρες και έκτοτε η καθ’ης αρνείται να του επιτρέψει να επικοινωνήσει με αυτά….σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται σχετικά με τη νομική σκέψη της παρούσας, εξακολουθεί να ισχύει και παράγεται απ’αυτήν προσωρινά δεδικασμένο που εμποδίζει το δικαστήριο να δικάσει εκ νέου όμοια αίτηση μεταξύ των διαδίκων…’.

-Απόφαση υπ. αρ. 10681/2005, 30-3-2005:
‘……….. Από τις ένορκες καταθέσεις των μαρτύρων που εξετάστηκαν κατόπιν προτάσεως των διαδίκων ενώπιον αυτού του δικαστηρίου και από τα έγγραφα, τα οποία προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι, πιθανολογήθηκαν τα εξής πραγματικά περιστατικά: Από το έτος 1994 μέχρι και το 2002 η αιτούσα διατηρούσε ερωτικές σχέσεις με τον καθ’ου η αίτηση και απέκτησε μαζί του δύο τέκνα, τον Εμμανουήλ και τον Αλέξανδρο που γεννήθηκαν στις 19-12-96 και στις 22-6-98 αντιστοίχως, τα οποία ο καθ’ου η αίτηση ως εκτός γάμου τέκνα ανεγνώρισε εκουσίως με τις νομίμως καταχωρηθείσες στο ληξιαρχείο Θεσσαλονίκης υπ. αριθμ. 63008/1996 και 71446/1998 πράξεις της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Μπιλίση-Χρουσαλά αντιστοίχως. Με την υπ. αριθμ. 6683/2003 απόφαση αυτού του Δικαστηρίου, η οποία εξεδόθη κατά την διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, καθορίστηκε προσωρινώς το δικαίωμα επικοινωνίας του καθ΄ου η αίτηση με τα προαναφερθέντα ανήλικα τέκνα του, τα οποία κατοικούν μαζί με την αιτούσα μητέρα τους στην πόλη της Θεσσαλονίκης, η οποία ασκεί επ’αυτών την γονική μέριμνα (βλ. σχετικώς την υπ. αριθμ. 7552/2004 απόφαση αυτού του δικαστηρίου και ειδικότερα δόθηκε στον καθ’ου η αίτηση η δυνατότητα να επικοινωνεί μαζί τους δύο Σαββατοκύριaκα τον μήνα, από Παρασκευή μεσημέρι μέχρι Κυριακή βράδυ, μία εβδομάδα στις γιορτές του Πάσχα και επί δέκα πέντε ημέρες τον Ιούλιο και επί δεκαπέντε ημέρες τον Αύγουστο του θέρους, κατόπιν μεταξύ τους συνεννοήσεως’ όπως επί λέξει εκτίθεται στην ως άνω υπ. αρ. 6683/03 απόφαση…Πιθανολογήθηκε ακόμη ότι ο καθ’ου η αίτηση, ο οποίος τυγχάνει καθηγητής Τριτοβαθμίου εκπαιδεύσεως, είναι φιλόστοργος και ενδιαφέρεται για την υγεία και για την εξέλιξη των ως άνω ανηλίκων τέκνων του όπως επίσης και για την πρόοδο και για τις επιδόσεις τους στα μαθήματα αλλά και στα άλλα ενδιαφέροντά τους και έχει τη διάθεση και τη δυνατότητα να συμβάλει θετικά και αποτελεσματικά στην υπεύθυνη και με κοινωνική συνείδηση ανάπτυξη της προσωπικότητός τους, ενώ δεν πρέπει να παραβλεφθεί το γεγονός ότι προέβη στην αγορά διαμερίσματος στην πόλη της Θεσσαλονίκης προκειμένου να είναι κοντά στα εν λόγω ανήλικα τέκνα του παρότι διδάσκει σε εκπαιδευτικό ίδρυμα της πόλης της Καρδίτσας. Η αιτούσα βέβαια ισχυρίστηκε ότι ο καθόυ η αίτηση αφού παραλαμβάνει από αυτήν τα ως άνω ανήλικα τέκνα τους, ακολούθως μεταβαίνει μαζί τους στην πόλη της Αλεξανδρούπολης με αποτέλεσμα αυτά να ταλαιπωρούνται από το μεγάλο ταξίδι και επί πλέον να μην προετοιμάζονται καταλλήλως και επαρκώς για τα μαθήματα της επόμενης σχολικής ημέρας, ενώ ισχυρίστηκε ακόμη ότι ο καθ’ου η αίτηση στρέφει εναντίον της τα ανήλικα τέκνα τους και αυτά ύστερα από κάθε συνάντηση που έχουν με τον κα’ου η αίτηση πατέρα τους είναι μαζί της εριστικά και της δημιουργούν προβλήματα, οι ισχυρισμοί της όμως αυτοί από κανένα στοιχείο δεν πιθανολογήθηκαν, ενώ δεν πρέπει να παραβλεφθεί το στην τρυφερή ηλικία που βρίσκονται τα παραπάνω ανήλικα τέκνα είναι απολύτως απαραίτητη και επιβεβλημένη η επικοινωνία τους με τον καθ’ου η αίτηση πατέρα τους, του οποίου η συμπεριφορά απέναντί τους ασχέτως της στάσεως που επιδεικνύει ενδεχομένως σε τρίτους, από κανένα στοιχείο δεν προέκυψε ότι είναι επίμεμπτη ή αξιοκατάκριτη, όπως αβασίμως ισχυρίζεται η αιτούσα. Εν όψει όλων όσων αναφέρθηκαν, δεν συντρέχει περίπτωση ανακλήσεως ή μεταρρυθμίσεως της προαναφερθείσας υπ. αρ. 6683/03 αποφάσεως αυτού του Δικαστηρίου και συνεπώς πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση.’

Απόφαση υπ.αρ. 28510/2008, 27/08/2008:
‘Περαιτέρω πιθανολογήθηκε ότι ο αιτών είναι καλός πατέρας και μπορεί να προσφέρει στα ανήλικα τέκνα του τη φροντίδα και την αγάπη που τους είναι απαραίτητη για την ανάπτυξή τους, δεδομένης της μόρφωσης και του κοινωνικού του περιβάλλοντος. Επίσης, πρέπει να σημειωθεί ότι τα ανήλικα τέκνα των διαδίκων είναι αγόρια και συνεπώς κρίνεται επιπροσθέτως απαραίτητη η επαφή τους με τον πατέρα τους δεδομένου ότι η καθής η αίτηση δεν έχει κάποιο σύντροφο ώστε τα ανήλικα να έχουν κάποιο ανδρικό πρότυπο…(!)’.

Δεν λήφθηκαν υπόψη, ούτε οι δικαστικές αποφάσεις, πάλι εξαιτίας της επιμέλειας για τα παιδιά,, όπως:
Έχει καταδικαστεί (η μάνα) τελεσίδικα για συκοφαντική δυσφήμιση προς τον πατέρα (απόφαση 26242/2004). Το ίδιο και με την απόφαση υπ. αρ. 6034/09 του Πολυμελούς Θεσσαλονίκης. Επίσης, Σε δικαστήριο (Τριμελές Πλ. Θεσσαλονίκης) που αναβλήθηκε για τις 22/02/2010, ο Εισαγγελέας απήγγειλε ‘ένοχη’ για συκοφαντική δυσφήμιση εναντίον του (ασφ. Μέτρα 6/12/2004). Έχει καταδικαστεί σε τρεις μήνες φυλάκιση για εξύβριση προς τον πατέρα (αρ. απ. 940/12-1-2005) και είναι κατηγορούμενη η ίδια και ο δικηγόρος της για εξαπάτηση δικαστηρίου και για παραβίαση δικαστικών αποφάσεων.

Υπάρχει όμως και προηγούμενο:
Η υπ. αρ. 20390/2010 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης με την ίδια δικαστή, απορρίπτει την ίδια ακριβώς αγωγή επικοινωνίας με το σκεπτικό ότι δεν υπήρχε (ψευδώς) υπογραφή δικηγόρου και κοινοποιήθηκε από τον ενάγοντα και όχι από δικηγόρο. Τόσο το πρώτο, όσο και το δεύτερο είναι ψευδή, παράλογα, αλλοπρόσαλλα και επικίνδυνα διότι με την καθυστέρηση των επτά μηνών (για να βγει απορριπτική απόφαση τριών γραμμών) δημιουργήθηκε το PAS στα παιδιά. Μάλιστα, για να μην υπάρξει και αποδεικτικό υλικό, εξαφάνισαν ακόμα και τα σχετικά από την δικογραφία αυτή. Έγινε φυσικά αναφορά από τον δικηγόρο του ενάγοντα στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης (αρ. πρωτ.1662-6-9-2010).

Έγιναν πολλές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων (άρθρα 6,8, κτλ) από τα δικαστήρια Θεσσαλονίκης στην ίδια υπόθεση. Φαίνεται ότι η Ελλάδα δεν συμμορφώθηκε από την καταδίκη-υπόδειγμα από το δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων (υπόθεση Κοσμόπουλου) όπου αποδείχθηκε ότι η άρνηση του παιδιού να επικοινωνήσει με τον γονέα που δεν έχει την επιμέλεια αποτελεί απόδειξη κακής διαχείρισης της γονικής μέριμνας και θα πρέπει αυτή να αφαιρεθεί. Επίσης, από τις διεθνείς έρευνες και βιβλιογραφία αλλά και από την καθημερινή δικαστηριακή πρακτική, φαίνεται ότι όσο μεγαλύτερος είναι ο δεσμός πατέρα-παιδιού τόσο μεγαλύτερη είναι η ένταση της εκστρατείας συκοφαντίας εναντίον του, κυρίως με αφορμή την επιμέλεια παιδιών.

Εάν οι δικαστές θεωρούν τους εαυτούς τους ακατάλληλους ή ανίκανους να χειριστούν τα θέματα διαζυγίων ας αφήσουν τους νοικοκυραίους ελεύθερους με τα παιδιά τους, ας εγκαταλείψουν και ας μην ξανα-ασχοληθούν με τα θέματα οικογένεια-παιδιά. Τα κείμενα που έχουν βρεθεί υπέρ της μητριαρχίας (βλέπε Τεκτονικά κείμενα 1960) δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν σε μια σύγχρονη κοινωνία.

Από επταετίας υπάρχουν και στην Ελλάδα αναφορές για καλή μόρφωση δικαστών και εισαγγελέων από τις σχολές αλλά και συνεχής επιμόρφωση. Το ίδιο θα πρέπει να κάνει και το κράτος-πολιτεία μέσω φορέων και θεσμοθέτηση νόμων και κανονισμών. Δεν είναι αρκετό να δηλώνεται από τους δικαστικούς χώρους ότι η μητριαρχία είναι υπεράνω της γονικής επάρκειας του πατέρα και έτσι να δημιουργούν μια τεράστια ανισότητα με τραγικά αποτελέσματα στα παιδιά.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, θα πρέπει να ζητηθεί δημόσια συγνώμη απευθυνόμενη τόσο στον πατέρα όσο και στα παιδιά και να αποζημιωθούν για την σοβαρότατη προσβολή προσωπικότητάς τους αλλά και την ηθική και υλική καταστροφή τους που προήλθε από την έλλειψη του πατέρα τους, από τη συνεχή δικαστική διαμάχη που τους οδηγούν δικαστές (με τις προτάσεις κάποιων δικομανών και ψυχασθενών δικηγόρων), με την εμμονή των δικαστών να μην ακούνε τα παιδιά στην αρχή του διαζυγίου αλλά να τους ζητούν τη γνώμη τους όταν είναι ήδη αποξενωμένα. Το δικαστικό παιδομάζωμα των 500.000 παιδιών που τους έχει προξενήσει το σύνδρομο PAS είναι χειρότερο από κάθε άλλο έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Στον ελληνικό χώρο γίνονται πρωτοφανή τέτοια γεγονότα όπου υποβαθμίζουν την αξιοπρέπεια των διαζευγμένων.

From New Zealand: Peter Zohrab

2011-10-17T12:35:00.000-07:00

http://www.blackribboncampaign.freehostingcloud.com/

http://www.bigbuddy.org.nz/

Προστασία παιδιών από το διαδίκτυο (Δίκτυο για τα δικαιώματα του παιδιού)

2011-10-14T08:12:00.000-07:00

http://www.keepcontrol.eu/?lang=gr

Στο δίκτυο των 34 ΜΚΟ που έκανε επαφή με το Συνήγορο του παιδιού, ανήκει και ΣΥΓΑΠΑ
http://www.ddp.org.gr/ddp/

Ευνούχισε το σύζυγό της επειδή της ζήτησε διαζύγιο

2011-10-09T09:15:00.000-07:00

Ευνούχισε το σύζυγό της επειδή της ζήτησε διαζύγιο

Με ακρωτηριασμό του… γεννητικού του οργάνου πλήρωσε ένας άνδρας, την αίτηση διαζυγίου που κατέθεσε σε βάρος της συζύγου του. Η 48χρονη Κάθριν Κιού Μπέκερ έβαλε υπνωτικό το βράδυ στο φαγητό του και όταν κοιμήθηκε, τον έδεσε στο κρεβάτι. Ο άτυχος άνδρας ξύπνησε με ανυπόφορους πόνους και διαπίστωσε με φρίκη, ότι η γυναίκα του είχε κόψει το όργανο του, το οποίο πέταξε στα σκουπίδια.

Η δράστης κάλεσε την άμεση βοήθεια και ομολόγησε την αποτρόπαια πράξη της, προσθέτοντας ότι ο σύζυγος της «το άξιζε». Η Αστυνομία βρήκε ένα μέρος των γεννητικών οργάνων και ο 60χρονος νοσηλεύεται εκτός κινδύνου στο νοσοκομείο.
http://www.alphatv.gr/Newsroom/Alpha-News/International/Ευνουχισε-το-συζυγο-της-επειδη-της-ζητησε-διαζυγιο.aspx

Συνάντηση ΣΥΓΑΠΑ, 6 Οκτωβρίου 20011

2011-10-06T12:58:00.000-07:00

Η αισιοδοξία στους εφήβους ωφελεί την ψυχική υγεία τους

2011-10-01T09:21:00.000-07:00

Η αισιοδοξία έχει επίδραση στην ψυχική υγεία και τη συμπεριφορά των εφήβων, ιδιαίτερα έναντι της εμφάνισης καταθλιπτικών συμπτωμάτων. Σε νέα έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό ‘Pediatrics’, ερευνητές αξιολόγησαν 5.634 μαθητές, ηλικίας 12 έως 14 ετών σε 3 χρόνια, σχετικά με την αισιοδοξία ως τρόπο σκέψης, τα αισθηματικά προβλήματα, τη χρήση ουσιών και την αντικοινωνική συμπεριφορά.

Τα επίπεδα αισιοδοξίας στα αγόρια παρέμεναν σταθερά αλλά στα κορίτσια φάνηκε πτώση της αισιοδοξίας κατά τη διάρκεια της έρευνας. Σε οποιαδήποτε χρονική περίοδο οι έφηβοι που ήταν αισιόδοξοι είχαν καλύτερη εικόνα σε σχέση με κινδύνους για την υγεία. Ο κίνδυνος για εμφάνιση κατάθλιψης στους εφήβους που ανέφεραν υψηλά επίπεδα αισιοδοξίας ήταν σχεδόν μισός σε σχέση με αυτόν των λιγότερο αισιόδοξων. Η αισιοδοξία ήταν επίσης προστατευτική έναντι της έναρξης χρήσης ουσιών και αντικοινωνικών συμπεριφορών, όπως κλοπές, διαπροσωπική βία και προξένηση ζημιών σε ιδιοκτησίες.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι αν και η αισιοδοξία προστατεύει έναντι των κινδύνων υγείας της ενήλικης ζωής δεν είναι πανάκεια. Χρειάζονται επίσης προληπτικές παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση άλλων πτυχών της ψυχολογικής και διαπροσωπικής λειτουργικότητας, καθώς και των κοινωνικών περιστάσεων στις οποίες μεγαλώνουν οι έφηβοι.
Πηγές: Pediatrics’. http://www.advancehealth.gr/el/sections/68/articles/807-e-aisiodoxia-stous-ephebous-ophelei-ten-psukhike-ugeia-tous

Η πρώτη μελέτη για την παιδική αυτοκτονία (5-12 ετών), στα γαλλικά

2011-09-28T14:16:00.000-07:00

Le neuro-psychiatre Boris Cyrulnik invite à une véritable réflexion sur l'encadrement des enfants. Boris Cyrulnik rend ce jeudi son rapport sur ce douloureux phénomène sous-estimé.

«Comment concevoir qu'un petit âgé de 5 à 12 ans se tue, se donne la mort, réalise un homicide de soi, un autoassassinat ?» La question, posée par le neuropsychiatre Boris Cyrulnik, est insoutenable. Mais, alors que le mal-être semble gagner des enfants de plus en plus jeunes, elle se devait d'être posée et analysée. Le célèbre neuropsychiatre rend ce jeudi un rapport qui explore ce territoire inconnu et effrayant à la secrétaire d'État chargée de la Jeunesse, Jeannette Bougrab. Son travail, intitulé Quand un enfant se donne la mort , est également publié aux Éditions Odile Jacob.

«40 % des enfants pensent à la mort tant ils sont anxieux et malheureux», se désole Jeannette Bougrab en préambule du rapport. Jugés plus précoces, les enfants sont-ils aujourd'hui plus fragiles ? «La précocité des enfants, valorisée par notre culture, n'est pas un facteur de protection, prévient Boris Cyrulnik. Elle améliore les résultats scolaires au prix de l'angoisse et des troubles relationnels.» Deuxième cause de décès chez les 16-25 ans, le nombre des passages à l'acte serait largement sous-estimé chez les plus jeunes, selon le spécialiste de la résilience.

«L'épidémiologie des suicides des enfants de 5 à 12 ans est floue. Les suicides aboutis sont rares mais ses masques nous incitent à dire qu'ils sont certainement plus fréquents. À peu près 30 à 100 enfants se tuent chaque année, mais on peut penser qu'un grand nombre d'accidents sont des analogues suicidaires», avance Boris Cyrulnik.

Une mauvaise note
«Pour se donner la mort, un enfant cherche autour de lui les outils qui pourraient la lui accorder : se pencher par la fenêtre, traverser la rue en courant», ajoute-t-il. Maquillés en jeux dangereux ou non, ces passages à l'acte semblent provoqués par des petits riens dérisoires et insondables : un accrochage avec un parent, une mauvaise note, ou une interdiction de manger des sucreries comme pour cette fillette de 9 ans, diabétique, qui s'est jetée du cinquième étage en janvier dernier après avoir accusé sa nounou d'être trop sévère. «Avant l'âge de 13 ans, 16 % des enfants pensent que la mort pourrait être une solution à leurs problèmes de famille, d'école ou de relations amicales !» indique Boris Cyrulnik. Bien évidemment, des raisons plus profondes se retrouvent à l'origine d'un acte suicidaire. Elles sont multifactorielles, fait valoir le neuropsychiatre, qui refuse de séparer facteurs génétiques et familiaux, biologiques et culturels. Quant à la vulnérabilité émotionnelle, qui facilite le passage à l'acte, l'impulsivité, elle est acquise très tôt, dès les premiers mois. Même in utero, elle peut être gravée dans le cerveau de l'enfant par la souffrance parentale, nous dit Boris Cyrulnik.
Pour faire face à cette vulnérabilité émotionnelle, il propose de dresser quatre piliers autour de la naissance, de l'école, de la famille et de la culture. Un arsenal de guerre qui commence par un suivi des interactions précoces en fin de grossesse, passe par la création d'une université de la petite enfance pour les professionnels et s'appuie sur le retour à une culture de partage, à travers des clubs de quartier par exemple. Retarder la notation «stigmatisante» pour les petits, lutter contre le harcèlement scolaire, revoir les rythmes des élèves, développer des «traits d'union» entre les enseignants et les familles : le neuropsychiatre suggère de repenser l'école et de renforcer l'aide parentale. Au-delà d'une série de mesures, il invite à une véritable réflexion sur l'encadrement des enfants dans notre société.
LIRE AUSSI :
» «Le suicide chez l'enfant reste rare»
» Une adolescente tente de se suicider dans son collège
» Boris Cyrulnik alerte sur le suicide des enfants
Première étude sur le suicide des enfants

Mots clés : suicide des enfants, suicide, Boris Cyrulnik
http://www.lefigaro.fr/actualite-france/2011/09/28/01016-20110928ARTFIG00690-premiere-etude-sur-le-suicide-des-enfants.php

Εφηβική κατάθλιψη και απόπειρες αυτοκτονίας

2011-09-27T10:24:00.000-07:00

ΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΓΝΟΟΥΝΤΑΙ

Εφηβική κατάθλιψη και απόπειρες αυτοκτονίας. Toυ Ευστράτιου Παπάνη
Υπάρχουν κάποια παιδιά, πιο ευαίσθητα, ντροπαλά και εσωστρεφή, εξίσου όμως αθώα όπως όλα τα υπόλοιπα, που ενηλικιώνονται, πριν εξαργυρώσουν την ανεμελιά της πρώτης ποίησης, που γερνούν τιθασεύοντας συναισθήματα πιο διατρητικά από όσα αντέχει η αδοκίμαστη ψυχή τους και που το μυαλό τους τυφλώνεται στην ανελέητη αντηλιά της φιλαυτίας των ενηλίκων.

http://www.larissanet.gr/el/sep2011/articles/12635/%CE%95%CF%86%CE%B7%CE%B2%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC%CE%B8%CE%BB%CE%B9%CF%88%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B1%CF%80%CF%8C%CF%80%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%B5%CF%82-%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%BF%CE%BA%CF%84%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%B1%CF%82-To%CF%85-%CE%95%CF%85%CF%83%CF%84%CF%81%CE%AC%CF%84%CE%B9%CE%BF%CF%85-%CE%A0%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%BD%CE%B7.htm
Υπάρχουν παιδιά, που μέμφονται τον εαυτό τους για το γκρίζο της κοινωνίας και που στο ψηφιδωτό των αναμνήσεών τους λείπει η στοργή, η τρυφερότητα, η ανάληψη ευθυνών και ο σεβασμός της ιδιαιτερότητάς τους. Μερικά από αυτά γίνονται αργότερα χρήστες ουσιών. Άλλα χαρακτηρίζονται από εμβριθείς ειδικούς ως ελλειματικά, παραβατικά ή με συναισθηματικές διαταραχές και μαθησιακές δυσκολίες. Κάποια αυτοκτονούν.
Στα παιδιά αυτά, που δεν είναι σαν τα άλλα, η ματιά τους δέεται για ερμηνείες που δε δόθηκαν και η σκέψη μετατρέπεται σε κολαστήριο ονείρων, που λιγοψύχησαν. Ένας επιπόλαιος και αστόχαστος λόγος, κάποιο χονδροειδές αστείο, η αδιαφορία, η σφοδρότητα μιας κριτικής, η έλλειψη κατανόησης, η γνώμη των άλλων, η σκληρότητα, ο αναίτιος ανταγωνισμός στο σχολείο, αλλά ακόμα και η μοναξιά, η αποξένωση και η αυτοεκτίμηση, που χτίστηκε σε σαθρά θεμέλια, μπορεί να γίνουν αιτίες εσωτερικού θρήνου και πένθους.
Στις παιδικές τους εμμονές παρασιτεί η χαρά, που δεν κερδήθηκε όταν έπρεπε και ενεδρεύει η λάθος στιγμή, που επικύρωσε την ανυπέρβλητη ματαίωση. Απαγορευτικό και άκαμπτο υπερεγώ, αγάπη που αδιάλλακτα παζαρεύται για να διασωθεί και φαντασία που βαλτώνει στο ανέφικτο. Το σκηνικό του δράματος έχει στηθεί αθόρυβα και οι θεατές του ανυποψίαστοι συναινούν στο απροσδόκητο κλείσιμο της αυλαίας.
Τα παιδιά αυτά, που το χαμόγελό τους κέρωσε για να μοιάσει στην κούκλα, στην οποία κάποτε εκμυστηρεύθηκαν τη θλίψη τους, που η κραυγή τους δε βρήκε ήχο να εκφραστεί, αλλά θόλωσε τις νερομπογιές, με τις οποίες ζωγραφίστηκε η οδύνη, δεν μεγάλωσαν αναγκαστικά διαφορετικά από τα άλλα. Ανατράφηκαν και αυτά στα απομεινάρια του θεσμού της οικογένειας, μυήθηκαν στην υποκουλτούρα του νεοφιλελευθερισμού και της αστικής ιδεολογίας, θήλασαν την ανημποριά και την έλλειψη φαντασίας των γονιών να προσφέρουν το αλησμόνητο, το συναρπαστικό και το μοναδικό. Εμποτίστηκαν από τις άχρηστες ληρωδίες ενός ανάπηρου εκπαιδευτικού συστήματος και χάραξαν στο θρανίο τους τα ιερογλυφικά μιας απόγνωσης, που κανείς δεν αποκρυπτογράφησε. Και μερικά βίωσαν πολύ νωρίς την κακοποίηση, την παραμέληση και τη σεξουαλική διαστροφή.
Τα σημάδια μιας επικείμενης απόπειρας αυτοκτονίας στους εφήβους είναι δύσκολο να διαβαστούν, επειδή απαιτούν υπομονή, άσβεστο ενδιαφέρον, συναισθηματική νοημοσύνη, γνώση, αλλά κυρίως την βεβαιότητα πως κάθε παιδί είναι μοναδικό, δημιουργεί τις δικές του αξίες, που δεν μοιάζουν απαραίτητα με αυτές που τα φερέφωνα της καθεστώσας τάξης επιχειρούν να εμφωλεύσουν.
Ο έφηβος δομεί μία δική του πραγματικότητα, όπου όλα εμπεριέχουν τη γοητεία και τον κίνδυνο του πρωτόγνωρου. Η εμπειρία δεν έχει αποκτηθεί και ο υποθετικός συλλογισμός, το πολύτιμο ´αν´, που εκτοξεύει την προσωπικότητα πέρα από το εδώ και τώρα, ανακατασκευάζει αλήθειες, δοκιμάζει εναλλακτικές και κρίνει τα αυτονόητα. Όλα είναι υπό αίρεση. Ακόμα και ο θάνατος δεν είναι αμετάκλητος. Ο εαυτός μεταβάλλεται καθημερινά, το προσωρινό φαντάζει αιώνιο, τα συναισθήματα και οι πεποιθήσεις έχουν νόημα μόνο όταν θωπεύουν το ακραίο. Η πληθώρα των θυμικών διακυμάνσεων, η ανεξέλεγκτη υπερευαισθησία, η ροπή προς τη σύγκρουση και την αμφισβήτηση μπερδεύουν τα άτομα, που θα μπορούσαν να διακρίνουν μία επικείμενη απόπειρα αυτοκτονίας. Γονείς, εκπαιδευτικοί, συγγενείς και φίλοι αποδίδουν τη μεταβλητότητα των συναισθημάτων στην εφηβεία και αγνοούν τον κώδικα και την ιδεοληψία της καταθλιπτικής λαίλαπας:
- Απόσυρση από δραστηριότητες, που πριν έδιναν ευχαρίστηση
- Σταδιακή πτώση της απόδοσης στο σχολείο και προβλήματα συμπεριφοράς
- Αδιαφορία για τους φίλους και τη διασκέδαση
- Απομόνωση πέρα από το συνηθισμένο
- Αδυναμία προσοχής
- Συχνή αναφορά στο θάνατο και ενασχόληση με λογοτεχνία ή μουσική σχετική με αυτοκτονίες
- Προσπέλαση ιστοσελίδων, που περιγράφουν τρόπους αυτοχειρίας ή θανάτους
- Μοίρασμα των αγαπημένων παιχνιδιών, βιβλίων, DVD κλπ σε άλλους.
- Ενοχικές εκφράσεις..εγώ φταίω για όλα, οι γονείς μου θα ζούσαν καλύτερα αν δεν υπήρχα, όλοι οι καυγάδες γίνονται εξαιτίας μου, εγώ ευθύνομαι για το διαζύγιο..εμένα δεν με αγαπάει κανείς...δεν θα είμαι πια πρόβλημα...σε λίγο όλα θα τελειώσουν...κανείς δε με καταλαβαίνει...όλα είναι μάταια
- Φαντασίωση της κηδείας τους και του πόνου, που θα προκαλέσει στα αγαπημένα πρόσωπα, που το πλήγωσαν. Η αυτοκτονία στους εφήβους είναι εκδίκηση.
- Αδιαφορία για την εξωτερική εμφάνιση και καθαριότητα
- Διαταραχές ύπνου και φαγητού
- Απρόκλητη επιθετικότητα και κλάμα
- Πλήξη και ατονία
- Έλλειψη θετικής αντίδρασης σε επαίνους
- Τάση για αυτοτιμωρία και ενέργειες που προκαλούν πόνο πχ. Τρύπημα σώματος
- Παράξενες σκέψεις και εμμονές, αμφιθυμία, υστερικά γέλια, εκρήξεις θυμού.
- Συγγραφή σημειωμάτων αυτοκτονίας
- Έντονο ενδιαφέρον για το μέσο και τα υλικά της απόπειρας
- Τακτοποίηση εκκρεμοτήτων, καθάρισμα δωματίου και προσωπικών αντικειμένων
- Ξαφνική ευδιαθεσία μετά από μία περίοδο κατάθλιψης
- Παράπονα για πόνους, κεφαλαλγίες κλπ, που τις περισσότερες φορές δεν υφίστανται
Ο έφηβος, που έχει τα παραπάνω συμπτώματα δεν θα αποπειραθεί να αυτοκτονήσει απαραίτητα. Όμως δεν πρέπει για κανένα λόγο να αγνοηθεί, ακόμα κι αν χρησιμοποιεί την απειλή της αυτοχειρίας του για χειριστικούς λόγους. Η παραπομπή σε ειδικό είναι επιβεβλημένη, όπως και η άμεση πρόκληση συζήτησης για τις προθέσεις του. Οι αυτοκτονίες των εφήβων έχουν δεκαπλασιασθεί, όπως και τα κρούσματα κακομεταχείρισής τους, ενώ η παθογένειά αυξάνεται μέσω της μίμησης νοσηρών προτύπων, της αποξένωσης των γονέων και των ευδαιμονιστικών ιδανικών.
Ο θάνατος οποιουδήποτε παιδιού είναι ήττα για την κοινωνία μας και ευτελισμός των αξιών της.
* Ο κ. Ευστράτιος Παπάνης, είναι επίκουρος Καθηγητής Κοινωνιολογίας Πανεπιστημίου Αιγαίου-Ψυχολόγος
http://www.larissanet.gr/el/sep2011/articles/12635/%CE%95%CF%86%CE%B7%CE%B2%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC%CE%B8%CE%BB%CE%B9%CF%88%CE%B7-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B1%CF%80%CF%8C%CF%80%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%B5%CF%82-%CE%B1%CF%85%CF%84%CE%BF%CE%BA%CF%84%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%B1%CF%82-To%CF%85-%CE%95%CF%85%CF%83%CF%84%CF%81%CE%AC%CF%84%CE%B9%CE%BF%CF%85-%CE%A0%CE%B1%CF%80%CE%AC%CE%BD%CE%B7.htm

Σαουδική Αραβία: Δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες

2011-09-25T07:38:00.000-07:00

Σαουδική Αραβία: Δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες

Ο βασιλιάς Αμπντάλα της Σαουδικής Αραβίας δήλωσε σήμερα ότι οι γυναίκες θα έχουν εφεξής το δικαίωμα να μετέχουν στο Συμβούλιο Σούρα ως πλήρη μέλη και να λαμβάνουν μέρος σε μελλοντικές δημοτικές εκλογές, ικανοποιώντας έτσι ένα από τα καίρια αιτήματα των ακτιβιστών.

"Επειδή αρνούμαστε να περιθωριοποιήσουμε τις γυναίκες στην κοινωνία σε όλους τους ρόλους που συνάδουν με την σαρία, αποφασίσαμε, μετά από συζήτηση με τους ανώτατους ουλεμάδες και άλλους...να περιλαμβάνουμε γυναίκες στο Συμβούλιο Σούρα ως μέλη, αρχής γενομένης από την επόμενη θητεία. Οι γυναίκες θα μπορούν να θέτουν υποψηφιότητα στις δημοτικές εκλογές και ακόμα θα έχουν το δικαίωμα ψήφου," είπε ο βασιλιάς Αμπντάλα σε ομιλία του προς τα μέλη του Συμβουλίου.
Οι ακτιβιστές στη Σαουδική Αραβία ζητούν εδώ και καιρό να δοθούν περισσότερα δικαιώματα στις γυναίκες, που απαγορεύεται να ταξιδεύουν, να εργάζονται ή να υποβάλονται σε χειρουργική επέμβαση χωρίς την άδεια ενός άνδρα συγγενή, ενώ δεν επιτρέπεται και να οδηγούν. Οι αλλαγές αυτές θα εφαρμοστούν μετά τις δημοτικές εκλογές την προσεχή Πέμπτη, στις οποίες απαγορεύεται να ψηφίσουν ή να θέσουν υποψηφιότητα οι γυναίκες.
Αναρτήθηκε από Kafeneio™ http://kafeneio-gr.blogspot.com/2011/09/blog-post_2130.html

Gonis - goneis - goneas: Οικογενειακό Δίκαιο

2011-09-24T11:21:00.000-07:00

Αλλαγή Οικογενειακού Δικαίου. Η κοινωνία αφουγκράστηκε και δικαίωσε τις αιτιάσεις όσον αφορά στα δικαιώματα του παιδιού και ιδίως αυτά των διαζευγμένων. Ένα εκατομμύριο παιδιά εκλιπαρούν να έχουν κοντά τους και τους δύο γονείς καθημερινά ακόμα και μετά από ένα διαζύγιο και αυτό απαιτείται για την ψυχοσυναισθηματική ισορροπία των παιδιών.

Επίσης, ειδικοί και οργανώσεις, φορείς και γονείς απαιτούν την αλλαγή του οικογενειακού δικαίου όπου θα συμπεριλαμβάνονται η συνεπιμέλεια, οι οργάνωση κοινωνικών υπηρεσιών (δικαστηρίων, σχολείων, δήμων), η τοποθέτηση ειδικών δικαστών με πραγματογνώμονες σε οικογενειακά δικαστήρια και ο θεσμός του διαμεσολαβητή προ του διαζυγίου. Παράλληλα να γίνουν μηχανισμοί εκτέλεσης των δικαστικών αποφάσεων, οργάνωση σχολών γονέων και της κρατικής μηχανής.
ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΠΑΤΩΝΤΑΣ ΕΔΩ:
http://alithinapsemata.gr/greece/greece-news/greece-society/1546-allagi-oikogeneiakou-dikaiou.html
Από Yiannis Aeras - Αληθινά Ψέματα

SAP - PAS - Σύνδρομο Γονικής Αλλοτρίωσης: Βέλγιο-Καναδάς, Επιστημονικές μελέτες

2011-09-21T09:52:00.000-07:00

Compte rendu de la réunion du 9 avril 2011 à Namur

http://www.lamouettebelgique.be/rubrique,ou-en-est-le-s-a-p,1193169.html

Les commentaires au sujet de la réunion :

http://www.lamouettebelgique.be/rubrique,conference-avril-2011,1193680.html

Documents de 12 pages A4

Pour info :

Aliénation parentale – Présentation du Dr Hubert Van Gijseghem

http://www.ordrepsy.qc.ca/pdf/Psy_Qc_Septembre2011_Portrait_hubert_van_gijseghem.pdf

www.ordrepsy.qc.ca

Μελέτη για πατρότητα

2011-09-17T06:44:00.000-07:00

Ben Γ. Sheldon (μετάφραση google)

EGI, Department of Zoology, University of Oxford, South Parks Road, Oxford OX1 3PS, UK EGI, Τμήμα Ζωολογίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, της Νότιας Πάρκα Road, Oxford OX1 3PS, Ηνωμένο Βασίλειο

( ben.sheldon@zoology.oxford.ac.uk ) (Ben.sheldon @ zoology.oxford.ac.uk)

Intuition suggests, to most people, that parents should be selected to care for their offspring in relation Διαίσθηση προτείνει, για τους περισσότερους ανθρώπους, ότι οι γονείς θα πρέπει να επιλέγονται με φροντίδα για τους απογόνους τους σε σχέση με

to how certain they are of being the parents of those offspring. για το πώς ορισμένοι είναι ότι είναι οι γονείς αυτών των απογόνων. Theoretical models of the relationship Τα θεωρητικά μοντέλα της σχέσης

between parental investment and certainty of parentage predict the two to be related only when some μεταξύ των γονικών επενδύσεων και τη βεβαιότητα της συγγένειας πρόβλεψη των δύο να σχετίζεται μόνο όταν κάποια

other assumptions are made, few of which can be taken for granted. γίνονται άλλες υποθέσεις, μερικά από τα οποία μπορεί να θεωρείται δεδομένη. I briefly review the models and their I σύντομη επισκόπηση των μοντέλων και τους

assumptions, and discuss two kinds of difficulty facing an empiricist wishing to test the models. παραδοχές, και να συζητήσουν δύο είδη δυσκολία που αντιμετωπίζει εμπειριστής που επιθυμούν να δοκιμάσουν τα μοντέλα. The first Η πρώτη

is the problem of unmeasured (and immeasurable) variables. είναι το πρόβλημα της μη καταμετρημένης (και ανυπολόγιστη) μεταβλητές. The second is the problem that even the Το δεύτερο είναι το πρόβλημα ότι ακόμη και οι

most extensive models do not capture the complexity that can be demonstrated in real systems. πιο εκτεταμένη μοντέλα δεν καλύπτουν την πολυπλοκότητα που μπορεί να αποδειχθεί σε πραγματικά συστήματα. I illustrate I απεικονίζουν

some of these problems, and some qualitative tests of the models, with experimental work on a population μερικά από αυτά τα προβλήματα, και μερικές ποιοτικές δοκιμές των μοντέλων, με πειραματικές εργασίες για ένα πληθυσμό

of the collared flycatcher. του Κρικομυγοχάφτης. My conclusion is that although there are some cases where the models have Το συμπέρασμά μου είναι ότι αν και υπάρχουν ορισμένες περιπτώσεις όπου τα μοντέλα

qualitative support, we are a long way from understanding whether paternal care is commonly adjusted ποιοτική υποστήριξη, είμαστε πολύ μακριά από την κατανόηση αν πατρική φροντίδα είναι συνήθως προσαρμοσμένη

in relation to certainty of paternity. σε σχέση με την ασφάλεια της πατρότητας

EGI, Τμήμα Ζωολογίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, της Νότιας Πάρκα Road, Oxford OX1 3PS, Ηνωμένο Βασίλειο

( ben.sheldon@zoology.oxford.ac.uk ) (Ben.sheldon @ zoology.oxford.ac.uk)

in relation to certainty of paternity. σε σχέση με την ασφάλεια της πατρότητας

Διαίσθηση προτείνει, για τους περισσότερους ανθρώπους, ότι οι γονείς θα πρέπει να επιλέγονται με φροντίδα για τους απογόνους τους σε σχέση με

in relation to certainty of paternity. σε σχέση με την ασφάλεια της πατρότητας

το πώς ορισμένοι είναι ότι είναι οι γονείς αυτών των απογόνων. Theoretical models of the relationship Τα θεωρητικά μοντέλα της σχέσης

in relation to certainty of paternity. σε σχέση με την ασφάλεια της πατρότητας

...... http://translate.google.gr/translate?hl=el&langpair=en%7Cel&u=http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1692948/

Γιε μου πού πας; Μάνα θα πάω στην Αυστραλία...

2011-09-14T08:23:00.000-07:00

Γιε μου πού πας; Μάνα θα πάω στην Αυστραλία...

Της Τζένης Κ.
Μαύρη είναι η νύχτα στην Αυστραλία, όταν είναι χλωμή η μέρα στην Ελλάδα. Τώρα δα, που μιλάμε, στη μακρινή ήπειρο των καγκουρό και των κοάλα, έχουνε πάει γι’ άλλα… Μη φανταστείτε τίποτα πικάντικο. Κόβουνε τούφες οι άνθρωποι για να αντέξουνε αύριο στη δουλειά της εργασίας τους…

Κι επειδή, σε αντίθεση με μας (από ημισφαίριο σε ημισφαίριο τα δεδομένα διαφέρουνε όσο η νύχτα με τη μέρα) η εργασιακή ζήτηση εκεί είναι μεγάλη, μετριούνται μεταξύ τους για να χαλαρώσουν και να κοιμηθούν (εμείς πάλι μετράμε τις δόσεις του μηχανισμού στήριξης), δε βγαίνουνε τα μαθηματικά και επιθυμούν να κάνουν εισαγωγές από τα περίχωρα του ομφαλού της γης ήτοι από τη δοκιμαζόμενη και οσονούπω χειμαζόμενη Ελλάδα. Για του λόγου το αληθές …σας ενημερώνουμε περί του σχετικού σεμιναρίου. Στις 8 και στις 9 Οκτωβρίου θα γίνει, παρουσία εκπροσώπων της μακρινής χώρας και αυστραλιανών εργοδοτών, στην Αθήνα, διήμερη εκδήλωση υπό την Αιγίδα του Υπουργείου Μετανάστευσης της Αυστραλίας (αυτοί έχουνε υπουργείο Μετανάστευσης κι εμείς, η ναυτική δύναμη, δεν έχουμε ούτε υπουργείο Ναυτιλίας… Εις μνήμην Παμπούκη το αναφέραμε αυτό). Οι αυστραλιανοί εργοδότες, σε αντίθεση με τους εγχώριους αυστραλιανούς πιθήκους που κοιτάνε τους ανέργους στα δόντια και τους απορρίπτουν επειδή δε διαθέτουν τη λευκότητα του Θανάση Πάτρα, έχουν ανάγκη από προσωπικό. Θέλουν μπράτσα για τις οικοδομές τους και τις υποδομές τους (εκεί ανεγείρονται ντουβάρια, ενώ στα μέρη μας απλώς σπέρνονται εκεί που δεν πρέπει να φυτρώσουν), θέλουν ηλεκτρολόγους μηχανικούς, υδραυλικούς, πλακάδες, γυψάδες κλπ. Μοναδική προϋπόθεση είναι η γνώση της Αγγλικής. Όλα τα υπόλοιπα διορθώνονται χάρη στις έγκαιρες παρεμβάσεις της Ελληνικής Κοινότητας που έχει βιώσει τον επίκαιρο καημό και ξέρει… Οι περφόρμερς του σεμιναρίου θα ενημερώσουν το φιλοφευγάμον κοινό περί του νομικού πλαισίου και θα περιγράψουν το τυπικό της απόκτησης βίζας…
Όσοι λοιπόν σχεδιάζετε να βγείτε ένα πρωί για τσιγάρα και να γυρίστε μετά από 60 χρόνια, περιμένετε να λάβετε τις ορθόδοξες πληροφορίες. Αποφύγετε την απρόσωπη ενημέρωση μέσω διαδικτύου, αν δε θέλετε να καταλήξετε να σκυλοπνίγεστε κι εσείς στα ανοιχτά της Μελβούρνης σα λαθρομετανάστες Κερκύρας… Εσείς άλλωστε δεν είστε εντελώς ανειδίκευτοι. Τα φροντιστήρια σας έδωσαν τα φώτα τους και ξέρετε να λέτε Χάου ντούκου ντούκου… Προσοχή μονάχα στην αυστραλιανή προφορά. Είναι ιδιόρρυθμη. Μπορεί να πείτε «γιούρο» (EURO) και να σας νομίζουν «νιούρο» (NEURO)… Ψυχάκια ούτως ειπείν…
Σημ. To σκίτσο, πάνω αριστερά, το έστειλε στο «Π» ο αναγνώστης μας Περικλής Κουλιφέτης
http://kafeneio-gr.blogspot.com/2011/09/blog-post_9550.html

Κοινωνικές υπηρεσίες στη Γερμανία-Jugendamt - Πως καταστρέφει μερικά παιδιά διαζυγίων

2011-09-10T07:33:00.000-07:00

Στα αγγλικά:
http://youtu.be/7QzOZwtXDxE

Στα ιταλικά, υπόθεση Μαρινέλα Κολόμπο:
http://youtu.be/x-mzXcF9PAw

Στα γαλλικά (δικαστικό σκάνδαλο):
http://youtu.be/8GAX5WJ987U

Στα γερμανικά: (Περιγράφει το παιδί)
http://youtu.be/CeIWWjJ22WA

ΕΡΩΤΙΚΟ ΦΙΛΙ ΓΥΝΑΙΚΑΣ ΜΕ ΖΩΟ!!!

2011-09-09T14:47:00.001-07:00

Άδειες ανατροφής τέκνων.Οι μόνοι που παίρνουν είναι οι στρατιωτικοί!

2011-09-02T00:26:00.000-07:00

Άδειες ανατροφής τέκνων.Οι μόνοι που παίρνουν είναι οι στρατιωτικοί!

Γιατί δεν ισχύει και για τους στρατιωτικούς ότι ισχύει για τους υπόλοιπους ένστολους σχετικά με τις άδειες ανατροφής τέκνου;
Όπως αναφέρει ο ΣΥΣΜΕΔ, «στους γονείς αστυνομικούς χορηγούνται οι προβλεπόμενες από τις διατάξεις της παρ. 2 του άρθρου 53 του ν. 3528/2007 "Κύρωση του Κώδικα Κατάστασης Δημοσίων Πολιτικών Διοικητικών Υπαλλήλων και Υπαλλήλων Ν.Π.Δ.Δ." (Α`- 26), διευκολύνσεις και άδειες με.....αποδοχές για ανατροφή παιδιού, .... Στο προσωπικό του Λιμενικού Σώματος που λαμβάνει την άδεια … μετά το πέρας της άδειας αυτής, χορηγείται άδεια ανατροφής τέκνου με αποδοχές, διάρκειας εννέα (09) μηνών. Η άδεια ανατροφής τέκνου λαμβάνεται άπαξ και συνεχόμενη και εξαντλείται μέχρι το τέκνο να συμπληρώσει τέσσερα (04) έτη ζωής”.
Ο ΣΥΣΜΕΔ επισημαίνει ότι “από την ανάγνωση των ως άνω διατάξεων σαφέστατα συμπεραίνεται ότι οι γονείς αστυνομικοί και λιμενικοί (υπάλληλοι του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη) καρπώνονται τα ευεργετήματα των σχετικών διατάξεων αναφορικά με τις άδειες ανατροφής τέκνων, χωρίς ιδιαίτερη μεταχείριση ή περιορισμούς, αλλά κατά απόλυτη αναλογία με τους δημοσίους υπαλλήλους.

Τουναντίον, για τους Έλληνες στρατιωτικούς… υπήρξαν ακατανόητοι περιορισμοί και σημαντικές διαφοροποιήσεις “ . http://ksipnistere.blogspot.com/2011/09/blog-post_4000.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+Ksipnistere_+%28.+.+.+.+.+.+.+++ksipnistere+_++%CE%9F+%CF%83%CE%B9%CF%89%CF%80%CF%8E%CE%BD+%CE%B4%CE%BF%CE%BA%CE%B5%CE%AF+%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B1%CE%B9%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CE%BD%29

Σχετικά θέματα: http://www.sos-sygapa.eu/ / http://goneas.blogspot.com/

ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΣΤΑ ΤΕΙ

2011-08-31T14:46:00.000-07:00

http://ksipnistere.blogspot.com/2011/09/blog-post.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+Ksipnistere_+%28.+.+.+.+.+.+.+++ksipnistere+_++%CE%9F+%CF%83%CE%B9%CF%89%CF%80%CF%8E%CE%BD+%CE%B4%CE%BF%CE%BA%CE%B5%CE%AF+%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B1%CE%B9%CE%BD%CE%B5%CE%AF%CE%BD%29

Ξεκίνησε κατάληψη στο ΤΕΙ της Καστοριάς

Και η Καστοριά ξεκινά με καταλήψεις. Πριν λίγο πληροφορηθήκαμε πως ξεκίνησε κατάληψη στο παράρτημα του ΤΕΙ Δ. Μακεδονίας.
Σε όλη την Ελλάδα μεγάλες διαμαρτυρίες για τον νόμο της Διαμαντοπούλου.
δεν υπάρχουν άλλα άρθρα με παρόμοιο θέμα Ξεκίνησε κατάληψη στο ΤΕΙ της Καστοριάς.
http://www.alphafm.gr/

VIDEO για το PAS

2011-08-29T12:47:00.000-07:00

http://youtu.be/Napm8xWcBZ4
http://youtu.be/Napm8xWcBZ4

Ξεγυμνώθηκαν οι άνδρες πολιτικοί για τις γυναίκες: ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, μαζί φάγανε 500.000 ευρώ για τη γιορτή της γυναίκας

2011-08-28T05:33:00.000-07:00

Ξεγυμνώθηκαν οι άνδρες πολιτικοί για τις γυναίκες: ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, μαζί φάγανε 500.000 ευρώ για τη γιορτή της γυναίκας

Πράγματι, έλεγε ο ΣΥΓΑΠΑ προ ετών, οτι τα χρήματα για κοινωφελείς σκοπούς όπως η κακοποίηση, ισότητα, παιδιά στις τριτοκοσμικές χώρες όπου δεν υπάρχουν (τα παραπάνω), ξοδεύτηκαν σε μία και μόνη γιορτή. Το 2009 ξοδεύτηκαν από τη Νέα Δημοκρατία και πληρώθηκαν το 2011 από το ΠΑΣΟΚ. Δίχως ντροπή, χρησιμοπούν το όνομα της μητέρας-γυναίκας και του παιδιού για να 'φάνε' ακόμα και κοινοτικά κονδύλια που προορίζονται για την πραγματική κακοποίηση. Το θέμα αυτό τους βολεύει να το χρησιμοπούν ιδίως στο διαζύγιο με απερισκεψία για τις σοβαρές επιπτώσεις σε πατεράδες-άνδρες και παιδιά. Πολλοί από τους εγκληματίες αυτούς είναι δικηγόροι που παραπλανούν και τη δικαιοσύνη.

http://press-gr.blogspot.com/2011/03/n.html

Ποτέ δεν έδωσαν κάτι για το κοινωνικό έργο του ΣΥΓΑΠΑ που προσφέρει ισότητα στους άνδρες και τα παιδιά των διαζυγίων.
http://goneas.blogspot.com/2011/08/500000.html

ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΧΩΡΙΣΜΕΝΩΝ

2011-08-26T14:59:00.000-07:00

ESPRESSONEWS
http://espressonews.gr/default.asp?pid=79&la=2&catid=0&artid=1412066&pg=1

Η δικαστικοποίηση της οικογένειας. Ενα λάθος του οικογενειακού νομοθέτη

2011-08-25T06:56:00.000-07:00

Η δικαστικοποίηση της οικογένειας. Ενα λάθος του οικογενειακού νομοθέτη

Του ΛΕΩΝΙΔΑ Ν. ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
(www.enet.gr/online/online_text/c=112,dt=11.06.2005,id=80561496 )
Τα περιστατικά της έρευνας της «Ε» και η πρόσφατη καταδίκη της χώρας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Ανθρώπινων Δικαιωμάτων με οδηγούν στις ακόλουθες σκέψεις.

1. Κάνει εντύπωση ότι απόψεις θεωρούμενες ανεπίδεκτες συζήτησης στην ελληνική νομοθεσία δεν έπεισαν το ΕΔΔΑ, ιδίως η άποψη του ελληνικού Αρείου Πάγου ότι ο γονέας «δεν υποχρεούται να μεταστρέψει το φρόνημα του παιδιού». Αναμφίβολα όμως αποτελεί περιεχόμενο της αγωγής ενός παιδιού, και επομένως υποχρέωση του γονέα, να το κατευθύνει αποτελεσματικά σε ένα ζήτημα τόσο θεμελιώδες για το συμφέρον του, όπως είναι αυτό της ψυχικής του σχέσης με τους γονείς του.

2. Η αδυναμία μεταστροφής δεν μπορεί να εκλαμβάνεται ως τέρμα κάθε σχετικής συζήτησης. Η εμφάνιση εχθρικών αισθημάτων προς τον μη έχοντα την επιμέλεια γονέα του παιδιού μιας οικογένειας που βρίσκεται σε διάσταση ή σε διαζύγιο, είναι όχι μόνο προσβολή τού δικαιώματος οικογενειακής ζωής αλλά σύνηθες φαινόμενο εκδικητικών εγκαταλειφθέντων συζύγων. Εχω την αίσθηση ότι η συχνή θεώρηση της εγκατάλειψης ως λόγου μομφής κατά του εγκαταλείψαντος είναι βαθιά και ύποπτη πλάνη. Η αιτία εγκατάλειψης αφορά τουλάχιστον τις μισές, αν μη στις περισσότερες, περιπτώσεις την οικογενειακή συμπεριφορά τού εγκαταλειφθέντος ή της εγκαταλειφθείσης. Δεν ευσταθεί επίσης η συχνή άποψη ότι η δίκη για την επιμέλεια και την επικοινωνία μπορεί να κριθεί απομονωμένη από τη λοιπή διαδικαστική συμπεριφορά των γονέων. Η πείρα λέει ότι η συμπεριφορά του διαδίκου γονέα στο σύνολο των δικών είναι ο κυριότερος δείκτης τού χαρακτήρα. Η εν διαζεύξει υποχρέωση των γονέων να συνεργαστούν στην αγωγή τού ή των παιδιών θεωρείται συχνά μάταιη, θα έπρεπε όμως να είναι ρητή στο νόμο. Είναι αστείο να ορίζεται τούτο για τη διάρκεια του γάμου και να λείπει μετά τη λύση του. Ας αφήσουμε ότι επιτέλους το δικαστήριο θα πρέπει να εφαρμόζει και εδώ την αρχή «πες μου τον δικηγόρο σου να σου πω ποιος είσαι». Η επιλογή φιλόδικων δικηγόρων είναι γονική παράβαση.

3. Τις ημέρες αυτές συζητεί η Βουλή την προσθήκη ενός άρθρου 1532Α στον Αστικό Κώδικα, που δίνει την ευθύνη και εξουσία μέριμνας και λήψεως μέτρων στον εισαγγελέα. Η διάταξη είναι εύλογη. Μένει όμως το μείζον θέμα αν η μεταρρύθμιση του οικογενειακού δικαίου προ εικοσαετίας έχει ορθά ορίσει στα άρθρα 1512 και 1513 ΑΚ ότι το δικαστήριο επιλαμβάνεται σε κάθε περίπτωση διαζυγίου ή διαφωνίας. Το παλαιότερο δίκαιο όριζε ότι τα κορίτσια περισσότερο και τα αγόρια λιγότερο έμεναν στη μητέρα και περιόριζαν ουσιωδώς τη δικαστική ανάμιξη, τις αντιδικίες, την ανδροκρατική διάθεση να εκδικούνται οι συνήθως οικονομικώς ισχυρότεροι σύζυγοι τις εγκαταλείψασες συζύγους διά των οικογενειακών αντιδικιών. Εφθασε δικαστήριο να αφαιρέσει επιμέλεια αγοριού από διαζευγμένη μητέρα επειδή εργαζόταν. Τι επάγγελμα έκανε; Αν το χωράει ο νους σας! Ηταν παιδίατρος. Η εσφαλμένη βάση του «νέου» οικογενειακού δικαίου υπήρξε η άποψη -εκδηλούμενη και στα άρθρα 1512 και 1513 ΑΚ- ότι η σχέση προς τα παιδιά είναι θέμα «ισότητας των φύλων». Εγκυμόνησαν και εθήλασαν αμφότεροι;
*Ομότιμος καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών